Łapanie Bullet Train
Lub próbując pozostać na szczycie mojego ADHD
To nie będzie jeden z tych esejów jakiegoś „eksperta ds. produktywności”, który mówi: TYLKO MUSISZ ZROBIĆ. Nie szlifuj. Szlifowanie jest dla ciebie złe. Bez szlifowania.
Ale ty, osoba z ADHD, musisz przetrwać dzień, tak jak ja, a ludzie postrzegają mnie jako produktywnego, więc pomyślałem, że napiszę, czym się zajmuję. To nie będzie lista, którą możesz śledzić, to tylko kilka taktyk, których używam, aby jak najlepiej wykorzystać mój mózg, gdy podróżuje do wszystkiego, wszędzie i jednocześnie. (Uwaga: nie zdziwisz się, że jeden z twórców tego filmu ma ADHD i zdiagnozowano go po napisaniu filmu ).
Jednak kilka uwag:
Z powodów częściowo zrozumiałych, a częściowo dla mnie tajemniczych, w moim życiu dzieje się obecnie całkiem dobrze. Ukończyłem studia w zeszłym roku, dostałem nową pracę, którą bardzo lubię, i wyszła moja książka ( proszę kup ). Miło to słyszeć, ale prawda jest taka, że stać mnie na pewne rzeczy, na które nie każdy może sobie pozwolić, ponieważ nie muszę się martwić ubezpieczeniem ani koniecznością pokrycia kosztów nagłej naprawy samochodu (dopóki nie pozbędę się tego cholerstwa za kilka miesięcy — znów bez samochodu!).
Nie będę tutaj mówić o rzeczach, które kosztują dużo pieniędzy, ale moje strategie są rzeczywiście możliwe dzięki przywilejom, które mam, które tutaj wymienię, a potem po prostu się podzielę.
Solidna wypłata
Ubezpieczenie
Praca, która akceptuje moje ADHD
Pełna mobilność
Brak aktualnie trwających kryzysów rodzinnych
I, prawdę mówiąc, bycie mężczyzną, nie tylko ze względu na ogólne przywileje społeczne, ale dlatego, że stereotypy ADHD nadal dotyczą chłopców. Wszystko to jest trudniejsze, biorąc pod uwagę sposób, w jaki dyskurs ADHD często wyklucza kobiety (i inne mniejszościowe płcie).
Ale w każdym razie. Nie zawsze miałem taką karierę. I nie zawsze miałam taką diagnozę. Byłem po prostu trochę zagubiony we własnej głowie przez dobrą, długą chwilę, przedzierając się przez wszystko i czasami wpadając prosto na ściany (chociaż metaforycznie, jakby nie tak naprawdę, biorąc pod uwagę, jaki jestem niezdarny ) .
A potem ja (w kolejności rzeczy, które mi pomogły) zacząłem biegać, ponieważ źle się ze sobą czułem, dostałem pracę, którą lubiłem, stałem się dobry w bieganiu, poznałem żonę, dostałem lepiej płatną (nie powiedziałem lepszą ) pracę, rozpocząłem terapię, dostałem się na studia doktoranckie, urodziłem syna (cóż, Alissa miał), zobaczyłem, jak moje artykuły nabierają rozpędu, dostałem kontrakt na książkę, napisałem książkę i rozprawę w tym samym czasie, kiedy zdiagnozowano u mnie i potem dostałem ostatnią pracę tuż przed tym, jak wcześnie ukończyłem szkołę, a ostatnio zacząłem brać leki.
Oto rzeczy, których dowiedziałem się o sobie i moim ADHD, szczególnie w latach, zanim dowiedziałem się, że je mam.
- Zapisuję wszystko. Wszystko. Wszystko. Nie, wszystko.
Tak czy inaczej, poczułem poczucie spełnienia. Więc zrobiłem to ponownie następnego dnia i następnego, a potem, kiedy wróciłem do szkoły i musiałem być na bieżąco z dużą ilością pracy, dodałem czasy i więcej szczegółów. Zdecydowanie skupiłem się na artykule, który pretensjonalnie nazwałem „Choses”, co nie jest literówką, ale po francusku „rzeczy”. (Mówiłem ci, że to pretensjonalne.)
