Jaka jest prędkość ISO?

Aby zrozumieć czułość ISO, musisz najpierw poznać podstawy działania aparatu . Na najprostszym poziomie kamera to pudełko z otworem. Kiedy światło przechodzi przez otwór, pada na światłoczuły nośnik wewnątrz pudełka – tradycyjną kliszę lub czujnik cyfrowy – który pochłania światło i przechwytuje obraz. Czułość ISO kontroluje czułość filmu lub sensora, który pochłania światło. Im wyższa czułość ISO, tym bardziej czuły jest film lub czujnik na światło.

Słowo ISO nie dotyczy wyłącznie fotografii. Jest to skrócona nazwa (co ciekawe, nie jest akronimem) Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej [źródło: ISO ]. Ten organ normalizacyjny jako pierwszy połączył konkurencyjne klasyfikacje czułości folii w jeden jednolity system. W systemie ISO najniższa czułość — a zatem najmniej czuły film — wynosi 100. Od tego momentu każde ustawienie lub zatrzymanie podwaja czułość i podwaja liczbę: 200, 400, 800, 1600, 3200 i tak dalej . Najwyższa czułość ISO w topowych aparatach cyfrowych to 102 400 [źródło: Nikon Australia ].

Korzystając z tradycyjnego aparatu, kupujesz film oznaczony określoną czułością ISO i ustawiasz czułość ISO w aparacie, aby jej odpowiadała. Wadą kamer filmowych jest to, że trzeba nakręcić całą rolkę z taką samą prędkością. W aparacie cyfrowym można zmieniać czułość ISO przy każdym zdjęciu w zależności od dostępnego światła i tematu zdjęcia. Co prowadzi nas do funkcji czułości ISO podczas robienia zdjęć.

Czułość ISO to jedno z trzech ustawień, które kontrolują ilość światła rejestrowanego przez każdą ekspozycję. Szybkość migawki kontroluje, jak długo otwór jest otwarty. Przysłona kontroluje rozmiar otworu. A czułość ISO, jak wspomnieliśmy, kontroluje światłoczułość filmu lub czujnika. Dostosowując te ustawienia do różnych warunków oświetleniowych, doświadczeni fotografowie mogą uzyskać najczystsze i najostrzejsze zdjęcia.

W przypadku zdjęć plenerowych w świetle dziennym wystarczy niska czułość ISO 100, ponieważ jest wystarczająco dużo światła. ISO staje się ważniejsze w warunkach słabego oświetlenia. Jeśli nie chcesz używać lampy błyskowej, jednym z rozwiązań jest zmniejszenie szybkości migawki, aby wpuścić więcej światła. Niebezpieczeństwo polega na tym, że obiekt (lub ręka) poruszy się, gdy migawka jest otwarta, powodując rozmycie obrazu. Ale jeśli zwiększysz czułość ISO, zwiększona czułość pozwala zachować krótki czas otwarcia migawki.

Jedną z wad wyższych wartości ISO jest wzrost szumu lub ziarnistości. Dzieje się tak, ponieważ film o wyższej czułości ISO jest wykonany z większymi ziarnami światłoczułymi , pojedynczymi cząsteczkami pochłaniającymi światło. Ziarnistość nie jest tak dużym problemem w aparatach cyfrowych, chociaż ostrość obrazu może ucierpieć przy wyższych czułościach ISO. Miłym atutem wysokiej klasy cyfrowych lustrzanek jednoobiektywowych jest to, że mają wbudowane oprogramowanie, które redukuje szumy nawet przy ISO 1600 i wyższych [źródło: Canon Australia ]. Czasami pożądanym efektem artystycznym jest ziarnistość, jak na czarno-białych zdjęciach przy słabym oświetleniu.

Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o podstawach fotografii.

Powiązane artykuły

Źródła