Odrodzenie

Przedmowa

Miałem 11 lat, kiedy moja rodzina przeniosła się z małej rolniczej wioski Mohie w Indiach do Londynu w listopadzie 1965 roku. W ciągu 24 godzin przeszedłem od karmienia zwierząt do podróży czarną taksówką z Heathrow do naszego mieszkania na Ealing. Życie zmieniło się na zawsze. Pierwszy wiersz napisałam w wieku 16 lat.

Te wiersze są podróżą przemiany z pendżabskiego, sikhijskiego dziecka w obywatela świata, niezwiązanego z żadną religią, kulturą czy rasą. Wyobrażam sobie, że byłbym całkowicie szczęśliwy mieszkając w Mohie, gdyby to był mój jedyny wybór. Migracja wiąże się z traumą i wyzwaniem. Ci z nas, którzy są wystarczająco silni, aby rozkwitnąć w nowych krajach i mają zdolność integracji na własnych warunkach i przyjęcia wielu kultur, nie mają odwrotu. Dzieje się tak pomimo wrodzonego pragnienia i instynktu przynależności.

Odrodzenie polega zarówno na byciu częścią otaczającego nas świata, jak i na możliwości oderwania się od niego. To jednocześnie możliwość wyjścia na zewnątrz i pełnego przynależności. Odrodzenie polega na porzuceniu kultur i wartości w takim samym stopniu, jak na zdobyciu czegoś niematerialnego. Forma wolności wynikająca z bycia i myślenia globalnego — odczuwania radości z ludzkich osiągnięć i bycia przepełnionym smutkiem z powodu cierpienia.

We wszystkich krajach panuje nierówność i niesprawiedliwość społeczna. Czy ty to widzisz?

Opublikowałem samodzielnie dwie inne prace. Displaced and English Brexit: Aby uzyskać więcej informacji, odwiedź stronę: drpaulthind.com, a także Instagram: abstract_art_bypaul

wiersze

Miałem 17 lat, kiedy napisałem ten wiersz. To był niepokojący czas. Po sześciu latach wciąż przystosowuje się do Anglii. Wciąż pamiętając ludzi i dom, który zostawiłem za sobą. Tylko jak zmierzyć odległość między „teraz” a „kiedyś”?

16 kwietnia 1971

Czas i przestrzeń

Są rzeczy, których nie potrafię wyjaśnić
Cały zamęt w moim mózgu
Pocę się mimo moich nalewek
Zagubiony w myślach

Tęsknię za kimś
Widok zagubionego przyjaciela
Brakuje mi głosu
Z końca świata

Kogoś, kogo znałem, kto umarł
Kiedy wróble latają
Kiedy kwiaty promienieją
A potem pada deszcz
Pierwsze krople spadają

Ktoś daleko, daleko
Teraz poza zasięgiem
Jak wspomnienie matczynego łona
Bycie niesionym na ramieniu
Czas zastygnąć

Nieobecność lub chęć bycia tam
Linie pozostawione puste
Odległość między wtedy a teraz
Przede wszystkim odległość między wtedy a teraz Teraz

#siła poezji #migracja #imigracja #

Paweł Think