W pewnym momencie noszenie go ze sobą stało się nieefektywne, więc zacząłem wysyłać do siebie e-maile. Skończyło się na tych setkach długich e-maili do siebie, ale wszystkie te cholerne rzeczy załatwiłem. Dobrze wiemy, jak łatwo stracić zainteresowanie rzeczami, ale w zasadzie zmusiłem się do nadania wagi mojej francuskiej liście rzeczy. Oczywiście, jestem pewien, że były chwile, w których nie robiłem spontanicznych rzeczy, ponieważ nie było ich w wątku e-mailowym, ale albo to, albo coraz gorsze stopnie w szkole.
Czas mijał, zamienił się w kalendarze w googlach i telefonach i w tym miejscu jesteśmy teraz. A kiedy mówię, że to wszystko. To wszystko. Piszę „spać” nie dlatego, że myślę, że zapomnę (przypuszczam, że nie będziesz tego czytał), ale dlatego, że po prostu trzeba to zapisać. To nie znaczy, że nigdy nie mam pustych miejsc (tego właśnie używam, pisząc to), ale oznacza to, że nawet w dni w domu cały mój kalendarz jest pełen niebieskich bloków. Ale hej, robię rzeczy naprawdę bardzo (zbyt) szybko, więc dużo się udaje.
B. Muszę podążać za moim koktajlem
Chcesz wziąć pigułki? Czy chcesz używać innych rodzajów substancji? Chcesz iść na terapię? Zacząłbym od ostatniego, ale ostatecznie połączenie tych wszystkich rzeczy, które jest dla ciebie najzdrowsze, było czymś, co musiałem wymyślić, dochodząc do tego pierwszego dopiero kilka miesięcy temu (i nie są one dla ADHD, one jestem za niepokój/dep, który z tego wynika; Przysięgam jednak, że neurodywergencja jest naprawdę zabawna).
Ważne jest, aby każdy słuchał swojego ciała, ale naprawdę ważne jest, abyśmy słuchali naszego mózgu. Tak więc w pewnym momencie musiałem jasno myśleć o tym, że czasami nie myślę jasno, będąc świadomym sytuacji, w których myślałem najjaśniej. Jasne jest względne dla osób z ADHD, ale nawet jeśli zawsze mentalnie trochę pływamy, istnieje różnica między czystą wodą a błotem .
W pewnym momencie faktycznie zrobiłem arkusz kalkulacyjny i wykresy różnych sposobów, w jakie się czułem, których byłem zbyt zawstydzony, aby nawet pokazać mojej żonie (nie, ty też ich nie widzisz). I powoli zacząłem za tym podążać. Pomogło mi to dowiedzieć się, jak często muszę chodzić na terapię iw jakich sytuacjach (są chwile, że nie jest to dla mnie zbyt przydatne i po prostu tam idę i bełkoczę i to tak, jakbym mógł to zrobić sam), i co miało sens, jeśli chodzi o napoje (nierzadko, ale w małych ilościach). Może trzeba chodzić na terapię dwa razy w tygodniu. Może w ogóle nie powinieneś pić. Może najlepiej pracujesz w innych sprawach prawnych. Nie znam twojego życia, ale znałem swoje, więc znalazłem ścieżkę, którą podążam i nie odstępuję od niej, nawet jeśli naprawdę bym wolał. Staje się nudny, ale pozostaje zdrowy.
Domyślam się, że można to również zaliczyć do „spisywania wszystkiego”, ale chodzi o koktajl, ponieważ wszyscy wiemy, jak my, ludzie, możemy wpaść w niektóre dziury, a jeśli podejdziemy do tego metodycznie, możemy znaleźć to, co działa dla nas. A przynajmniej tak zrobiłem.
III. Wymyśliłem, jak przewidzieć MagLev
Lewitacja magnetyczna to proces, którego używają najszybsze pociągi na świecie, aby jechać… najszybciej na świecie.
Kiedy mój mózg pracuje na pełnych obrotach i mam nad nim kontrolę, myślę, że najwięcej, co napisałem w ciągu godziny, to około 5000 słów? Spojrzę w dół i stworzę prezentację PowerPoint z 20 slajdami, zanim zorientuję się, że ją skończyłam. Moja praca zapisała nas na asynchroniczne szkolenie finansowe, a firma zalecała ukończenie jednego kursu (z 19) tygodniowo, więc zrobiłem wszystkie 19 w półtora tygodnia, mimo że było to trochę nudne. Nie przechwalam się i nie mówię, żeby być takim jak ja. Nie bądź taki jak ja. Zostań jak ty, potrzebujemy więcej nas tam.
