Zdefiniuj nostalgię.

Co robisz w jasny, słoneczny dzień, kiedy nudzisz się jak diabli? Zakładając, że siedzisz na rozkładanym krześle, prawdopodobnie wyciągnąłbyś ręce w górę i przechylił się do tyłu, aż zobaczyłbyś, że wentylator obraca się jak zawsze. Czy wentylator nie nudzi się obracając codziennie w ten sam sposób? Cóż, gdyby obracało się trochę inaczej, spadłoby na twoją cenną głowę i rozerwało mózgi.

I dokładnie tak myślałem w szkole na lekcjach matematyki — czasami nauczyciel był tuż pod nim. Och, hej, przy okazji, nie chcę rozerwać jej mózgu na strzępy. W dzisiejszych czasach wszystko jest źle rozumiane. Wtedy mówiłeś to, co miałeś na myśli — żadnych ukrytych znaczeń do rozszyfrowania. Kto wie, czy „tak” rzeczywiście oznacza „TAK”?

Pełne koło

Pamiętam mój pierwszy dzień w szkole. Pamiętam też mój ostatni dzień w szkole. Obie były tak podobne, a jednocześnie tak różne. Od niechęci do szkoły przeszłam do niechęci do opuszczania szkoły. 14 lat — idziemy do tego piekła i nadal! Jak ktokolwiek może pożegnać się z czymś, do czego tak bardzo się przyzwyczaił? Potem nadeszła nieuchronna zmiana – studia.

Jest taki film — Skazani na Shawshank . Chodzi o mężczyznę, który zostaje niesłusznie skazany na dożywocie. Cóż, w dalszej części filmu kolejny stary skazaniec zostaje zwolniony po spędzeniu całego życia w więzieniu. Został zwolniony jako wolny człowiek. Nie chciał jednak opuszczać swojego „domu” i kolegów. W każdym razie kilka dni później po wypuszczeniu popełnił samobójstwo.

Rzecz w tym, że dla skazanych więzienie jest ich domem, bez względu na to, jak bardzo jest ograniczone i bezlitosne. Dla starca więzienie było domem, a koledzy rodziną . W świecie zewnętrznym nie było dla niego nic. A kiedy w końcu został zwolniony, wolność została mu przyznana kosztem rodziny . Cóż, co robi stary człowiek, bez rodziny i bez celu? Popełnia samobójstwo.

Kto nie lubi zmian?

Cóż, nikt.

Weź wspólny przykład. Dlaczego pary pozostają w toksycznych związkach, mimo absolutnej świadomości, że w rzeczywistości jest to toksyczne dla nich obojga? Cóż, to dlatego, że są głupie. Ta niechęć do zmiany sytuacji czyni ich głupimi. „Jesteśmy razem od 2 lat, dostosujmy się jakoś na następne 100 lat!” .

To ta sama głupota, z którą każdy ma do czynienia każdego dnia. Nawet ten staruszek, który popełnił samobójstwo — który w tym wieku nie miał emocjonalnej siły woli, by zaakceptować tak drastyczną zmianę.

Jeżdżę 7-8 km do sklepu, aby kupić długopis za 20 rupii, zużywając benzynę wartą 100 rupii, mimo że dokładnie ten sam długopis jest dostępny w sklepie niedaleko mojego domu. Kupuję długopisy w tym sklepie od 6-7 lat i lubię ten sklep. To moja głupota. Wiem o tym, ale nadal będę to robić.

Ale zmiana jest jedyną rzeczą, która jest gwarantowana. Nie zawsze możemy być niegrzecznymi dziećmi. Nie zawsze możemy chodzić do naszej szkoły. Nie zawsze będziemy mieć przy sobie tych samych ludzi. Ludzie przychodzą, ludzie odchodzą. Ludzie się zmieniają. Nawet my się zmieniamy. Podczas gdy niektóre zmiany są słodkie, niektóre są gorzkie. To te słodko-gorzkie zmiany, które naprawdę uderzają.

I to są te, które są naprawdę nostalgiczne. Cóż, w takim razie, co to jest nostalgia. To, co czujesz po tej zmianie.

PS Rozciągnij ramiona, odchyl się do tyłu i opadnij.