Jak działa bezsenność

Od 50 do 70 milionów Amerykanów żyje z przewlekłymi zaburzeniami snu, a Sleep Health Foundation szacuje, że aż 10 procent dorosłych doświadcza łagodnej bezsenności w dowolnym momencie, co czyni ją najbardziej rozpowszechnionym problemem ze snem wśród Amerykanów [źródła: Kolbert , Sleep Fundacja Zdrowia ]. Dorośli potrzebują średnio od 7 do 9 godzin snu każdej nocy. Jednak według sondażu z 2011 r. ponad 50 procent Amerykanów w wieku od 13 do 64 lat przyznaje, że nie otrzymuje zalecanej dawki, ponieważ co noc ma problemy ze snem.

Objawy bezsenności – co po łacinie oznacza „brak snu” – obejmują nie tylko trudności z zasypianiem, ale także trudności z utrzymaniem snu [źródło: Neubauer ]. Osoby cierpiące na bezsenność mogą również mieć słabą jakość snu, ponieważ często budzą się w nocy, śpią zbyt kilka godzin w nocy iw rezultacie doświadczają zmęczenia w ciągu dnia.

Ale to nie koniec. Zwykle zasypianie nie powinno trwać dłużej niż 20 minut po uderzeniu głową w poduszkę; Dla porównania osoby cierpiące na bezsenność często potrzebują 30-45 minut (lub więcej), aby zasnąć w nocy. Trudności z zasypianiem mogą być tym, jak większość z nas określiłaby bezsenność (co ma sens, ponieważ jest to najczęstszy objaw), ale bezsenność powoduje skutki uboczne, które towarzyszą Ci przez cały dzień, takie jak zmęczenie, napięciowe bóle głowy, złość, depresja i zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a także niepokój i zmartwienie. I to nie tylko martwienie się listami rzeczy do zrobienia i swoją pracą – osoby cierpiące na bezsenność coraz bardziej martwią się o swój sen. Osoby, które nie śpią wystarczająco, są również bardziej narażone na choroby przewlekłe, takie jak cukrzyca typu 2, udar i nadciśnienie.

Bezsenność może również zwiększać ryzyko wypadków – aż 5 procent dorosłych przyznaje, że zasnęło za kierownicą samochodu przynajmniej raz w ciągu ostatnich 30 dni, a brak snu był czynnikiem w niektórych poważnych awariach, takich jak wyciek ropy Exxon Valdez i katastrofa jądrowa w Czarnobylu [źródła: Kolbert , Peri ].

1. Przyczyny i ryzyko bezsenności
2. Czy kiedykolwiek znowu będziesz spać? Bezsenność przemijająca, ostra i przewlekła
3. Terapia behawioralna, hipnotyka i leczenie bez recepty

Nie każda bezsenność jest taka sama – istnieją różne rodzaje tego zaburzenia snu, a także różne czasy trwania.

Istnieją dwa podstawowe rodzaje bezsenności: pierwotna lub wtórna. Bezsenność pierwotna oznacza, że ​​problem ze snem (lub pozostawaniem we śnie) nie jest spowodowany czymś innym, na przykład innym stanem zdrowia. W ramach tego typu bezsenności wyróżnia się trzy główne podkategorie: psychofizjologiczną, idiopatyczną i paradoksalną. Bezsenność psychofizjologiczna opiera się na zamartwianiu się, a konkretnie na zamartwianiu się snem, z niepokojem narastającym (zgadliście) przed snem. Osoby cierpiące na bezsenność psychofizjologiczną mogą mieć jedną nieprzespaną noc, ale martwią się o kilka takich samych. Bezsenność idiopatyczna wyróżnia się, ponieważ ten typ rozwija się we wczesnym okresie życia i nadal jest zaburzeniem snu na całe życie, które może (lub nie) pogarszać się wraz ze stresującymi wydarzeniami w twoim życiu. Paradoksalne bezsenność to, jak sama nazwa wskazuje, trochę paradoks,ponieważ ta grupa doświadcza ciężkiej bezsenności bez innychobjawy, takie jak senność w ciągu dnia.

