Dorosłość

Dawno nie bazgrałem, żaden wartościowy temat nie trafił mi się w życiu. 20-minutowa rozmowa telefoniczna z koleżanką ze studiów poruszyła moje myśli dotyczące dorosłości, procesu odpowiedzialnego postępowania czy stawania się dorosłą. Nie tylko rozmowa telefoniczna, ale także moje ostatnie zainteresowanie planowaniem budżetu przyciągnęło mnie do tego „dorosłości”. Poprzez ten artykuł chciałbym po prostu odświeżyć twoje wspomnienia z dzieciństwa i skłonić cię do przeanalizowania procesu dorosłości.

O ile pamiętam, presja, którą odczuwałem w dni klasowe, była pierwszym stresem, jaki przeszedłem w świadomym umyśle. Od testów klasowych po egzaminy na poziomie uniwersyteckim, myślę, że dorosłość przebiegała w odwrotnej kolejności. Na egzaminach na poziomie uniwersyteckim nie czuło się żadnej presji, a może presja nie dotyczyła testów, tylko tego, jak niskie wyniki testów sprawią, że poczują się moi rodzice. Kiedy dorastasz, myślisz mniej o wszystkim i o niczym. Masz tendencję do wrastania w siebie, stając się „samolubnymi” w prostych słowach.

Kiedy dorastanie mocno mnie uderzyło, wszystko kręciło się wokół wyglądu fizycznego i filmów romantycznych. Hormony rządziły umysłem i podejmowano decyzje. Fascynacja celebrytami i sennymi sekwencjami filmowymi odcisnęła się w umysłach. Nic nie pozostało niezauważone, czy to ukradkiem, czy uśmiechem. Wszystko kręciło się wokół ciebie, cały świat zdawał się kręcić wokół ciebie. Będąc w pokoleniu „urodzonych w latach 90.”, jako nastolatkowie nigdy nie przejmowaliśmy się mediami społecznościowymi. Podczas gdy nastolatki usilnie starają się poprawić liczbę obserwujących na różnych platformach społecznościowych, wahaliśmy się, czy rozmawiać z naszą sympatią w prawdziwym świecie. W tamtych czasach przyjaciele byli ważniejsi niż naśladowcy. Czuję się pobłogosławiony, ponieważ moi przyjaciele wciąż są z okresu mojej szkoły średniej, którzy byli ze mną podczas moich nastoletnich niepewności i dorosłości.

Zaintrygowała mnie koncepcja planowania budżetu domowego. Jeszcze kilka lat temu wszystkim, co było związane z pieniędzmi lub finansami, była ekonomia, a to był najmniej lubiany przedmiot w szkole. Czy zmiana priorytetów jest nieuniknioną częścią dorosłości? Oczywiście jest to miejsce, z którego narodziłby się frazes „być dorosłym”. Rzeczy, które się liczyły, nie mają teraz znaczenia, nagła myśl o niczym nie dotyczyła ciebie, wszyscy są pochłonięci siecią myśli, co cię mocno uderzyło. Ta świadomość jest dla mnie oznaką dorosłości.

Podczas gdy weekendy studenckie polegały na odkrywaniu miejsc i jedzenia oraz sprawianiu, by każda chwila życia była niezapomniana. Dorosły ja polega na tym, aby mieć subtelny weekend na zadbanie o siebie, jeśli weekend nie działa. Dorosłość zmieniła moje zainteresowanie czytaniem z „Jak zdobyć przyjaciół” na „Subtelną sztukę nie pierdolenia”. Od czytania książek, które zwiększały produktywność i relacje społeczne, po książki, które mówią, że wszystko w porządku jest oznaką dorosłości. Dawniej próbowałem się dopasować, teraz jest w porządku, nawet jeśli ty nie. Po prostu bycie szczęśliwym z siebie stało się celem.

Podczas gdy produktywność i sukces są na wyciągnięcie ręki dzisiaj, może jutro w innym wieku, oddychanie bez wsparcia maszynowego może stać się priorytetem. Wszystko, czym chciałem się podzielić, to nie komplikować życia. Ceń swoje życie, ale nigdy nie bądź dla siebie surowy. Masz żyć swoim życiem, powinieneś mieć swoje wzloty i upadki. W porządku jest popełniać błędy, w porządku jest nie być w porządku, w porządku jest nie rozumieć wszystkiego. Myśl prosto, ogromne problemy zwykle wymagają prostych środków zaradczych. Dorośnij pozytywnie i nigdy nie pozwól, aby wpłynęło to na twoją gorliwość i radość życia.

— — — — Rozmyślania zamkniętego umysłu — — — —