Jak definiujemy „normalny”?

Prawie każdy z nas spędza część swojego życia na zastanawianiu się, czy jesteśmy normalni. Niezłe pytanie, ponieważ Narodowy Instytut Zdrowia Psychicznego (NIMH) szacuje, że więcej niż 1 na 4 Amerykanów ma zaburzenia psychiczne. Ktoś z zaburzeniami psychicznymi ma zachowania, uczucia i myśli, które odbiegają od normy. W takich okolicznościach ktoś, kto nie jest „normalny”, nie pasuje do tego, co społeczeństwo (i medycyna) uważa za standard. Kiedy zastanawiamy się, co jest normalne, często chodzi o ustalenie, czy sposób, w jaki myślimy i działamy, jest taki sam, a przynajmniej podobny do większości innych ludzi.

Na przykład w sytuacjach towarzyskich, takich jak impreza, prawdopodobnie prowadzisz uprzejmą rozmowę z nieznajomym o gospodarzu, jedzeniu i planach weekendowych. Ale osoba z zespołem Aspergera może odbyć 30-minutową rozmowę z kimś o inżynierii, nie zauważając znudzonych wyrazów twarzy lub niespokojnego przechodzenia z nogi na nogę. Takie zachowanie wykracza poza ustalone parametry tego, co jest uważane za dopuszczalne lub normalne zachowanie społeczne.

Jeśli chodzi o ocenę własnego zachowania, zwykle decydujemy, jak postępować, w oparciu o własne postrzeganie tego, co jest normalne. Jeśli kompulsywnie grasz i czujesz, że to niezwykłe zachowanie – że jesteś jedną z niewielu osób na świecie, które nie mogą przestać grać – możesz się wstydzić i ukryć to. Ale jeśli dowiesz się, że miliony ludzi w Stanach Zjednoczonych zmagają się z uzależnieniem od hazardu, a wsparcie i leczenie są dostępne, prawdopodobnie spróbujesz zmienić swoje zachowanie.

Jednocześnie standardy społeczne mają silny wpływ na ideę „normalności”. Osoba, którą społeczeństwo zachodnie postrzega jako uzależnioną od hazardu, może być postrzegana jako typowa osoba dorosła w kulturze, która uważa hazard nie do powstrzymania za rozsądne zachowanie.

Możemy przyjrzeć się prawom społeczeństwa, aby zobaczyć, co jest kulturowo uważane za normalne, ale to nie zawsze daje nam właściwe wskazówki. Na przykład palenie marihuany w celach rekreacyjnych jest nielegalne w Stanach Zjednoczonych, a mimo to miliony Amerykanów sobie na to pozwala.

W innym znaczeniu tego słowa, normalny oznacza przeciętny lub standardowy. Tak więc, podczas gdy alkoholik może tęsknić za prowadzeniem „normalnego” życia, znudzony licealista może tęsknić za prowadzeniem czegokolwiek innego. Normalność, widziana oczami patrzącego, jest filtrowana przez pryzmat społeczeństwa.

 Powiązane artykuły