Co powoduje Yips?

Był 15 czerwca 2000 roku i Chuck Knoblauch miał już dość. Drugi bazowy New York Yankees popełnił trzy błędy rzutów w pierwszych sześciu rundach przegranych 12:3 z Chicago White Sox. Chwilę po tym, jak Knoblauch popełnił trzecią pomyłkę tego wieczoru, menedżer Joe Torre wyszedł z ziemianki, aby zmienić miotacze. Podczas gdy reszta jankesów zebrała się na kopcu, Knoblauch stał samotnie z rękami na biodrach, tarzając się z bólu [źródło: Olney ].

Kiedy inning w końcu się skończył, Knoblauch wrócił do ławki, porozmawiał krótko z Torrem i wyszedł z Yankee Stadium, sfrustrowany swoim występem na boisku. Dwa dni później Knoblauch wrócił, ku wielkiemu niezadowoleniu siedzących za ziemianką w pierwszej bazie. Popełnił kolejny błąd rzutu — tym razem piłka trafiła starszą kobietę zamiast rękawicy pierwszego bazowego. Kobieta nie została poważnie ranna. Ostatecznie Knoblauch został zdegradowany na boisko, gdzie prawdopodobnie jego ramię rozproszone byłoby mniej niebezpieczne zarówno dla Yankees, jak i dla widzów [źródło: Sports Illustrated].

Problemy z rzucaniem Knoblaucha były niewytłumaczalne. Kiedyś był infielderem Złotej Rękawicy — jednym z najlepszych na swojej pozycji. Potem, począwszy od 1999 roku, ramię Knoblaucha, bez wyraźnego powodu, zaczęło przypominać pocisk Scud — nikt nie wiedział, gdzie wyląduje kula. W tym roku popełnił 26 błędów, bolesną ilość w jednym sezonie. Rok później Knoblauch popełnił 15 błędów. Opuścił grę na dobre w 2002 roku, padając ofiarą jednego z najbardziej ekstremalnych przypadków „yipów” w sporcie [źródło: Baseball-Reference.com ].

Chociaż piski brzmią jak grupa postaci z książki Dr. Seussa, dla wielu sportowców stanowią poważną chorobę. Yip jest niezdolność sportowca, aby zakończyć najbardziej podstawowym i prozaicznych zadań. Szkocko-amerykański golfista Tommy Armor rzekomo ukuł ten termin w latach dwudziestych XX wieku, aby opisać jego niepowodzenie w wykonywaniu krótkich puttów. Jeśli chodzi o Knoblaucha, to miał problemy z rzucaniem do pierwszej bazy. Golfista Robert Karlsson miał tak ciężki przypadek piskląt, że zastanawiał się, czy kiedykolwiek zagra. Heck, niegdysiejszy łapacz New York Mets, Mackey Sasser, stracił wszelką możliwość rzucenia piłki z powrotem do miotacza — coś, co każdy gracz Małej Ligi może zrobić z precyzją i regularnością [źródło: Star ].

Więc co powoduje piski i co mogą zrobić sportowcy, aby przezwyciężyć ten problem?

Dlaczego niektórzy sportowcy, głównie mężczyźni, krzyczą, jest tajemnicą [źródło: Crace ]. Choroba zwykle pojawia się późno w karierze sportowca, chociaż inni, tacy jak muzycy, dentyści (Ała!) i chirurdzy (O rany!) też mogą cierpieć. Nie ma żadnych znaków ostrzegawczych, żadnych objawów. Pewnego dnia pojawiają się piski iw wielu przypadkach nigdy nie odchodzą [źródło: Collins ].

Skowyt to mimowolne szarpnięcia, drgania lub skurcze, które sieją spustoszenie w zdolnościach motorycznych danej osoby. Zadania, które dana osoba wykonała setki, jeśli nie tysiące razy, nagle stają się obowiązkami. Chociaż problem objawia się fizycznie, większość ludzi podejrzewa, że ​​piski mają psychologiczne podłoże związane ze stresem i uczuciem niepokoju.

Kilka lat temu psychologowie z University of Texas przyjrzeli się odsetkowi rzutów wolnych graczy NBA w ostatnich minutach gry, gdy ich drużyny traciły punkt. Przez trzy sezony badacze sporządzali wykresy rzutów wolnych zawodników podczas tych stresujących sytuacji. Odkryli, że kiedy presja była nasilona , zawodnicy strzelali gorzej niż ich procent rzutów wolnych w karierze [źródło: Beilock ].

Niektórzy badacze twierdzą, że piski mogą mieć również fizyczną genezę, formę dystonii , zaburzenia neurologicznego, które powoduje mimowolne skurcze mięśni. Dystonia powoduje skręcanie się i powtarzalne ruchy. Choroba może dotyczyć tylko jednego mięśnia, grupy mięśni lub wszystkich mięśni ciała. Naukowcy powiązali dystonię z nieprawidłową funkcją jąder podstawnych , części mózgu związanej z mimowolnymi ruchami. W rzeczywistości Aynsley Smith z Mayo Sports Medicine Center w Rochester w stanie Minnesota doszła do wniosku, że jeden rodzaj pisku jest formą dystonii, podczas gdy drugi rodzaj pojawia się, gdy osoba zbytnio myśli i martwi się o wykonanie zadania [źródło: Beilock ].

