10 słynnych matek

Kwiaty to jedne z najczęściej kupowanych artykułów w Stanach Zjednoczonych w drugą niedzielę maja. Rzeczywiście, Dzień Matki jest jak Czarny Piątek przemysłu kwiatowego – ponad 35 procent dorosłych Amerykanów kupiło kwiaty, aby uczcić ten dzień tylko w 2011 roku [źródło: Krause ]. Jest to również najpopularniejszy dzień w roku na obiady w restauracjach [źródło: National Restaurant Association ]. Ale co dziwne, kobieta odpowiedzialna za wprowadzenie Dnia Matki prawdopodobnie nie pochwaliłaby tak ekstrawaganckich wydatków.

Anna Jarvis zorganizowała pierwsze obchody Dnia Matki 10 maja 1908 r. w Grafton w stanie Wirginia Zachodnia, aby zachęcić rodziny do uhonorowania swoich najdroższych mamusi prostymi, domowymi spotkaniami. Kiedy w następnych latach święto szybko przyciągnęło uwagę komercji, Jarvis wpadł w złość. Ani żona, ani matka, Jarvis głośno – i bezskutecznie – protestowali przeciwko imprezom charytatywnym związanym z Dniem Matki oraz sprzedaży kwiatów i słodyczy [źródło: Handwerk ]. Dla niej rytuały kulturowe, które stały się związane ze świętem, odbiegały od jej początkowej wizji pokornych okazów wdzięczności wobec matek i babć.

Ale biorąc pod uwagę niesamowite osiągnięcia, jakie matki, w tym 10 kolejnych sławnych kobiet, dokonały w domu i poza nim, trudno oprzeć się wychodzeniu na całość dla mamy przynajmniej jeden dzień w roku.

1. Mary Wollstonecraft
2. Maria Curie
3. Józefina Piekarz
4. Florence Owens Thompson
5. Katharine Houghton Hepburn
6. Róża Kennedy
7. Ma Barker
8. Coretta Scott King
9. Indira Gandhi
10. J.K. Rowling

Pięć lat przed tym, jak Mary Wollstonecraft opublikowała swój wczesny traktat feministyczny „Windykacja praw kobiet” w 1792 roku, opublikowała swoją pierwszą książkę, krótką „Myśli o wychowaniu córek: z refleksjami na temat kobiecego postępowania w ważniejszych obowiązkach życiowych”. " Skupiając się na temacie, który zostanie później powtórzony w „Vindication…”, pierwsza publikacja Wollstonecraft przedstawiła jej teorie dotyczące wychowywania kobiet jako rozsądnych myślicieli, a nie tylko żon i matek w procesie tworzenia [źródło: Stanford Encyclopedia of Philosophy ]. W epoce, gdy małżeństwo kręciło się głównie wokół bogactwa i własności, a kobiety cieszyły się niewielką autonomią i nielicznymi prawami, jej wezwanie do równości płci było radykalne.

Wollstonecraft nie miała szansy wykształcić swoich dwóch córek, Fanny i Mary; w 1797 zmarła przy porodzie [źródło: Brooklyn Museum ]. Przekazała jednak swój talent pisarski Mary, która ostatecznie napisała perełkę literacką i klasykę horroru „Frankenstein”.

Ève Curie Labouisse rzadko widywała matkę w domu, gdy dorastała [źródło: Fox ]. I nie jest to zaskakujące, ponieważ Marie Curie była na dobrej drodze do zdobycia Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w 1911 roku , zaszczytu, który otrzymała, gdy jej młodsza córka, Ève, miała 7 lat. Oczywiście nie był to jedyny Nobel, którego polski fizyk przywiózł do domu. W 1903 Curie podzieliła Nagrodę Nobla z fizyki z mężem Pierrem, z którym wyizolowała radioaktywne izotopy polonu i radu.

Po tym, jak Pierre został uderzony i zabity przez wóz konny w 1906 roku, Curie poświęciła więcej czasu na badanie radioaktywności niż na wychowywanie Ève i jej starszej siostry Irene, ale jej kariera wyraźnie wywarła wrażenie na obu córkach. Chociaż Ève Curie zajmowała się sztukami wyzwolonymi, a nie nauką, w 1943 roku opublikowała bestsellerową biografię swojej matki. Dorosłe życie Irène Curie w dużej mierze odzwierciedlało życie jej słynnej matki: starsza córka studiowała radioaktywność razem z Marią Curie i otrzymała Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki z jej mąż, Frédéric Joliot, w 1935 [źródło: Nagroda Nobla ]. Zarówno Marie, jak i Irène zmarły również na białaczkę, co niektórzy podejrzewają, że było wynikiem ich interakcji laboratoryjnych z materiałami radioaktywnymi [źródło: Fox ].