Podczas gdy bezsenność pierwotna jest sama w sobie przejawem, bezsenność wtórna jest bezsennością, która jest objawem innego problemu – a około 80 procent wszystkich bezsenności ma charakter wtórny [źródło: NHLBI] . Stresujące wydarzenia (takie jak rozwód lub utrata pracy) mogą być przyczyną niektórych, podobnie jak jet lag i inne zmiany w harmonogramie. Osoby o niskich dochodach i osoby prowadzące siedzący tryb życia są również bardziej zagrożone. Dodatkowo bezsenność może być spowodowana stanem zdrowia psychicznego. Wiadomo, że między innymi depresja, lęk i choroba afektywna dwubiegunowa zaburzają wzorce snu wielu osób – aż 85 procent osób z poważną depresją ma również bezsenność [źródło: Cleveland Clinic ].

Niektóre leki mogą również nie zasnąć w nocy – na przykład powszechne recepty, o których wiadomo, że powodują bezsenność u niektórych osób, obejmują między innymi leki na alergie , choroby sercowo-naczyniowe, astmę, ból i depresję, a także alfa-blokery (w leczeniu wysokiego poziomu krwi). ciśnienie), beta-blokery (stosowane w leczeniu różnych rzeczy, od nadciśnienia, migreny do chorób serca), inhibitory ACE, ARB, kortykosteroidy, antagoniści H1, glukozamina, statyny i, jak na ironię, dla osób z bezsennością wywołaną depresją, leki przeciwdepresyjne SSRI [źródło : Neel ].

Jesteś zagrożony bezsennością; wszyscy jesteśmy. Co trzecia osoba dorosła ma sporadyczne napady ostrej bezsenności, a co dziesiąta chroniczną [źródło: NHLBI ]. Ale niektórzy z nas częściej doświadczają bezsenności niż inni. Na przykład kobiety częściej niż mężczyźni, niemowlęta i dzieci mają bezsenność; Uważa się, że do problemu przyczyniają się zmiany hormonalne. (W rzeczywistości w czasie ciąży aż 84 procent kobiet zgłasza objawy bezsenności [źródło: Paul ].) Seniorzy w wieku powyżej 60 lat również mają zwiększone ryzyko.

Przez większość czasu, kiedy mówimy o naszej bezsenności, mówimy o czasie jej trwania, o kolejnej nieprzespanej nocy. Bezsenność nie trwa przez określony czas i może przyjść i odejść lub odwiedzić cię tylko raz w życiu. Długość Twojej bezsenności może być przejściowa, ostra lub przewlekła – i możesz doświadczyć jednego lub wszystkich tych rodzajów przez całe życie. Przejściowa bezsenność to zaburzenie snu, które trwa tylko kilka dni na raz. Zbliżający się termin w pracy lub szkole może sprawić, że nie będziesz spać na kilka nocy wcześniej; to klasyczny przykład przejściowej bezsenności. Ostra bezsenność to kolejny krótkotrwały rodzaj zaburzenia snu, ale zamiast tracić sen w ciągu kilku nocy podczas tej manifestacji, dana osoba może mieć napady bezsennych nocy w ciągu trzech tygodni na raz.

Są też tacy, którzy wydają się nigdy nie spać; kiedy nie możesz spać dłużej niż sześć godzin na dobę, przynajmniej trzy noce w tygodniu, przez co najmniej 30 dni, masz chroniczną – to długotrwałą – bezsenność. Około jednej czwartej wszystkich osób cierpiących na przewlekłą bezsenność diagnozuje się bezsenność pierwotną.

Większość bezsenności dobrze zareaguje na leczenie. Krótkotrwałe bezsenność często najlepiej leczyć za pomocą zmian stylu życia i zachowania, w tym zmiany tak zwanej higieny snu – osobistych nawyków związanych ze snem. Na przykład utrzymywanie regularnej pory snu i pobudki może pomóc w poprawie snu, podobnie jak utrzymywanie ciemnej, cichej i chłodnej sypialni w sypialni. Przestaw swój dzień, aby nie jeść na kilka godzin przed planowaną porą snu, i ogranicz kofeinę , nikotynę i inne środki pobudzające – a także alkohol – o których wiadomo, że nawet najlepsi śpiący nie mogą się wyspać.

