Pierwszy projekt bootcamp Ironhack UX/UI Design

Drużyna

Zanim przejdę do sedna sprawy, pozwólcie, że przedstawię wam wspaniały zespół, z którym miałem okazję współpracować przy tym pierwszym projekcie.

O projekcie

Wszystko zaczęło się od „prostego” pytania.

Jak możemy pomóc muzeom i innym instytucjom publicznym w wypełnianiu ich misji zachowania dziedzictwa kulturowego, jednocześnie czyniąc je bardziej dostępnymi dla szerszej publiczności?

Byliśmy zespołem 4 osób, które prawie się nie znały i pracowałyśmy w sposób mieszany, zarówno w kolokacji w siedzibie Ironhack Paris, jak i zdalnie (strajk przymusowy…) i mieliśmy tylko siedem dni na ukończenie tego projektu.

Ponieważ jesteśmy na zajęciach z projektowania UX/UI, podążaliśmy za procesem myślenia projektowego.

Badania wtórne

Nie mamy prawie żadnych informacji na ten temat, ale mieliśmy pewne założenia, które sklasyfikowaliśmy według metody macierzowej CSD (pewności, przypuszczenia i wątpliwości).

Założyliśmy np., że barierą jest cena biletów do muzeów, że główną publicznością miejsc kultury są seniorzy, że od kilku lat oglądalność muzeów maleje, że wyjścia kulturalne są okazją do spotkań towarzyskich, czy że były wirtualne wycieczki po niektórych muzeach.

Ale: „nie opieramy naszej pracy na założeniach…”

Dlatego przed kontynuowaniem przeprowadziliśmy badania, aby potwierdzić lub obalić nasze założenia.

Podczas naszych poszukiwań natknęliśmy się na raport Patrimostats 2021 (oficjalny raport francuskiego Ministerstwa Kultury), który dał nam jasny obraz stanu sceny kulturalnej.

To pozwoliło nam zobaczyć, że nasze założenia były częściowo błędne:

Jeśli chodzi o cenę biletów, zauważamy, że liczba wizyt płatnych jest wyższa niż liczba wizyt bezpłatnych. Ale zauważamy również, że najbardziej niepewni goście mają bardzo ograniczony dostęp do miejsc kultury.

Zauważamy też, że seniorzy nie są główną publicznością miejsc kultury, jak myśleliśmy. Są raczej „na dole tabeli”.

Udało nam się również potwierdzić, że:

Rzeczywiście, liczba miejsc związanych z kulturą spada wszędzie, z wyjątkiem niektórych muzeów, których tematyka jest związana z nauką, takich jak Cité des Sciences et de l'Industrie lub Cité des Enfants, w których liczba ta wzrosła.

Wywiady

Czy jest lepszy sposób na empatię niż bezpośrednia rozmowa z gośćmi i lepsze ich zrozumienie? (czy mam odpowiedzieć na pytanie…?)

Skontaktowaliśmy się z potencjalnymi gośćmi, którzy odpowiadali głównej publiczności wyjść kulturalnych, czyli aktywnym.

Przeprowadziliśmy te wywiady, aby lepiej zrozumieć odwiedzających. Ich oczekiwania, ich frustracje, ich zadowolenie i ich bolączki. Aby to zrobić, zaczęliśmy od wybrania tematów i pytań, które chcieliśmy poruszyć w wywiadach.

Tematy:

Frekwencja w muzeach
Oczekiwania zwiedzających
Dostępność
Doświadczenia zwiedzających
Ewolucja muzeów (przejście cyfrowe)

Stworzyliśmy przewodnik do rozmowy kwalifikacyjnej zawierający około 15 pytań.

Wyniki wywiadów

W wyniku wywiadów stwierdziliśmy np., że większość ankietowanych miała problemy z planowaniem czasu pracy, że chodzili do muzeum głównie po to, żeby się dokształcić, zobaczyć piękne rzeczy, wyjść ze znajomymi lub rodzina.

Widzieliśmy również, że czas zmarnowany na ustawianie się w kolejkach sprawiał, że nie chcieli odwiedzać, a przepełnione muzea pogarszały wrażenia z wizyty.

Na koniec powiedzieli nam, że interaktywne doświadczenia podczas wycieczek były doceniane, ale wirtualne wycieczki tak naprawdę ich nie interesowały.

Diagram powinowactwa

Aby pomóc nam zsyntetyzować wywiady i uzyskać wizualne wsparcie w identyfikacji pewnych wzorców, stworzyliśmy coś, co w żargonie nazywa się diagramem powinowactwa.

Korzystając z karteczek samoprzylepnych w różnych kolorach, byliśmy w stanie zidentyfikować podobne wzorce dotyczące ich oczekiwań, frustracji, satysfakcji i problemów.

Następnie, korzystając z metody głosowania kropkowego, zdecydowaliśmy się skupić na dwóch najważniejszych bolączkach.

Wszystko to skłoniło nas do stworzenia naszej „Persony użytkownika” na podstawie danych zebranych podczas badań wtórnych i wywiadów.

Persona użytkownika

Pozwól, że przedstawię Ci Marvina: pracuje w branży technicznej, mieszka w Paryżu i jest miłośnikiem sztuki. Lubi chodzić do muzeów ze swoimi przyjaciółmi i dzielić dobre chwile.

