Więc myślisz, że umiesz tańczyć, chcesz zacząć łaskotać kości słoniowe, a może nauczyć się nowego języka?

Możesz powiedzieć, że łatwiej powiedzieć niż zrobić, i to wystarczy.

Wszyscy chcemy uczyć się nowych rzeczy, ale z jakiegoś powodu tego nie robimy.

W najlepszym przypadku poddajemy się po miesiącu (lub 10 minutach w najgorszym) — okej, może to tylko ja.

Ale tak czy inaczej, chodzi o to, że nie musi to już być normą.

Nadszedł czas, abyśmy w końcu wymyślili, jak rzucić idealny haczyk, zagrać idealną piosenkę lub zrobić idealny samolot z papieru — zanurkujmy.

Wprowadź neuroplastyczność

Niedawno oglądałem odcinek Laboratorium Hubermana. Andrew Huberman ma doktorat z neurologii, a obecnie jest profesorem w Szkole Medycznej Uniwersytetu Stanforda.

Jego podcast bada sposoby, w jakie ludzie mogą poprawić swoje zdrowie fizyczne, zdrowie psychiczne i wydajność w oparciu o badania poparte naukowo. Wykonuje świetną robotę, edukując słuchaczy w zakresie mechanizmów fizjologicznych i anatomicznych, które leżą u podstaw badań, i w przeciwieństwie do wielu naukowców ma bardzo praktyczne podejście.

Dzisiaj będę pisać o konkretnym epizodzie, który zrobił na temat neuroplastyczności .

„Neuroplastyczność to zdolność mózgu do zmiany lub adaptacji w wyniku doświadczenia”. ( źródło ).

W miarę pojawiania się coraz większej liczby badań naukowych zaczęliśmy rozumieć, że neuroplastyczność jest czymś, nad czym mamy większą kontrolę, niż początkowo sądzono.

Za każdym razem, gdy w końcu uda nam się wykonać ten ruch taneczny, który tak bardzo staraliśmy się rozgryźć, pojawia się neuroplastyczność, nauczyliśmy się tego ruchu, a nasz mózg się zmienił.

Ale jak właściwie nauczyć się tego ruchu?

Oto pytanie, którym zajmujemy się w tym artykule.

Wskażę siedem sposobów na zwiększenie neuroplastyczności – czyli naszej zdolności uczenia się. Zaczerpnięte z 7. odcinka podcastu Huberman Lab: Wykorzystanie niepowodzeń, ruchu i równowagi do szybszej nauki.

#1:

Bądź sfrustrowany

Jeśli kiedykolwiek próbowałeś nauczyć się nowego języka, zagrać nową piosenkę, rozwiązać złożony problem matematyczny lub medytować, dobrze wiesz, jak frustrujące jest, gdy po prostu nie możesz tego zrobić dobrze.

Nasze mózgi lubią przebywać w stanie zwanym homeostazą lub równowagą — pozostając tym samym.

Za każdym razem, gdy zakłócamy ten stan identyczności, naturalne jest stawianie czoła pewnemu oporowi — zadaniem naszego mózgu jest nadawanie rzeczom sensu, a kiedy pojawia się nowy bodziec i próbuje zmienić sposób, w jaki postrzegamy świat, normalne jest otarcie się o nie jakiś opór.

Zazwyczaj, kiedy odczuwamy ten opór (lub frustrację), naszym pierwszym odruchem jest wycofanie się i powrót do tego, gdy jesteśmy bardziej spokojni i opanowani.

Jednak, choć może się to wydawać paradoksalne, frustracja jest dokładnym procesem, którego potrzebuje nasz mózg, aby przejść neuroplastyczność.

Pomyśl o frustracji jako o stanie neuroplastyczności.

Więc moja pierwsza rada to nauczyć się kochać uczucie frustracji, a może pewnego dnia ty też nauczysz się mówić po francusku „masz tyle bąków w namiocie” .

#2:

Twórz krótkie odcinki edukacyjne

Wbrew powszechnemu przekonaniu, więcej i dłużej nie zawsze znaczy lepiej.

Badania pokazują, że długie okresy nauki osiągają punkt malejących korzyści po około 90 minutach , a zamiast tego znacznie lepiej byłoby dla nas uczyć się w krótkich seriach skupienia, a nie w długich okresach nieszczęścia.

