Zorza polarna

Trzymaj mnie za rękę,
O! Mały;
Kołyszemy się na wietrze.

Do dalekich bram linii północnej,
Przez mgliste ziemie brudu.
Wyobraź sobie świat pełen świateł
I wszystkie kolory będą;
Ślizgając się na skrzydłach ptaków,
Z niebios ku tobie.

Trzymaj mnie za rękę,
O! Mały;
Kołyszemy się na wietrze.
Do lodowatej krainy zorzy polarnej,
Gdzie życie spotyka się ze snem.

Co znajduje się na szczycie Twojej listy życzeń? Chciałbym to usłyszeć w komentarzu.

Dziękuję za przeczytanie. Jeśli podoba Ci się moja poezja, możesz rozpowszechnić ją w świecie za pomocą odrobiny CLAP!