Kiedy popularność Josephine Baker zaczęła słabnąć w latach 50. XX wieku z rozgrzanych do czerwoności szczytów 20 lat wcześniej, rozpoczęła nowe przedsięwzięcie. W 1954 roku, podczas występu w Kopenhadze, tancerka i starzejący się symbol seksu wyjaśnił swoje pragnienie adopcji „pięciu małych chłopców” z całego świata, aby symbolizować ślepe na rasę braterstwo [źródło: Theile ]. Dziesięć lat później w jej domu we Francji, nazywanej „Światową stolicą braterstwa”, ta początkowa wizja pomnożyła się do 10 chłopców i dwóch dziewcząt z różnych krajów: Japonii, Finlandii, Kolumbii, Francji, Algierii, Wybrzeża Kości Słoniowej, Wenezueli i Maroka [ źródło: Eburne ]. Baker określił swój etnicznie eklektyczny potomek jako „Tęczowe Plemię”.

Podczas gdy Baker kontynuowała tournee i spędzała czas ze sławnymi przyjaciółmi, jej mąż, Jo Bouillon, nadzorował wychowanie dzieci w rozległym zamku pary. Ale pomimo tego, co brzmi jak bajkowa konfiguracja, 12 dzieci spało razem w jednym pokoju na poddaszu i było regularnie wystawiane dla płacących turystów [źródło: Theile]. W 1975 roku, kiedy zmarła Josephine Baker, jej mąż już dawno ją opuścił. Straciła również zamek w 1969 roku z powodu astronomicznych kosztów utrzymania swojego wystawnego stylu życia i wychowania tuzina chłopców i dziewcząt – z których wszyscy rozproszyli się po całym świecie do różnych szkół z internatem lub mieszkali z Bouillon po zabraniu ich domu . A w ponurym świadectwie jej wątpliwych decyzji jako adopcyjnej matki, takich jak wystawianie ich na pokaz dla turystów, tylko jedno z jej dzieci powróciło od tego czasu na oryginalne tereny tupania „Tęczowego Plemienia” we francuskim zamku, gdzie pramatka Josephine Baker eksperyment szybko zepsuty.

W 1936 roku Florence Owens Thompson nieświadomie stała się twarzą Wielkiego Kryzysu. Wtedy fotograf Dorothea Lange zrobiła czarno-białe zdjęcie zmartwionego Thompsona i przekazała je do „San Francisco News”. Pracując dla rządu USA ds. Przesiedleń, który został utworzony w celu pomocy migrantom rolniczym, Lange spotkała Thompsona i jej biedną rodzinę w obozie zbieraczy grochu w Nipomo w Kalifornii. Wiadomości szybko zaczęły ponownie publikować kultowy portret, później zatytułowany „Matka migrująca”, jako ilustracja dotkliwej biedy, która pozostawiła Thompsona i innych Amerykanów na krawędzi głodu. W notatkach polowych Lange napisała, że ​​Thompson i jej rodzina „żywili się mrożonymi warzywami z okolicznych pól,i ptaki, które dzieci zabiły” [źródło:Biblioteka Kongresu ].

Lange nie udało się zdobyć nazwiska kobiety i dopiero w 1975 roku Florence Owens Thompson ujawniła się publicznie. Cztery lata później fotograf Bill Ganzel odnalazł Thompson i jej trzy córki pokazane również w „Migrant Mother” i odzyskał rodzinę, która ledwo przeżyła Wielki Kryzys, dorosła i pulchna, bez śladu ubóstwa i głodu w depresji. Chociaż Thompson nigdy nie czerpał żadnych zysków ze zdjęcia, rząd federalny dostarczył 22 000 funtów (9 979 kilogramów) żywności do obozowiska zbieraczy grochu wkrótce po jego publikacji w 1936 r. [źródło: Maksel ].

Choć nie tak sławna jak jej córka gwiazda filmowa, Katharine Martha Houghton Hepburn, zmarła w 1951 roku, pozostawiła po sobie znaczną spuściznę. Postępując zgodnie z zwięzłymi radami swojej matki na łożu śmierci, aby kontynuować edukację, Hepburn uzyskała tytuł licencjata w dziedzinie nauk politycznych i historii w 1899 roku i magister chemii i fizyki w 1900 – obaj z college'u Bryn Mawr – co było niezwykłym osiągnięciem akademickim dla kobiety w tym czasie [źródło: Connecticut Women's Hall of Fame ]. Niecałą dekadę później stała się aktywną sufrażystką , pikietując na rzecz prawa kobiet do głosowania, a później broniąc dostępu do kontroli urodzeń .

