Cud narodzin

Kilka miesięcy temu napisałem artykuł o śmierci. Opisałem śmierć jako cud, prawda? Ale w takim razie, czym jest cud śmierci, jeśli nigdy nie istniał cud narodzin?

Dziś cudownie jest mój . Tego dnia dwadzieścia cztery lata temu urodziłem się, a raczej „narodziłem”. Jako kobieta wielokrotnie zachwycam się przebiegiem ciąży i porodu. Kiedyś powiedziałem, że jedną z moich największych giętkości w życiu jest to, że mam duży potencjał, by narodzić cud życia na tym świecie. Życie, które narodziło się ze zdolnością do narodzin, oto czym jestem!

Życie jest wypełnione wieloma procesami, a narodziny i śmierć to dwa niezwykle znaczące procesy. Mówią, że życie składa się z dwóch faz, nie jestem pewien, co każda faza oznacza. Czarny i biały? Sukces i porażka? A może narodziny i zgony?

Tego dnia, kilka lat temu, narodził się cud „mnie”. W mojej rodzinie zapanowała radość, wyobrażam sobie, jak mama i tata promienieją z radości. Cud narodzin ma miejsce około 23 697 razy dziennie na całym świecie. Ten sam cud wydarzył się tego dnia dwadzieścia cztery lata temu. Coś nowego narodziło się w mojej rodzinie (mnie).

Z narodzinami wiąże się fala nowości. Nowy zestaw komórek, nowy zestaw kości, nowe serce… Nowy zestaw pomysłów, nowych opinii, nowych poglądów, nowych mocnych stron i ostatecznie nowa wersja ludzkości.

Dziś świętuję nowość, która towarzyszyła i nieustannie towarzyszy moim narodzinom. Celebruję moje dni, moje ciało, moje myśli, moje idee, moje czyny, moje związki, moją karierę, moje porażki, moje sukcesy…

Przede wszystkim celebruję swoją wiarę. Nowość tego, kim jestem w Chrystusie, rzeczywistość Boga, który nie tylko mnie stworzył, ale zna mnie i kocha.

„Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię,
zanim przyszedłeś na świat, wybrałem cię;
Ustanowiłem cię prorokiem dla narodów”. Jeremiasza 1:5

Wszystkiego najlepszego, Oladetoun Gbemisola Mary!