Niestety, jego grafik pracy nie pokrywa się z godzinami otwarcia muzeów, co zmusza go do chodzenia tylko w weekendy.

Po stworzeniu User Persony musieliśmy wyobrazić sobie jego drogę przez doświadczenia, od momentu, w którym dowiedział się o wystawie, do momentu jej opuszczenia.

Oczywiście nie „wymyśliliśmy” jego podróży, ponownie oparliśmy się na naszych wcześniejszych danych.

Mapa podróży użytkownika

Zainteresowanie odtworzeniem jego podróży polega na udzieleniu nam wizualnego wsparcia, które pozwoli nam zidentyfikować główne punkty, które napotyka.

Mapa podróży użytkownika pokazuje nam, że dwa punkty zapalne są wtedy, gdy patrzy na godziny otwarcia muzeum i kiedy przybywa z przyjaciółmi przed muzeum i widzi długą kolejkę oczekujących.

Następnie musimy zadać sobie pytanie, czy jako UX Designer mamy jakieś możliwości działania?

Jako projektanci nie możemy wiele zrobić w przypadku problemów z harmonogramem, ale możemy zrobić znacznie więcej w przypadku kolejek oczekujących.

Oświadczenie o problemie

Najlepszym sposobem na znalezienie rozwiązania jest bardzo jasne zdefiniowanie problemu.

Spędziliśmy więc dużo czasu, pisząc i przepisując nasze pytanie, dopóki nie mieliśmy jasnego pojęcia o problemie.

W końcu nadszedł czas, aby uruchomić naszą kreatywność…

ideał

W tym momencie nie liczy się jakość pomysłów, ale ich ilość. Nie powinieneś bać się wpadać na szalone pomysły. W tym celu istnieją różne metody, takie jak na przykład szalona ósemka lub Round Robin.

W naszym przypadku faza tworzenia pomysłów miała formę burzy mózgów i szkicowania.

Byłem naprawdę zaskoczony, widząc, jak dobrze zdefiniowaliśmy problem, który próbowaliśmy rozwiązać, dając nam wszystkim jasną wizję kierunku, w którym chcemy podążać.

Na zakończenie naszej burzy mózgów uzgodniliśmy następujące rozwiązanie: Aplikacja mobilna, która w czasie rzeczywistym wskazywałaby stan przepełnienia muzeów na poziomie kolejek oczekujących i proponowała alternatywy w pobliżu.

Ale pomyśleliśmy również o użytkownikach, którzy mimo długiej kolejki zdecydowaliby się zostać i poczekać, oferując im rozrywkę w formie quizów, ciekawostek o artyście lub muzeum, które zamierzają odwiedzić, czy też możliwość obejrzenia retrospekcji wydarzeń z przeszłości .

Przepływ użytkownika

Teraz, kiedy mieliśmy już pomysł, musieliśmy „tchnąć w niego życie”, zaczęliśmy od User Flow naszej aplikacji.

Który przedstawia krok po kroku ścieżkę naszej aplikacji.

Mając dobrą wizję ścieżki, możliwe było stworzenie szkieletu naszej aplikacji w niskiej wierności, aby zaprezentować ją do fazy testowania koncepcji.

Model szkieletowy Low-Fi

Testowanie koncepcji

Po ukończeniu modelu szkieletowego przedstawiliśmy naszą koncepcję niewielkiemu panelowi użytkowników, którzy pozytywnie przyjęli pomysł aplikacji.

Otrzymaliśmy również kilka negatywnych opinii na temat niektórych elementów interfejsu użytkownika, takich jak przycisk interakcji, ta etykieta wydaje się zbyt niejasna, a użytkownicy nie od razu ją rozumieją.

Zaznaczyli również, że przydałaby im się możliwość zakupu biletu bezpośrednio z aplikacji.

Co dalej ?

Chociaż projekt dobiegał końca, musieliśmy pomyśleć o kolejnych krokach, które mogłyby nastąpić.

Chcieliśmy dodać możliwość dodawania niektórych muzeów do zakładek i sortowania ich według tagów, a także bardziej szczegółowo popracować nad Preferencjami profili.

I oczywiście klasyczne kroki, takie jak prototypowanie, testowanie użyteczności i iteracja interfejsu użytkownika.

Czego nauczyłem się z tego projektu?

Ponieważ wszyscy byliśmy studentami, pracowaliśmy w grupach nad wszystkimi etapami tego projektu, ponieważ chcieliśmy, aby każdy zobaczył i przećwiczył wszystkie etapy Design Thinking.

Mogłem osobiście przekonać się o skuteczności procesu, który krok po kroku udoskonala efekt końcowy, jak sito pełne piasku, z którego w końcu wydobywa się złota bryłka.

Szczególnie podobała mi się praca w grupie, ponieważ kiedy zdecydowałam się na bootcamp z projektowania UX/UI, możliwość pracy w grupie była jednym z głównych powodów mojego wyboru.

I bardzo dziękuję moim kolegom z pracy, bez których ten pierwszy projekt nigdy nie ujrzałby światła dziennego! (Kocham was ludzie).

Zapraszam do komentowania, jeśli masz jakieś sugestie, co mogłem zrobić lepiej lub wskazać błędy, które mogłem popełnić.

Dziękuje za przeczytanie.