Jak działa RealD 3-D

W ciągu ostatniej dekady filmy 3D spotkały się z uznaniem widzów i pogardą krytyków. Niezależnie od tego, czy uwielbiasz efektowne efekty, czy ziewasz z ich nagłej wszechobecności, jedno jest bezsporne – trójwymiarowość staje się coraz bardziej powszechna. W 2004 roku pojawiły się masowo tylko dwa filmy 3D. W 2013 roku było ich 45. Jeszcze w 2006 roku na świecie było nędznie 250 kin obsługujących 3D. Teraz ta liczba przekroczyła 50 000 i wciąż rośnie.

W kinach używanych jest kilka rodzajów technologii 3D, w tym IMAX 3-D, Dolby 3-D i RealD. Spośród nich RealD ma prawie połowę udziału w rynku. RealD to cyfrowy system projekcji stereoskopowej , zainstalowany w ponad 20 000 kinach na całym świecie.

Aby cieszyć się trójwymiarowym obrazem w kinie wyposażonym w RealD, założysz ciemne, dość głupkowato wyglądające okulary, które przekazują wielowymiarowe efekty z ekranu do twoich oczu. Kiedy reżyserka filmowa i jej zespół zajmujący się efektami specjalnymi sprawnie pracują, wizualizacje w filmie 3D często zapierają dech w piersiach. Eksplozje wydają się wyrzucać odłamki z ekranu. Sceny z bujnymi liśćmi wydają się tak gęste i tak realne, że wydaje się, że można wejść prosto w te gigantyczne paprocie.

Stworzenie dobrze wykonanego filmu 3D, który naprawdę zawiesza niedowierzanie publiczności, wymaga zręcznej technicznej sztuczki i genialnego wykonania technicznego. Gdy nagrane dane są sparowane z systemem RealD, widzowie uzyskują prawdziwie trójwymiarowe wrażenia, które mogą ich zadziwić.

System RealD zawiera szereg narzędzi do tworzenia efektu 3D, który działa ze specjalnymi okularami teatralnymi spoczywającymi na grzbiecie nosa. To zaawansowana, szybka technologia, która pomaga przekształcić dwuwymiarowy film w arcydzieło 3D.

1. Podstawy RealD 3-D
2. Polaryzacja liniowa, propozycja przegrywająca
3. Polaryzacja kołowa
4. Od małego do XL

Jeśli wyobrazisz sobie sprzęt do projekcji filmów jako pomieszczenie pełne zakurzonych taśm filmowych, RealD zaskoczy Cię. To system, który jest od podstaw cyfrowy i zoptymalizowany pod kątem filmów kręconych w formatach cyfrowych zamiast archaicznych filmów.

Konfiguracje RealD 3D zazwyczaj składają się z komputera używanego do przetwarzania danych 3D, projektora cyfrowego, zastrzeżonego przełącznika polaryzacji ZScreen, ekranu projekcyjnego i oczywiście noszonych okularów 3D . System można dostosować do różnych projektorów kina cyfrowego.

Oczywiście system 3D tak naprawdę wszystko zaczyna się na planie filmowym. Masz dwoje oczu, które pozwalają zobaczyć świat w stereo. Ponieważ twoje oczy są oddalone od siebie o około dwa cale, ich perspektywa jest trochę inna. Dlatego reżyserzy używają podwójnych kamer do filmowania scen 3D. Jeden aparat rejestruje obrazy przeznaczone docelowo dla lewego oka; drugi, po twojej prawej stronie.

Po wysłaniu filmu do lokalnego kina operatorzy projekcji ładują dane na serwer. Ten komputer wysyła dane w dwóch równoległych strumieniach do projektora, który je wyświetla, szybko zmieniając obrazy przeznaczone dla lewego i prawego oka. Obrazy te następnie trafiają na ekran filmu i wracają do okularów.

Okulary, które nosisz, to filtry polaryzacyjne, a soczewka każdego oka jest skalibrowana, aby przepuszczać fale świetlne, które padają na soczewkę pod określonym kątem. Wszystkie inne odbijają się lub są pochłaniane. Oznacza to, że reżyserzy mogą celowo projektować efekty 3D dla każdego aspektu swoich filmów i wyświetlać je w sposób, który ma sens dla Twoich oczu.

Systemy 3D sprzed lat nie działały zbyt dobrze. Aby dokładnie zrozumieć dlaczego, musisz wiedzieć, jak działa światło .

Światło jest rodzajem fali, a te fale poruszają się w górę iw dół, z boku na bok i w zasadzie wszędzie. Światło jest nieco chaotyczne. Filtr polaryzacyjny blokuje wiele fal świetlnych, ale przepuszcza fale poruszające się w kierunku równoległym do filtra. Innymi słowy, filtr polaryzacyjny ogranicza szum wizualny.

Jest to łatwo widoczne, jeśli weźmiesz spolaryzowane okulary przeciwsłoneczne i obrócisz je, patrząc na jasną powierzchnię z dużą ilością błyszczącego, odbitego światła. Pod odpowiednim kątem okulary zablokują większość odblasków i ułatwią oglądanie sceny.

