Jak działa Coelacanth

Sześćdziesiąt pięć milionów lat temu, kiedy dinozaury wędrowały po ziemi, morza wypełniły mięsożerne ryby, które mogły rozciągać się na 6,5 ​​stopy (2 metry) i przechylały łuski na około 200 funtów (91 kilogramów). Te tajemnicze stworzenia nazywano coelacanthami (SEEL-uh-kanths) i było ich 90 gatunków. Ich czaszki zawierały zaledwie plamkę materii mózgowej - mózg zajmował tylko 1,5 procent przestrzeni czaszkowej, a pozostałe 98,5 procent było grube [źródła: National Geographic , Smithsonian ].

Wszyscy przypuszczali, że celakanty poszły drogą dinozaurów i wyginęły . Ale w 1938 roku odkryto jeden z nich w wodach u wschodniego wybrzeża Afryki. Drugi gatunek koelakanty został znaleziony w 1997 roku w Indonezji. Naukowcy przypuszczają, że te dwie grupy były od siebie oddzielone przez kilka milionów lat [źródło: Smithsonian ].

Trudno jest wiedzieć, ile jest obecnie coelacanthów. Po pierwsze, mogą żyć na głębokości 700 metrów pod powierzchnią oceanu. Jednak naukowcy są przekonani, że obecnie żyje nie więcej niż 1000 gatunków zamieszkujących Indonezję i niewiele afrykańskich koelakantów. Obie grupy znajdują się na liście gatunków zagrożonych [źródła: National Geographic , Smithsonian ].

Oznacza to, że w najbliższym czasie nie będziesz mógł nosząc jednego z nich (na wypadek, gdybyś zastanawiał się, jak smakuje prehistoryczna ryba). Ale to dobrze, bo podobno smakują dość paskudnie. Co więcej, jedzenie mięsa coelacanth może wywołać chorobę dzięki dużej ilości oleju, mocznika (ick!) I estrów woskowych, by wymienić tylko kilka z jego odpychających właściwości [źródło: Bates ]. Mają też oślizgłą skórę i łuski, które wydzielają śluz. Założę się, że nie jesteś już tak głodny smaku prehistorycznej ryby.

1. Odkrywanie Coelacanth
2. Znaczenie Coelacanth's
3. Inne żywe skamieniałości

Odkrycie coelacanth jest trochę cudowne, jeśli weźmie się pod uwagę dwóch głównych aktorów tego dramatu: Marjorie Courtenay-Latimer, młodą kuratorkę w muzeum historii naturalnej we wschodnim Londynie w Afryce Południowej oraz JLB Smith, profesor chemii i ichtiolog-amator. który pracował na Uniwersytecie Rhodes w pobliskim Grahamstown. Chociaż żaden z nich nie był ekspertem od starożytnych ryb, obaj niemal instynktownie wiedzieli, że natknęli się na coś bardzo ważnego.

Był 22 grudnia 1938 r. Kierownik lokalnej floty trawlerów o nazwie Courtenay-Latimer, aby sprawdzić, czy chce zbadać ładunek ryb ciągniętych tego dnia, na wypadek gdyby w jej muzeum były jakieś warte ekspozycji. Wśród zaciągu, który składał się głównie z rekinów , znajdowała się intrygująca niebieska płetwa przypominająca kończyny. Został on przymocowany do niebiesko-szarej ryby o długości 5 stóp (1,5 metra), z dużymi łuskami. Ryba ważyła 57 kilogramów i żyła po złowieniu. Chociaż ani Courtenay-Latimer, ani rybacy nie wiedzieli, co to jest, poczuła, że ​​ma to znaczenie i zabrała ją do wypychacza muzeum. Skontaktowała się również ze Smithem, przyjacielem i honorowym kuratorem ds. Ryb w małych muzeach w okolicy, i przesłała mu opis i szkic ryby [źródło: Tyson ].