Po nawiązaniu przyjaźni z założycielką Planned Parenthood Margaret Sanger, Hepburn pomógł wywrzeć nacisk na rząd Stanów Zjednoczonych, aby złagodził ograniczenia dotyczące klinik kontroli urodzeń i edukacji seksualnej, współpracując z Krajowym Komitetem ds. Federalnego Legislacji ds. Kontroli Urodzeń w latach 30. [źródło: Margaret Sanger Papers Project ]. W tamtych czasach kontrola urodzeń i prawa do aborcji były jeszcze bardziej kontrowersyjne niż dzisiaj, ale Hepburn nie przejmowała się niepopularnością jej polityki na rzecz kontroli urodzeń i oskarżeniami krytyków moralnej deprawacji [źródło: Bennetts]. W domu Hepburn i jej mąż uczyli sześcioro dzieci o prawach kobiet i zdrowiu seksualnym, a jedna z tych dzieci, Katharine Hepburn – ostateczna ikona Hollywood – pracowała później, w dorosłym życiu, u boku Planned Parenthood.

Długie życie Rose Kennedy było od początku do końca zdominowane przez politykę. Dorastała, podczas gdy jej ojciec, John F. „Honey Fitz” Fitzgerald, był kongresmenem, a później burmistrzem Bostonu. 1900. Kiedy wychowała własną liczną rodzinę dziewięciorga dzieci, Rose Kennedy podchodziła do swoich obowiązków macierzyńskich prawie jak kierownik drużyny sportowej, prowadząc szczegółowe rejestry wszystkiego, od wizyt u dentysty dzieci po rozmiary butów [źródło: Biblioteka i muzeum prezydenckie Johna F. Kennedy'ego ]. W kalendarzu z 1936 r. Kennedy zanotował: „Wychowywanie dzieci uważałem za zawód” [źródło: Cullen]. W uznaniu jej pobożnej wiary katolickiej i macierzyńskiej troski Watykan nadał jej w 1951 r. tytuł „księżnej papieskiej” [źródło: Biblioteka i Muzeum Prezydenckie im. Johna F. Kennedy'ego ].

Dochodząc do 104 roku życia, Kennedy przeżyła czworo z dziewięciorga swoich dzieci, z których wszystkie zginęły w tragicznych okolicznościach. Jej najstarszy syn, Joseph, zginął w akcji podczas II wojny światowej w 1944 roku, a jej córka Kathleen zginęła w katastrofie lotniczej cztery lata później. John i Robert zostali zamordowani odpowiednio w 1963 i 1968 roku.

Arizona Donnie Clark urodziła się w 1872 roku w Springfield w stanie Missouri, ale kiedy zginęła w strzelaninie FBI w 1935 roku, przeszła jako „Ma” Barker. Mama i jej mąż, George Barker, mieli czterech synów – Hermana, Lloyda, Freda i Arthura – którzy zaczynali jako przestępcy, a następnie założyli gang przestępczy , podróżując po Środkowym Zachodzie, dokonując w latach 20. płac, poczty i napadów na banki. i lata 30. [źródło: Jensen ]. Po latach spędzonych przez jej synów w więzieniu i unikaniu aresztowań, FBI w końcu dogoniło Ma i Freda w 1935 roku ukrywających się na Florydzie, a para zginęła z płonącą bronią. FBIwcześniej nazwała Ma Barker „kobietą wrogiem publicznym” za jej rzekome zaangażowanie w pomoc w planowaniu zbrodniczych eskapad jej synów i unikanie funkcjonariuszy organów ścigania [źródło: Jensen ].

Ze względu na potencjalne kontrowersje związane z zabiciem 63-letniej kobiety, dyrektor FBI J. Edgar Hoover pomógł stworzyć publiczny wizerunek Ma Barker jako inicjatora złych uczynków jej synów [źródło: American Experience ]. Późniejsze relacje powiązanych członków gangu zdyskredytowały później ten portret, twierdząc, że chłopcy wysłali Ma do kina podczas ich łamiących prawo intryg. Niemniej jednak Barker pozostaje upamiętniony jako kochająca zbrodnie mama, która zmarła z pistoletem maszynowym w lewej ręce [źródło: Jensen ].

Kiedy przywódca praw obywatelskich Martin Luther King Jr. został zamordowany w Memphis w stanie Tennessee w 1968 roku, tragedia pozostawiła Coretta Scott King z dwoma przytłaczającymi ciężarami. Po śmierci męża wdowa King natychmiast została samotną matką czwórki dzieci – Yolandy, Martina, Dextera i Bernice – i nosicielką pochodni ogólnokrajowego ruchu na rzecz równości rasowej jej zmarłego małżonka.

