Otchłań

Świat mija między oddechem a następnym,
nieskończonych możliwości, które pozostają niezrealizowane,
tego, co by było, gdyby pozostało, by się stać, gdyby tylko
myśli niedokończone, niewypowiedziane i niespełnione,
osie czasu, które pozostają niezbadane,
dokonane wybory, podjęte decyzje,
pozostawiające w sobie tęsknotę otchłań.
zdezorientowane serca mogą być lepsze niż złamane,
ale nie na długo,
ponieważ otchłań zawsze je w końcu dopada.
Przy kręgielni z piwem,
ogłoszono strzały. Piłka upuszczona. ale niektórzy pozostają nietknięci.
Tylko do wyjęcia i wymiany.
Podobnie jak fale na brzegu,
chwile, które pozostają nieprzeżyte, mogą nawiedzać nocą,
gdyby tylko wszystko można było naprawić.
Pomiędzy każdym oddechem a następnym,
mrugnięciem i każdym innym odruchem,
ulotna chwila zawierająca całe światy przemija,
utknęli w otchłani wszyscy
oprócz nielicznych uprzywilejowanych, którym udaje się przejść na drugą stronę.