Smith był również oczarowany niezwykłą rybą, później napisał: „Powiedziałem sobie surowo, żebym nie był głupcem, ale w tym szkicu było coś, co chwyciło moją wyobraźnię i powiedziało mi, że jest to coś znacznie wykraczającego poza zwykły bieg ryby w naszych morzach. " [źródło: Tyson ].

Ale Smith nie mógł łatwo udać się do wschodniego Londynu, aby zobaczyć ryby - pamiętajcie, że to była Republika Południowej Afryki pod koniec lat trzydziestych - i lawina korespondencji tej pary na temat tego, co zrobić z martwą rybą, często przekraczaną pocztą. Tak więc niestety wyrzucono szkielet i skrzela tajemniczej ryby, ważne dla pozytywnej identyfikacji. Mimo to, gdy Courtenay-Latimer wysłał Smithowi kilka zachowanych łusek, był w stanie stwierdzić, że jest to koelakanta. Rybie następnie nadano naukową nazwę Latimeria chalumnae na cześć roli Courtenay-Latimera w jej odkryciu [źródło: Tyson ].

Znasz te naklejki na zderzaki z rybami Darwina - te, na których ryby mają nogi, aby wskazać ewolucję człowieka? Cóż, coelacanth jest potencjalnie krytyczny dla naszego zrozumienia, w jaki sposób stworzenia wyszły z morza na ziemię. Dzieje się tak, ponieważ ma cztery płetwy lub płaty wystające z ciała jak nogi. Jeszcze bardziej fascynujące jest to, że porusza płetwami naprzemiennie, co przypomina marsz lub kłus. Ale coelacanths nie są poprzednikami czworonogówlub czworonożne zwierzęta żyjące na lądzie. Dzięki analizie genomu koelakanty wiemy teraz, że czworonogi mają więcej wspólnego z rybami dwunastymi. Jednak nawet jeśli coelacanth zajmują inną gałąź w drzewie genealogicznym kręgowców, nadal są one ważne dla naszego zrozumienia, w jaki sposób stworzenia przenosiły się z wody na ląd. Z tego powodu odkrycie celakanta uważane jest za jedno z najważniejszych znalezisk zoologicznych XX wieku [źródło: Bates ].

Oprócz prawdopodobnie pomocy w wyjaśnieniu przejścia z wody na ląd, koelakanty mają kilka niezwykłych aspektów. Po pierwsze, aby pomóc im zjadać duże ofiary, ich szczęki mają specjalny zawias, który umożliwia szerokie otwarcie pyska. Mają też strunę grzbietową zamiast kręgosłupa. Struny grzbietowej jest wydrążona rura ciśnieniem; w coelacanths jest wypełniony olejem. Kręgowce zwykle rozpoczynają życie ze struną grzbietową, ale w miarę rozwoju zarodka struna grzbietowa zostaje zastąpiona kręgosłupem (kręgosłup). Coelacanths są również w ciąży przez długi czas - do trzech lat - i rodzą żywe potomstwo, co jest nietypowe dla ryb. Wreszcie naukowcy twierdzą, że ryby prawdopodobnie używają elektrorecepcji, aby pomóc wywąchać następny posiłek i uniknąć pływania w różnych wodnych przeszkodach [źródła: Phys.org ,Bates ].

Żywe skamieniałości to żywe istoty - drzewa, robaki, zwierzęta, ryby - które istnieją dziś niemal w takiej samej formie, w jakiej istniały miliony lat temu. Coelacanth jest uważana za najsłynniejszą żyjącą rybę kopalną , ale nie jest jedyną. Oto kilka innych ryb kopalnych, które pływały pod radarem [źródło: Krock ].

Uwaga autora: Jak działa Coelacanth

Coelacanths są interesujące, dam ci to. Ale naprawdę nie lubię myśleć o starożytnych rybach trollujących po morzach. Sprawia, że ​​zastanawiasz się, co jeszcze tam jest.

Powiązane artykuły

Więcej świetnych linków