Ale robię astronomiczną ilość rzeczy w krótkim czasie, kiedy wszystko się zgadza.
Musiałem się jednak uczyć. Pociąg wykoleił się bez przerwy, a kiedy się wykolei, naprawdę trudno jest ponownie złożyć Humpty Dumpty (Czy mój mózg to pociąg czy jajko? Przestań próbować być zbyt sprytny). Więc kiedy nadchodzi prędkość?
Nie mogę mówić za ciebie. I szczerze mówiąc, nie mogę tego zrobić siłą. Mogę tylko próbować stworzyć okoliczności, w których może się to wydarzyć.
Dla mnie oznacza to:
Głowę mam czystą (dla mnie oznacza to bieganie lub kolejne wyzwolenie), nie mogę być głodny, muszę mieć trochę przerwy w czasie, ale nie na tyle, żebym panikował (dając sobie 2 godziny na napisanie, co powinien wziąć 3, zwykle oznacza, że napiszę to w 1) i potrzebuję kontroli nad moimi rozproszeniami (zwykle muzyka). Dlatego biura są dla mnie walką, chyba że mogę używać wielkich, gigantycznych słuchawek (co jest akceptowane w mojej pracy).
A potem czasami wybuch.
A czasami nie. Jeśli nie, muszę walczyć i przeciągać się przez pierwszą część, a zwykle pod koniec przyspieszam, bo wzywam złośliwości lub czegoś innego, żeby przenieść głaz z górki.
8/2. Korzystam z tego, co mam
Wspomniałem o złości. Nie muszę już tyle dzwonić. Kiedyś, kiedy czułem się mniej pewny siebie, ale nadal jest w kropce. I nie ma w tym nic złego. Nie mówię, że powinieneś mścić się na ludziach, poza tym, że „najlepszą zemstą jest dobre życie”. Każdy, kto dokuczał ci lub sprawiał, że czułeś się okropnie z powodu twoich objawów, po prostu nie chciał, żebyś sobie dobrze radził. Więc rób dobrze.
Jeśli czuję dumę, używam tego. Czujesz radość? Gniew? Cokolwiek mam, jeśli mój pociąg ma się rozbić, wkładam wszystko w to, co próbuję zrobić.
Czasami nadal się zawiesza. I to jest w porządku.
%. Wiem, że upuszczam piłkę
To wciąż się dzieje. Tej jesieni popełniłem poważny błąd, który spowodował, że musieliśmy przełożyć całe wakacje (co jest łatwiejsze, jeśli masz pieniądze, ale tak naprawdę wyszło taniej, więc, uh, to się udało). Upuściłem gigantyczny łańcuszek kluczyków do samochodu na dwugodzinnym spacerze z psem. W zeszłym tygodniu wylałem kawę na mój komputer.
I wściekam się za to na siebie, zwłaszcza gdy dotyczy to mojej rodziny. Więc muszę pozostać zaangażowany w zarządzanie All Of This. Jeśli zbyt długo pozwalam, by to się wymykało, wpływa to na nich, podczas gdy ja mogę być wielką kupą nonsensów w moich samotnych dniach i tylko sobie zaszkodzić. Tak, to nie jest łatwe, nawet jeśli to, co tam powiedziałem, sprawia, że wydaje mi się, że wszystko jest łatwe (zaufaj mi, to wszystko to mnóstwo pracy). Ale wiesz, co zdecydowanie nie było łatwe? Próbuję przetrwać dzień, zanim zacząłem spisywać moje francuskie rzeczy. Albo zanim zacząłem biegać. Albo terapia. Albo poznałem moją żonę. Albo usłyszałem, jak mój syn wymawia jego imię. To lina po linie, ale solidna i nie mam zamiaru spaść, zanim nie dotrę na drugą stronę cyrku, gdziekolwiek by to nie było.
( jeśli przeczytałeś wszystkie te słowa, dlaczego nie 75 000 więcej? )

![Czym w ogóle jest lista połączona? [Część 1]](https://post.nghiatu.com/assets/images/m/max/724/1*Xokk6XOjWyIGCBujkJsCzQ.jpeg)



