Bezsenność, która trwa dłużej niż kilka nocy, może wymagać silniejszego leczenia, oprócz zmiany stylu życia i nawyków przed snem.

Mówi się, że dziewiętnastowieczna powieściopisarka Emily Brontë sama chodziła spać, tak bardzo pragnęła odpoczynku; niezależnie od tego, czy to fakt, czy fikcja, wiemy, że cierpiący na bezsenność będą próbować różnych rzeczy (nie, liczenie owiec nie działa), aby zasnąć.

Ważne jest, aby wyciszyć się przed snem – co prawdopodobnie nie obejmuje chodzenia w kółko, takie jak Brontë. W rzeczywistości ćwiczenia, zwłaszcza umiarkowane do intensywnych, nie są zalecane na trzy do czterech godzin przed snem ze względu na ich działanie energetyzujące. Zamiast tego wypróbuj jogę jako część zdrowej rutyny przed snem i trzymaj się porannej lekcji spinningu.

Oprócz wprowadzenia pewnych zmian w rutynie przed snem, Amerykańska Akademia Medycyny Snu zaleca osobom cierpiącym na bezsenność wypróbowanie terapii poznawczo-behawioralnej, stosowanej do kontrolowania zmartwień i niepokoju związanego ze snem i uważanej za jedną z najbardziej skutecznych metod leczenia. Techniki relaksacyjne, takie jak uważna medytacja i kontrolowane oddychanie, również oferują strategie łagodzenia lęku podczas snu, gdy zbliża się pora snu. Inne terapie behawioralne obejmują przekwalifikowanie się, jak myślisz o swoim łóżku. Na przykład ograniczenie czasu spędzanego w łóżku (i stopniowe zwiększanie tego czasu) może pomóc zmniejszyć niepokój związany z pójściem spać; inni mogą skorzystać z tymczasowego leczenia, w którym osoba leży w łóżku, nie próbując zasnąć.

Kiedy jednak zmiany zachowania i stylu życia nie pomagają, leki mogą.

Środki dostępne bez recepty, takie jak melatonina, tryptofan i suplementy waleriany, mogą działać w przypadku niektórych osób cierpiących na bezsenność. Na przykład melatonina okazała się być skuteczna w leczeniu zaburzeń snu spowodowanych problemami z rytmem dobowym (takich jak jet lag ) i jest uważana za kluczową w zarządzaniu tym, jak dobrze organizm radzi sobie z cyklem dnia i nocy. Alternatywne środki zaradcze nie są jednak regulowane przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA), a niektóre mogą zawierać składniki, takie jak leki przeciwhistaminowe; stosuj się do porad lekarza, próbując w domu środki nasenne.

Niektóre osoby cierpiące na bezsenność, ostre i przewlekłe, mogą potrzebować leków na receptę, aby znaleźć ulgę. Leki na receptę stosowane w leczeniu bezsenności to środki uspokajająco-nasenne, takie jak zolpidem (przepisywany jako Ambien) i eszopiklon (przepisywany jako Lunesta), i chociaż mogą działać, mogą również wywoływać nawyki i są zwykle przyjmowane tylko przez krótki czas. Bezsenność pierwotną można również leczyć lekami na receptę, takimi jak agoniści receptora benzodiazepinowego (BzRA), a także ramelteonem, agonistą receptora melatoniny, który działa jak melatonina w mózgu. Można przepisać leki przeciwdepresyjne w małych dawkach, aby pomóc osobom cierpiącym na bezsenność z depresją lub lękiem.

Nota autora: Jak działa bezsenność

Podczas moich badań odkryłem Tony'ego Wrighta, człowieka, który nie spał przez 11 dni i nocy -- sądzę, że doświadczył niewyraźnej mowy i łagodnych halucynacji wzrokowych, ale nie wierzę, że najtrudniejsze było pozostanie w jednym miejsce, w którym miał udowodnić, że nie drzemie. Uważam, że najtrudniejszą częścią było nie zasnąć. Następnym razem, gdy będę oglądać zegar o 3 nad ranem, będę musiał sobie przypomnieć, że przynajmniej nie było 11 bezsennych nocy.

Powiązane artykuły

Więcej świetnych linków