Inżynierowie mogą wykonać okulary z soczewkami o różnej polaryzacji dla każdego oka. Oznacza to, że jedna soczewka blokuje określone fale świetlne, a druga blokuje inny zestaw fal świetlnych. Tak ostatecznie działa technologia teatralna 3D. I przeszliśmy długą drogę od pierwszych dni.

Oldschoolowa technologia projekcji 3D przyprawiała o ból głowy, dosłownie, zarówno właścicieli kin, jak i wielu widzów. Na początek te przestarzałe systemy wymagały nie jednego, ale dwóch projektorów, które rzucały na ekran dwa różne liniowo spolaryzowane obrazy z kąta 45 stopni w lewo i prawo od środka.

Widzowie nosili okulary z polaryzacją liniową, które musiały spoczywać pod precyzyjnym kątem (czyli prosto i nieruchomo względem ekranu), aby wyświetlać ostre obrazy. Dzięki okularom Twoje prawe oko widziało tylko obrazy z właściwego projektora. Twoje lewe oko widziało obrazy tylko z lewego projektora.

W teorii brzmi to do zrealizowania, ale jeśli przechylisz głowę, zobaczysz, jak kolory przenikają się nawzajem i żołądek, zniekształcone obrazy, które przyprawiały wielu kinomanów o ból głowy . Inne problemy pojawiały się, gdy kąt projektorów był nawet nieznacznie przesunięty, obrazy nie były idealnie zsynchronizowane lub nie miały dokładnie tej samej jasności. Było to całkowicie frustrujące doświadczenie dla kinooperatorów i widzów.

Na szczęście nie ma już systemów z polaryzacją liniową.

Polaryzacja liniowa odeszła na dalszy plan. Jeśli byłeś na filmie 3D w ciągu ostatnich kilku lat i założyłeś te modne okulary, nosiłeś soczewki z polaryzacją kołową . Podobnie jak w przypadku okularów wykorzystujących polaryzację liniową, te z polaryzacją kołową są stworzone do filtrowania określonych długości fal światła.

Duża różnica polega na tym, że spolaryzowane fale świetlne nie poruszają się w linii prostej. Zamiast tego poruszają się po spirali do przodu. Aby stworzyć efekt spirali, system projekcyjny, taki jak ten w RealD, może wykorzystywać dwa projektory z różnymi filtrami polaryzacyjnymi: jeden do tworzenia spirali zgodnej z ruchem wskazówek zegara; drugi, spirala w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Każda spirala działa tylko z jedną soczewką na okularach, więc każde oko widzi tylko jeden zestaw obrazów. Ale te podwójne systemy wydają się być zbyt nieporęczne lub drogie dla wielu kin.

Zamiast tego RealD wykorzystuje wyrafinowany schemat jednego projektora. Projektor przesyła swoje obrazy przez polaryzacyjny rozdzielacz wiązki, który dzieli światło na dwie wiązki. Obie wiązki światła odbijają się od lustra w kierunku achromatycznego rotatora polaryzacji , który obraca te wiązki światła pod określonymi kątami dla każdej soczewki w okularach 3D .

Obrazy przechodzą następnie przez ZScreen, który jest ekranem ciekłokrystalicznym umieszczonym przed obiektywem projektora. ZScreen działa jak szybko przełączający się filtr polaryzacyjny (zwany również modulatorem push-pull). Za każdym razem, gdy się przełącza, przełącza się między obrazami przeznaczonymi dla lewego i prawego oka. Synchronizuje się precyzyjnie z projektorem filmowym dzięki pomocy elektronicznego kontrolera.

Wykonuje to zadanie przy 144 klatkach na sekundę, czyli 72 na sekundę dla każdego oka. Innymi słowy, oznacza to, że każda z 24 klatek na sekundę filmu jest wyświetlana Twojemu oku trzy razy, zanim pojawi się następna klatka. W ten sposób twoje oczy i mózg nie będą w stanie wykryć obrzydliwego migotania.

A ponieważ powstałe fale świetlne poruszają się spiralnie, mogą uderzać w okulary pod różnymi kątami i nadal tworzyć fantastyczne obrazy. Oznacza to, że masz większą dźwignię, aby przechylać i przechylać głowę podczas oglądania.

System nie jest doskonały. Pod pewnymi kątami widzowie mogą nadal widzieć efekt zjawy , który jest rodzajem przecieku obrazu. W zjawach jedno oko może dostrzec najmniejszy przebłysk obrazów przeznaczonych dla drugiego oka. Kiedy tak się dzieje, może to zakłócić zabawę i sprawić, że poczujesz się trochę oszołomiony.

Kolejnym wyzwaniem dla RealD z ZScreen jest jasność. Gdy projektowane światło przechodzi przez wszystkie te filtry, dochodzi do ogromnej utraty światła, co oznacza, że ​​film, który widzisz, wygląda na ciemniejszy niż powinien. Aby przeciwdziałać temu zjawisku, niektóre teatry wykorzystują srebrne ekrany.

