Trakcja kręgosłupa

Leczenie bólu pleców i szyi za pomocą trakcji kręgosłupa to praktyka stosowana od wielu lat. Podobnie jak w przypadku wielu zabiegów medycznych, ta metoda ewoluowała wraz z technologią, ale uzasadnienie i efekty pozostają takie same.

Celem trakcji kręgosłupa jest rozciągnięcie kręgów od siebie. Celem jest generalnie stworzenie większej przestrzeni dla nerwów wychodzących z kręgosłupa lub zmniejszenie nacisku na dyski chrząstki między kośćmi lub na same małe stawy kręgosłupa. Przy niższych intensywnościach może być również stosowany do rozciągania małych mięśni kręgosłupa. Niesprawdzona teoria mówi, że jeśli dyski zostaną pociągnięte, odzyskają nawodnienie lub będą miały dopływ wody. Dzięki temu byłyby bardziej amortyzujące wstrząsy. Wiemy, jaka siła przyciągania jest potrzebna, aby poszczególne obszary kręgosłupa oddzieliły się między segmentami. W odcinku szyjnym kręgosłupa (szyi) potrzeba około 20-30 funtów pociągnięcia, aby osiągnąć separację. Jest to stosunkowo wąski zakres, ponieważ wielkość i waga głowy nie różnią się znacznie. W przypadku trakcji lędźwiowej siła pociągnięcia potrzebna do rozpoczęcia rozdzielania kręgów wynosi połowę masy ciała. Oznacza to, że jeśli ważysz 180 funtów, potrzeba 90 funtów ciągnięcia, aby zacząć oddzielać stawy kręgosłupa i kości.  

Czy trakcja jest skuteczna? Badania są trochę mieszane. W przypadku krótkotrwałego złagodzenia objawów, trakcja wydaje się być odpowiednia w przypadku niektórych związanych ze stawami bólu pleców i szyi, ale nie jest lepsza niż inne sposoby leczenia, takie jak rozciąganie lub manipulacja stawami. W przypadku bólu spowodowanego uciskiem nerwu związanego z dyskiem lub zapaleniem stawów, trakcja może być dla niektórych skuteczna. W przypadku pacjentów z bólem ramienia spowodowanym uciskiem nerwu w szyi istnieją pewne ograniczenia. Badania wskazują, że jeśli odczuwasz ból krócej niż 60 dni i został on potwierdzony za pomocą MRI, problem można przypisać krążkowi i możesz bardziej skorzystać z przerywanej trakcji. Oznacza to, że ciągnięcie, z siłą co najmniej 20 funtów, trwa nie dłużej niż 1 minutę, a następnie zostaje wyłączone i ponownie włączone. 

Badania są mniej rozstrzygające w leczeniu bólu krzyża i nóg. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że bardzo trudno jest uzyskać wystarczającą siłę na odcinku lędźwiowym kręgosłupa, aby go pociągnąć, ponieważ wyzwaniem jest trzymanie górnej i dolnej części ciała podczas przykładania siły. Tendencja jest taka, że ​​uprząż jest bardzo ciasna lub ślizga się. Nie wykazano, aby trakcja lędźwiowa była lepsza niż inne dostępne metody leczenia bólu lędźwiowego lub rwy kulszowej. 

To prowadzi nas do tego, jak odbywa się trakcja. Tradycyjnie jest klasyfikowana jako ręczna lub mechaniczna. Trakcja ręczna jest wykonywana przez inną osobę, zwykle lekarza lub rehabilitanta. Trakcja mechaniczna jest dostępna w wielu różnych strategiach i urządzeniach. Najpierw omówimy różnicę między ciągłą i przerywaną trakcją. Przerywana trakcja to trakcja, w której siła ciągu jest wykorzystywana do włączania i wyłączania. Można to zrobić ręcznie lub mechanicznie. Ciągła przyczepność ma miejsce, gdy siła ciągnięcia jest utrzymywana przez dłuższy czas, zwykle nie dłużej niż 30 minut. Chociaż można to zrobić ręcznie, zwykle odbywa się to mechanicznie, ponieważ siła ciągu może być utrzymywana na stałym poziomie przez dłuższy czas.

Na następnej stronie dowiesz się, jak trakcję wykorzystuje się w leczeniu i fizjoterapii.

Najszersza gama urządzeń trakcyjnych jest przeznaczona do trakcji szyjnej. Wahają się one od skomputeryzowanych, stołowych jednostek, które kosztują tysiące dolarów i zwykle znajdują się w biurach kręgarzy lub fizjoterapeutów, po jednostki zewnętrzne, które kosztują nie więcej niż 20 dolarów. Nie pozwól jednak, aby koszt decydował za Ciebie.

Cała idea trakcji polega na tym, aby ciało było zrelaksowane, gdy przykładana jest odpowiednia siła. W przypadku systemów bloczków typu over-the-drzwi, opór zwykle pochodzi od ciężarka umieszczonego na końcu linki, która łączy się z uprzężą nagłowną. Zazwyczaj ta waga pochodzi z worka z wodą. Pamiętaj, że wymaga to co najmniej 20 funtów ciągnięcia, co równa się około 2,5 litra wody. Dla kogoś, kto cierpi na ból szyi lub ramion, radzenie sobie z ciężarem, aby dostać się do uprzęży, może być bardzo trudne. Inne urządzenia pozwalają się położyć i zastosować przyczepność na inne sposoby, w tym za pomocą szelek pneumatycznych (napędzanych powietrzem jak pompka rowerowa).

Trakcja lędźwiowa jest zwykle wykonywana przy użyciu dużego urządzenia w klinice. Jednak dwie podobne metody domowe są umiarkowanie popularne. Jedna to wersja pneumatyczna, która działa w podobny sposób jak wersja szyjna i można ją wykonać w dowolnym miejscu. Druga to tabela inwersji. W tej maszynie przypinasz się do klamer na nogi, a następnie odwracasz i wieszasz do góry nogami. Jednym z zagrożeń jest to, że zwisanie do góry nogami często powoduje bóle głowy i może powodować zmiany ciśnienia krwi. Często potrzeba kilku sesji, aby przyzwyczaić się do korzystania z tego aparatu. Klinicznie, trakcja lędźwiowa jest wykonywana za pomocą różnych typów maszyn, od sterowania ręcznego po sterowane komputerowo. Niektóre zawierają nawet źródła ciepła, stymulację elektryczną i odtwarzacze muzyczne lub DVD. Niezależnie od dzwonków i gwizdków założenie jest takie samo: Odciągnij od siebie górną i dolną połowę ciała. Wszystkie systemy opierają się na zdolności do dobrego trzymania segmentów ciała w celu ciągnięcia z wystarczającą siłą (co najmniej połowę masy ciała), aby zrobić różnicę. Podobnie jak w przypadku trakcji szyjnej, trakcję lędźwiową można wykonywać w trybie ciągłym lub przerywanym.

Nie ma jednoznacznych dowodów na to, że wyciąganie kręgosłupa powinno być podstawowym sposobem leczenia konkretnego pacjenta lub pewnych objawów. Jednak objawy szyjki macicy i kończyn górnych wydają się najbardziej obiecujące w przypadku pozytywnego wpływu przerywanej trakcji. Trakcja może być odpowiednim narzędziem w leczeniu bólu szyi lub pleców, a nawet nerwobólu rąk lub nóg. Nie należy traktować tego jako podstawowego lub jedynego leczenia. W połączeniu z ćwiczeniami stabilizacyjnymi, manipulacjami stawów, korekcją postawy i korekcją ruchu, Twoje szanse na poprawę są znacznie większe.

Powiązane artykuły