Zrobiłem sobie potężnego wroga

Moja wojna z gotowymi deskami do wędlin

Kiedyś lubiłem organizować przyjęcia. Po powrocie do college'u chodziło po prostu o otwarcie przestrzeni życiowej i posprzątanie następnego dnia. BYOB (Bring Your Own Beer) rozumiano jako prawo kraju i obfitujący pokój.

Wiedziałem, że jako dorosły tak nie będzie. Nie wiedziałem jednak, że demon przyczepił się do pleców gospodarzy imprez w całym kraju. Demon nosi imię Charcuterie.

Spotykałem Charcuterie wiele razy, zanim poznałem jego okrutną nazwę. Byłem już na imprezach dla dorosłych i podobał mi się nawet przyjemny zestaw krakersów, mięsa i sera. Jeśli właśnie tego wymagało oddawanie się Lunchables jako osoba dorosła, było to dla mnie w porządku.

Pewnego dnia byłem gospodarzem i powiedziano mi, że muszę odebrać Charcuterie. Mój zdezorientowany przyjaciel musiał mi wyjaśnić, co to jest, i chociaż nie rozumiałem, co jest tak pilnego w obecności Charcuterie, nie mogłem się doczekać małej przystawki.

A potem zobaczyłem cenę: SZEŚĆDZIESIĄT DOLARÓW za tacę, która wystarczyłaby na kilka kanapek z krakersami na osobę.

Mogłem kupić przystawkę za sześćdziesiąt dolarów! Mogłem załatwić schronisko dla bezdomnych na noc za sześćdziesiąt dolarów! Najwyraźniej uratowanie dziecka kosztuje tylko dolara dziennie!

Musiałem wydać sześćdziesiąt dolarów, żeby moi goście mogli powiedzieć „ooh!” a potem stać i podjadać jedzenie, o którym mogliby zapomnieć, że jedli???

Mój dyplom z ekonomii nie pozwalał mi zrozumieć, jak tak duży okup mógł być przetrzymywany w zamian za tak niewielki zwrot. To było najbardziej złośliwe i rażące podbijanie cen, jakiego kiedykolwiek doświadczyłem. Oszołomieni i skrępowani gospodarze w całym kraju są ofiarami od lat i nikt o tym nie mówi!

W końcu wydałem sześćdziesiąt dolarów.

– Nigdy więcej – obiecałem.

I dotrzymuję obietnic.

W ostatnią niedzielę wykonałem krok tak śmiały, że na zawsze zachwiał fundamentami mieszczańskiej gościnności… Zrobiłem własne wędliny.

Kosztowało mnie to trzydzieści dolarów, aby zrobić CZTERY deski wędlin, a z dodatkowego sera zrobiłem sos. Zastanawiam się teraz, co zrobić z dodatkowymi krakersami.

Jako kolejny dowód na to, że wędliny nigdy nie satysfakcjonują, moje cztery deski wędlin zostały zjedzone w około dziesięć minut, czyli o dziewięć i pół minuty dłużej niż jedna gotowa deska.

Jaki jest sens tego artykułu? Ma pokazać, że nie musimy już ulegać presji społecznej za tak nieprzyzwoitą cenę. Ma wzmocnić pozycję każdej gospodyni domowej, każdego szefa kuchni-amatora i każdego absolwenta, który próbuje zaimponować znajomym imprezą z klasą.

Moje przesłanie do tych, którzy wykorzystują ludzi gotowymi, drogimi deskami do wędlin, jest następujące:

Twoje rządy terroru dobiegają końca. Widzimy twoje sztuczki i kłamstwa. Jedynym łańcuchem, którym możesz nas przytrzymać, jest nasza wyimaginowana niezdolność do władania nożem kuchennym.

Możesz pomyśleć, że ten artykuł i doświadczenie są dla mnie wyjątkowe, ale wkrótce inni zdadzą sobie sprawę z prawdy. Tak długo, jak mam oddech i klawiaturę, będę nadal wzywać do niesprawiedliwości, gdziekolwiek ją zobaczę w sklepie spożywczym, a ty będziesz narażony na kontakt ze wszystkimi 13 moimi średnimi obserwatorami.

Nie możesz wygrać. Rolka letniej kiełbasy kosztuje 6,97 USD. Funt sera: 5,77 USD. Pakiet imprezowy krakersów Ritz: 5,98 USD. Nasza wolność…: bezcenna.

Z poważaniem: głos budzącego się giganta