W porównaniu z Jackie Kennedy, która podobnie owdowiała w 1963 roku, King zrównoważyła życie publiczne, podróżując i przemawiając, jednocześnie utrzymując życie rodzinne dla swoich dzieci. W międzyczasie skutecznie lobbowała w Kongresie USA w sprawie ustanowienia federalnego święta upamiętniającego życie i pracę jej męża, które prezydent Ronald Reagan podpisał w 1983 r. [źródło: Applebome]. W Atlancie założyła The King Center, aby promować pokojowe zmiany społeczne, za którymi opowiadał się Martin Luther King Jr. Od śmierci Coretty Scott King w 2006 roku jej dzieci kłócą się o kontrolę nad dziedzictwem swojej rodziny i The King Center. , co spotkało się z krytyką. Mimo to co trzeci poniedziałek stycznia – zarezerwowany na Dzień MLK – jest jednak świadectwem niestrudzonego poświęcenia tej żony i matki dla praw człowieka i trwałego śladu jej męża w historii.

Jeszcze zanim została premierem Indii, Indira Gandhi wydawała się cenić swoją rozwijającą się karierę polityczną – wspomaganą przez jej ówczesnego premiera ojca, Jawaharlala Nehru – ponad zachowanie swojego małżeństwa . W marcu 1942 roku 24-latek związał się z Feroze Gandhi i miał z nim dwóch synów, Rajiv i Sanjay, w ciągu następnych czterech lat. Jednak związek pogorszył się, gdy poświęciła większość swojego czasu na pomoc swojemu wdowcowi ojcu, który został pierwszym premierem Indii po tym, jak naród ogłosił niepodległość od Wielkiej Brytanii w 1947 roku [źródło: Charlton]. Ale chociaż Gandhi nie lubiła roli żony, połączyła swoje role polityczne i matczyne, przygotowując swojego młodszego syna, Sanjaya, jako jej następcę i głównego doradcę politycznego podczas jej trzech kolejnych kadencji od 1966 do 1977. Wkrótce po tym został wybrany na czwartą kadencję, jednak Sanjay zginął w katastrofie lotniczej w 1980 roku .

Częściowo z powodu takiego nepotyzmu , Gandhi pozostawiła po sobie mętną spuściznę, gdy została zamordowana w 1984 roku. Ponadto w połowie lat 70. odłożyła wybory, uwięziła przeciwników i ograniczyła swobody obywatelskie, aby uniemożliwić indyjskiemu sądowi wyższemu zawieszenie jej udziału w życiu politycznym jako karę za oszustwa wyborcze [źródło: Encyclopædia Britannica ]. W nocy, zanim została zastrzelona, ​​Gandhi proroczo powiedział tłumowi: „Jeśli dzisiaj umrę, każda kropla mojej krwi ożywi naród” [źródło: BBC ]. Jej najstarszy syn, Rajiv Gandhi, został wtedy w przeważającej większości wybrany na urząd, jak życzyła sobie jego matka.

Brytyjska pisarka JK Rowling żałuje, że jej szalenie popularna seria „Harry Potter” nie została opowiedziana matce o fantastycznych książkach, które zaczęła pisać w 1990 roku [źródło: Celizic ]. Matka Rowling zmarła na stwardnienie rozsiane, zanim „Harry Potter i Kamień Filozoficzny” został opublikowany w 1997 roku, a strata zmusiła Rowling do dalszego tworzenia kapryśnego świata Hogwartu i czarodziejów, jednocześnie walcząc z kliniczną depresją i stawiając czoła dramatycznym tarapatom finansowym jako samotna matka. Jej wytrwałość wyraźnie się opłaciła – wielki czas. W końcu ukończywszy siódmy i ostatni tom „Harry Potter i Insygnia Śmierci” w 2007 r., Rowling została „pierwszą kobietą powieściopisarką-miliarderką”, jak donosi magazyn Forbes w 2011 r. [źródło:Forbesa ].

W 2001 roku Rowling wyszła ponownie za mąż, a później urodziła jeszcze dwoje dzieci, ale nie zapomniała o swoim ponurym okresie na początku lat 90. jako walcząca samotna matka. W 2010 roku w felietonie dla Times of London zatytułowanym „Manifest samotnej matki” Rowling pochwaliła brytyjski system opieki nad dziećmi, który służył jako „siatka bezpieczeństwa”, dopóki Harry Potter nie pomachał swoją magiczną różdżką fortuny nad życiem jej i jej córki Jessiki [źródło: Fisher ].

Co jest specjalnego w Dniu Matki?

Kim jest słynna matka w Indiach?

Kto zorganizował pierwszy Dzień Matki?

Co sprawia, że ​​matka jest bohaterem?

Dużo więcej informacji