W srebrnych ekranach osadzony jest prawdziwy srebrny pył. Srebro jest tak odblaskowe, że zmniejsza utratę światła i utrzymuje większą jasność niż nowoczesny biały, matowy ekran.

Srebrne ekrany są właściwie powrotem do dawnych czasów kin. Wczesne systemy projekcyjne miały tę samą wadę, co systemy RealD z 2005 r. — były po prostu zbyt ciemne i wymagały bardzo odblaskowych ekranów, aby utrzymać wystarczającą jasność dla widzów. Srebrne ekrany mogą być prymitywną technologią, ale są droższe niż zwykłe białe ekrany i jako takie są kolejną wadą dla właścicieli, którzy chcą zainwestować w 3D.

Pierwotny system RealD 3D, który jest wyposażony w technologię ZScreen pierwszej generacji, jest również najbardziej rozpowszechnionym systemem projekcyjnym 3D na świecie, dostępnym w wielu tysiącach kin. Ta wersja ma pewne znaczące ograniczenia, szczególnie pod względem rozmiaru ekranu, na którym może wyświetlać, w szczególności ekrany o wymiarach 45 stóp (13 metrów) lub mniej.

W 2008 roku RealD wprowadził system drugiej generacji o nazwie 3-D XL. Zgodnie ze swoim pseudonimem działa na bardzo dużych ekranach o szerokości do 80 stóp (24 metry). XL został zaprojektowany, aby zapewnić wystarczającą jasność dla dużych ekranów, co zapewnia większe i idealnie bardziej wciągające wrażenia 3D. Niezależnie od tego, czy Twój kino używa pierwszego systemu RealD, czy XL, oba działają specjalnie z okularami 3D firmy.

Okulary, które nosisz podczas filmu fabularnego RealD, nie są Twoimi codziennymi spolaryzowanymi okularami. Jeśli spróbujesz założyć zwykłe okulary przeciwsłoneczne podczas jednego z tych ruchów, przegapisz efekty specjalne (i prawdopodobnie również popcorn ). Okulary mają również pewne subtelne udoskonalenia, takie jak ramki o niskim współczynniku olśnienia, aby zredukować rozproszone światło, które mogłoby odwrócić uwagę od filmu.

Za każdym razem, gdy kupujesz bilet do filmu RealD, otrzymujesz nowiutką parę okularów 3D. Ideą, która się za tym kryje, jest zapewnienie najlepszej możliwej klarowności podczas oglądania filmów, ale także zmniejszenie nieprzyjemnych emocji związanych z noszeniem okularów, których inni już używali.

Po każdym przedstawieniu większość teatrów odbiera kieliszki do recyklingu. Niektórzy ludzie przechowują swoje okulary do ponownego użycia, a inni lubią je jako pamiątki.

Niektórzy znawcy branży uważają, że te okulary powinny po prostu zebrać kurz na chwilę, ponieważ przemysł filmów 3D sam się kalibruje. Sprzedaż biletów na filmy 3D spada, a wielu ekspertów obwinia słabą sprzedaż za nadużywanie efektu, oprócz źle wykonanej konwersji z 2D na 3D, co często skutkuje brzydkimi, prawie niemożliwymi do oglądania filmami.

Filmy, które w pełni wykorzystują potencjał 3D, takie jak „Avatar” z 2009 roku, były początkowo wyobrażane jako wielowymiarowe doświadczenia. „Avatar” został wyreżyserowany i nakręcony z myślą o 3D, a doskonałe wyniki przełożyły się na masową sprzedaż biletów.

To, czy 3D będzie istniało przez wiele lat, jest przedmiotem dyskusji. Pewne jest to, że firmy takie jak RealD będą nadal wprowadzać innowacje i udoskonalać technologię 3D w nadziei, że pobudzi ona wyobraźnię widzów jak żadne inne doświadczenie kinowe w historii.

Nota autora: Jak działa RealD 3-D

Rzadko chodzę do kina na filmy, ale byłam jedną z milionów osób, które znalazły czas na obejrzenie „Awatara” na dużym ekranie. To było tego warte. „Avatar” nie był tylko filmem. To było zmysłowe doświadczenie, które sprawiło, że zacząłem się zastanawiać, czy zmieni to sposób kręcenia filmów. Pół dekady później wydaje się, że trend 3D nie jest już mile widziany. Zbyt wiele filmów trójwymiarowych jest trójwymiarowych tylko dla sztuczek, a nie dla fabuły, a jak wszyscy wiemy, liczy się historia, a nie technologia. Być może więcej reżyserów wkrótce wykorzysta trójwymiarowy obraz w inteligentny sposób, a może trójwymiarowy obraz zniknie na kilka lat, zanim nowa generacja technologii projekcyjnej zapowiada trwałą rewolucję trójwymiarową… znowu.

Powiązane artykuły