Być może słyszałeś o swoim rytmie okołodobowym — wewnętrznym budziku twojego ciała.

Ale mamy też coś, co nazywa się rytmem ultradobowym .

Podczas gdy rytmy okołodobowe występują raz dziennie, rytmy ultradobowe powtarzają się mniej więcej co 90 minut (nawet podczas snu) i jest to naturalny okres wysokiej i niskiej czujności, przez który przechodzą nasze ciała i umysły.

Jak pokazano na powyższym wykresie, co 90 minut nasze ciało przechodzi między okresem wzrostu lub pobudzenia, w którym pracujemy do wysokiej czujności, a następnie reakcją na stres, w której nasza czujność spada.

Możemy czuć się zmęczeni, rozkojarzeni lub głodni, co powoduje potrzebę regeneracji (20 minut przerwy), a następnie powtarzamy cykl od nowa.

Mając tę ​​wiedzę w ręku, możemy wykorzystać nasze naturalne rytmy i pracować mądrzej, a nie ciężej.

Huberman zauważa również, że w ciągu pierwszych 5–10 minut jakiejkolwiek aktywności umysł dryfuje, co zachęca nas do przeforsowania tego okresu utajenia.

Po około 20 minutach nasze umysły zaczną się przyzwyczajać do wykonywanego zadania.

#3:

Nie próbuj uczyć się zbyt wiele naraz

Aby neuroplastyczność działała, ważne jest, aby nasz mózg wiedział, co dokładnie próbujemy poprawić.

Jeśli myślimy o ćwiczeniu rzutów wolnych w koszykówce, w grę wchodzi wiele różnych czynników.

Prawidłowe zgięcie w kolanie, posiadanie odpowiedniego kąta strzału, właściwe ustawienie oczu i głowy, jak stawiamy stopy.

Jeśli spróbujesz nauczyć się wszystkiego na raz, twój umysł nie będzie wiedział, co poprawić.

Zamiast tego, jeśli pracujesz od podstaw — zacznij od ścisłego skupienia się na ustawieniu stopy, następnie zgięciu kolana, a następnie kącie strzału, twój mózg w końcu będzie w stanie złożyć to wszystko razem, co zaowocuje dobrze wykonanym rzutem wolnym.

W przypadku każdej umiejętności, której chcesz się nauczyć, określ, co dokładnie chcesz poprawić, w ten sposób będziesz mieć jasne zrozumienie tego, jak wygląda poprawa, aw rezultacie twój mózg przystosuje się znacznie szybciej.

#4:

Popełniaj błędy — dużo ich

Kiedy uczysz się nowej umiejętności, porażka jest twoim przyjacielem.

Im więcej razy popełnimy błąd, tym lepiej nasz mózg zrozumie przyczynę tego błędu i będzie w stanie poprawić kurs.

Próba unikania błędów może sprawić, że poczujesz się lepiej, ale nie zapewni to naszemu mózgowi tego, czego faktycznie potrzebuje, aby się poprawić.

Aby rzeczywiście stać się w czymś lepszym, musisz dać swojemu mózgowi powód do poprawy, co prowadzi nas do następnego punktu.

#5:

Uczyń naukę kluczową

Powiedz mi, czy ten sen brzmi znajomo:

Jesteś w szkole i zbliżają się egzaminy końcowe, czujesz się całkiem dobrze ze wszystkimi swoimi zajęciami i nie możesz się doczekać lata, ale potem przypominasz sobie, że była jedna lekcja, o której całkowicie zapomniałeś.

Nie byłeś na zajęciach przez cały semestr, nie oddałeś żadnych zadań, a zbliża się finał.

Jeśli chcesz zdać, nie będziesz miał innego wyboru, jak tylko uczyć się do finału i wykonywać swoje zadania.

W naszych czasach łowców-zbieraczy, jeśli twoja rodzina umierała z głodu, twój umysł skupiłby się na hipernapędzie, aby spróbować znaleźć sposób na jak najszybsze zdobycie pożywienia.

W takim przypadku te same systemy zostaną aktywowane, a twój mózg znajdzie sposób na jak najszybszą i pełną naukę.

Oczywiście są to skrajne przykłady, ale chodzi o to, że znalezienie sposobu na stworzenie u siebie poczucia pilności znacznie przyczyni się do zwiększenia naszej zdolności uczenia się.