Z drugiej strony, dr Charles D. Adler, neurolog z Mayo Clinic, stwierdził w 2011 roku, że piski, przynajmniej w małej grupie golfistów, których badał, były spowodowane zaburzeniami ruchu, a nie stresem lub lękiem. Adler przebadał 25 golfistów, którzy twierdzili, że cierpią na yip i porównał ich z 25 innymi golfistami, którzy nie mieli yipów. Adler dobierał golfistów na podstawie wieku, płci i niepełnosprawności golfowej. Adler poprosił wszystkich golfistów o puttowanie z różnych długości, podczas gdy on mierzył aktywność elektryczną w ich mięśniach za pomocą dwóch specjalistycznych urządzeń, w tym jednego o nazwie CyberGlove II.

Adler odkrył, że 17 golfistów, z których 15 skarżyło się na piski, wykazywało oznaki mimowolnych skurczów mięśni nadgarstka, dłoni i palców. Skurcze i skurcze nazwał „skurczem golfisty” [źródło: Mayo Clinic ]. Adler ostrzegł jednak, że niepokój i stres mogą nadal odgrywać ważną rolę w yipach [źródło: Smith ].

Przez dziesięciolecia, a może nawet wieki, sportowcy musieli walczyć z jękami. Niektórym się udało. Na przykład Tommy Armor wygrał ważne turnieje pomimo jęków. Steve Sax z baseballu miał ciężki przypadek w 1983 roku, kiedy grał w Los Angeles Dodgers. W tym sezonie popełnił 30 błędów. W końcu się uspokoił i został przyzwoitym defensywnym drugim basemanem. Inni jednak nie mieli tyle szczęścia. Steve Blass, mocno rzucający praworęczny dla Pittsburgh Pirates, stracił zdolność znajdowania strefy strajku w 1973 roku, rok po wygraniu 19 meczów. Opuścił studia w 1974 [źródło: Baseball-reference.com ].

Co możesz zrobić, jeśli dostaniesz zły przypadek jipów? Naukowcy z Politechniki Monachijskiej twierdzą, że może pomóc wyciskanie miękkiej piłki lub zaciśnięcie pięści lewą ręką przed wykonaniem rzutu lub puttowania. Dlaczego? Niemieccy badacze twierdzą, że każdy z nas wykonuje pewne czynności automatycznie, bez namysłu. Taka „pamięć mięśniowa”, wraz z lewą stroną naszego ciała, jest kontrolowana przez prawą półkulę mózgu [źródło: Collins ].

Jeśli golfista za bardzo koncentruje się na swoim zamachu, a gracz baseballu za bardzo skupia się na rzucaniu, każdy etap ruchu staje się chaotyczny i chaotyczny. Dzieje się tak, ponieważ atleta nie polega już na swojej pamięci mięśniowej, aby wykonać zadanie, ale zamiast tego używa lewej strony mózgu, która kontroluje świadomy ruch. Aby wzmocnić pamięć mięśniową, naukowcy z Monachium wysnuli teorię, że zaciśnięcie pięści lub ściskanie piłki lewą ręką zwiększy aktywność prawej półkuli mózgu i pozwoli pamięci mięśniowej działać magicznie [źródło: Collins ].

Najwyraźniej mieli rację. Naukowcy przetestowali swoją teorię na wielu sportowcach, w tym na zawodnikach piłki nożnej i badmintona. Gdy presja wzrosła, naukowcy poprosili połowę graczy, aby ścisnęli małą piłkę w lewej ręce, podczas gdy inni gracze zrobili to samo, ale prawą ręką. Zawodnicy, którzy ścisnęli piłkę prawymi rękami, nie radzili sobie dobrze w sytuacji presji, podczas gdy ci, którzy ścisnęli piłkę lewymi rękami, tak było [źródło: Collins ].

Jeśli wyciskanie piłki może zadziałać, co z opaską na nadgarstek? Neurobiolog Robert Goldberg wynalazł zaawansowaną technologicznie opaskę noszoną na nadgarstku, która mierzy stres podczas gry w golfa. Informacje są automatycznie przesyłane do aplikacji na iPhone'a , która pozwala golfiście lub jego trenerowi sprawdzić, w jakim stopniu zawodnik jest zestresowany. Goldberg ma nadzieję, że golfiści wykorzystają urządzenie, aby zrozumieć, co wywołuje stres i opracować sposoby przezwyciężenia tego problemu [źródło: Cacciola ].

Mimo takich badań yips pozostaje tajemnicą, zwłaszcza dla tych, którzy są nimi obciążeni. Indyjski dzban z Cleveland, Chris Perez, widział swój udział w cierpieniu. W końcu, powiedział, problem jest mentalny. „Mówią sobie, zanim [piłka] zostanie uderzona,„ nie rzucaj jej w błoto ”- powiedział Perez w wywiadzie dla MLB.com . „I oczywiście rzucają to prosto w błoto”.

Uwaga autora: Co powoduje piski?

Dla nas, okazjonalnych sportowców, piski są świetną wymówką, gdy przegapimy łatwy putt, popełnimy błąd w softballu lub toczymy kulę do kręgli w rynsztoku. Użyłem tego wyjaśnienia setki, jeśli nie tysiące razy. – Po prostu mam kiepski przypadek piskląt – mówię. "Obwiniaj te mimowolne skurcze mięśni. Naprawdę nie jestem taki zły." Pewnie!

powiązane historie