A sposobem, w jaki możemy to zrobić, jest tworzenie dla siebie zachęt lub czynników zniechęcających.

„Jeśli ułożę tę kostkę rubika w x czasie, nagrodzę się x ”.

„Jeśli nie mogę stać na jednej nodze przez 30 sekund z zamkniętymi oczami, będę musiał przebiec dwa dodatkowe okrążenia wokół toru.”

Znalezienie sposobów manipulowania naszymi umysłami, aby robiły to, co chcemy, jest ważną częścią uczenia się — znajdź to, co działa dla ciebie.

#6:

Dotrzyj do linii startu

Huberman mówi o znaczeniu posiadania optymalnego poziomu pobudzenia do nauki.

Bycie zbyt skupionym i czujnym nie pozwala na gromadzenie się informacji w naszych mózgach, ale bycie zbyt zrelaksowanym i roztrzepanym oznacza, że ​​również nie będziemy w stanie nic zrobić.

Zasadniczo ważne jest, aby zrozumieć swój stan psychiczny przed przystąpieniem do zadania edukacyjnego, a następnie odpowiednio go uregulować.

Jeśli jesteś zbyt zrelaksowany, nie polegaj zawsze na kawie — ruszaj się, słuchaj ulubionej muzyki, idź na spacer.

Jeśli jesteś zbyt pobudzony, jednym ze sposobów na obniżenie jest wykonanie fizjologicznego westchnienia: dwa szybkie wdechy przez nos, a następnie powolny wydech.

Udowodniono naukowo, że powoduje to szybkie wydalanie CO2 z naszego organizmu poprzez zwiększanie powierzchni płuc.

Oczywiście nie uda ci się znaleźć idealnego stanu przez cały czas, więc ważne jest, aby nie skupiać się na tym zbyt szczegółowo — ale głównym celem jest bycie bardziej świadomym tego, jak się czujesz, gdy przystępujesz do zadania edukacyjnego.

#7:

Pracuj nad równowagą

We wstępie omówiłem, w jaki sposób nasze mózgi (i ciała jeśli o to chodzi) dążą do równowagi i homeostazy – dlatego zakłócenie tego zastoju może być frustrujące.

Możemy również myśleć o tych rzeczach jako o równowadze.

Na poziomie ruchu i pozycji ciała równowaga jest regulowana przez nasz układ przedsionkowy , który jest ściśle powiązany z naszym móżdżkiem i znajduje się w uchu wewnętrznym.

Móżdżek znajduje się w tylnej części mózgu i odgrywa kluczową rolę w świadomości przestrzennej, równowadze i propriocepcji.

Kiedy balansujesz na jednej nodze, zarówno móżdżek, jak i układ przedsionkowy pracują, wykorzystując sygnały zewnętrzne — wzrok, wzrok, wrażenia, dźwięki, aby osiągnąć stan równowagi.

Za każdym razem, gdy tracisz tę równowagę, twój kompleks móżdżkowo-przedsionkowy próbuje temu zapobiec — więc aby zachować równowagę, musi wystąpić neuroplastyczność.

Huberman zauważa, że ​​kiedy twój mózg przechodzi neuroplastyczność, przez następne 30-60 minut będziesz w stanie intensywnej nauki.

Oznacza to, że Twój mózg jest bardziej zaangażowany i jest w stanie przetwarzać i rozumieć bodźce znacznie skuteczniej, a praca nad równowagą ciała jest łatwym sposobem na uzyskanie dostępu do tego bardziej zaangażowanego stanu.

Dlatego ćwiczenie stania na jednej nodze przed przystąpieniem do czynności edukacyjnej może faktycznie pomóc w lepszym nauczeniu się kolejnej czynności.

Zakończyć

Uczenie się nowych umiejętności jest trudne.

Nikt nie lubi bólu, frustracji lub zażenowania, które towarzyszą popełnianiu błędów w kółko.

Ale myślę, że jednym z największych wniosków płynących z podcastu jest to, że te niewygodne aspekty uczenia się są dokładnymi wskaźnikami, że jesteś na dobrej drodze.

Nie chowaj się przed dyskomfortem, obejmij go.

— — — — — — —

Aby uzyskać więcej takich pomysłów lub ponownie zainspirować się zabawnym duchem, sprawdź podcast Playticity , gdziekolwiek znajdziesz swoje podcasty.

Dziękuje za przeczytanie.