Jak działa Moonwalk

Krótkie, czarne spodnie z błyszczącymi skarpetkami... czarną cekinową kurtką... pojedynczą białą rękawiczką... i tanecznym krokiem, który zadziwił świat. Jeśli 16 maja 1983 r. siedziałeś przed telewizorem i oglądałeś program NBC „Motown 25: Wczoraj, dziś i na zawsze”, byłeś świadkiem czegoś naprawdę niesamowitego. Podczas swojego wykonania "Billie Jean" Michael Jackson zadebiutował w moonwalk. Jeśli byłeś dzieckiem lat 80., prawdopodobnie następnego dnia rozmawiałeś ze swoimi przyjaciółmi o tym, co widziałeś – i próbowałeś powtórzyć ruchy Jacksona. Nawet jeśli nie widziałeś debiutu, bez wątpienia widziałeś Jacksona wielokrotnie później wykonującego moonwalk, ponieważ stał się jego charakterystycznym ruchem tanecznym.

Jeśli nie znasz moonwalka , jest to krok taneczny, w którym tancerz wygląda, jakby szedł do przodu, ale był ciągnięty do tyłu. Kołyszące się ramiona i szyja pomagają utrwalić iluzję, która jest bardzo gładka i przekonująca, gdy jest wykonywana przez wykwalifikowaną tancerkę. Dlatego każde wykonanie moonwalk (bez względu na to, kto to robi) przyciąga tłumy wdzięczności. Michael był wyznacznikiem trendów w świecie rozrywki, więc warto stwierdzić, że moonwalk był po prostu kolejnym jego dziełem. Jednak ten krok taneczny istniał w takiej czy innej formie przez co najmniej 50 lat, zanim postawił stopę na tej scenie w 1983 roku. Michael go nie wymyślił; po prostu uczynił to swoim własnym i sprawił, że stało się to sensacją. I choć może się to wydawać niemożliwe, każdy może to zrobić – z dużą praktyką.

Najpierw jednak przyjrzyjmy się ewolucji moonwalk. Na następnej stronie dowiesz się, jak style taneczne od lat 30. do 70. łączyły się z ruchami pantomimy i zaowocowały kultowym krokiem tanecznym.

1. Ewolucja Moonwalk
2. Michael Jackson: Moonwalker
3. Jak Moonwalk

Nie ma sposobu, aby dokładnie określić, skąd pochodzi moonwalk, ponieważ tańce ewoluują i opierają się na poprzednich. Jednak najwcześniejsze nagranie przedstawiające kogoś wykonującego krok taneczny do tyłu, który wygląda jak moonwalk, pochodzi z krótkich filmów Caba Callowaya z lat 30. XX wieku, jazzowego i wielkiego lidera zespołu. Calloway nazwał go „The Buzz”, ale był bardziej nerwowy i nie tak unoszący się jak współczesny moonwalk. W tej samej epoce był również popularny taniec ragtime zwany „The Camel Walk”, który jest krokiem do przodu, zygzakiem, który wymaga również od tancerza ciągnięcia stóp. Jednak stepowanie tancerza Billa Baileya w 1955 roku było tak naprawdę pierwszym, który naprawdę wyglądał jak to, o czym myślimy jako moonwalk.

Więc gdzie wkracza mim? Istnieje stacjonarna wersja tego samego rodzaju kroku ślizgowego, który jest powszechnie używany w pantomimmie, w szczególności przez Marcela Marceau w jego słynnym programie „Walking Against the Wind” wykonanym po raz pierwszy w latach 30. XX wieku, znanym jako airwalk. Mim i aktor Jean-Louis Barrault wystąpił w filmie „Les Enfants du Paradis” z 1945 roku. Shields i Yarnell, amerykański duet mimów z lat 70., który przez krótki czas miał swój własny program rozrywkowy, również włączyli do swojego repertuaru airwalk. Mime wpłynął na style taneczne, takie jak popping.

Popping (patrz pasek boczny) również ewoluował w tej dekadzie i był pokazywany krajowej publiczności w programach tanecznych, takich jak „Soul Train” i we wczesnych latach 80. w „Solid Gold”. Tancerz i piosenkarz Jeffrey Daniel prawdopodobnie ma wyróżnienie, wraz z innymi tancerzami „Solid Gold” Geronem „Casper” Candidate i Derekiem „Cooley” Jaxsonem, przenosząc backslide (obecnie noszący tę nazwę) na nowe pokolenie w latach 80-tych. Daniel wykonał moonwalk jako część rutyny w brytyjskim programie „Top of the Pops” w 1982 roku (który również zawierał wiele ruchów pantomimicznych) i zadziwił tamtejszą publiczność. Wiele osób uważało, że parkiet musiał być naoliwiony, a może Daniel miał na sobie buty na kółkach lub był ciągnięty przez niewidzialną linkę,aby mógł tak gładko ślizgać się.

Następnie, jak Daniel, Casper i Cooley wszyscy nauczyli Michaela Jacksona moonwalk… w pewnym sensie.

Wyskakiwanie

Niektórzy uważają moonwalk lub backslide za technikę poppingu. Popping to street dance w stylu funk, który powstał w Kalifornii w latach 70. (i różni się od breakdance'u i tańca hip-hopowego ). Popper szarpie i napina mięśnie w rytm muzyki.

Moonwalk stał się tak ważną częścią życia Michaela Jacksona, że ​​swoją autobiografię z 1988 roku nazwał „Moonwalk” iw tym samym roku wydał film zatytułowany „Moonwalker”. Jednak Jackson zawsze twierdził, że media, a nie on, nazwały taniec „moonwalk”. Jackson twierdzi w Moonwalk", że aż do nocy przed swoim występem w programie specjalnym "Motown 25", nie zdecydował się nawet na dokładne ruchy taneczne, których użyje podczas występu "Billie Jean". Mówi, że odwrócił się na piosence i „niech taniec sam się stworzy” [źródło: Jackson ].

To sprawia, że ​​brzmi to jakby moonwalk po prostu jakby wyskoczył z mózgu Michaela, ale w rzeczywistości Jackson przez większość czasu nie tworzył choreografii swoich tańców - używał choreografów. Po raz pierwszy zobaczył, jak robił to kilka lat wcześniej nikt inny jak Jeffrey Daniel, który oprócz bycia tancerzem „Solid Gold”, był także choreografem i członkiem zespołu o nazwie Shalamar. Michael zabrał swoją siostrę Janet do Disneylandu w 1980 roku i obserwował występ Shalamar z boku sceny. Był zahipnotyzowany odstępstwem Daniela i poprosił go, by go tego nauczył. Według siostry Michaela, LaToyi, faktycznie zatrudnił do tego Daniela.

Michael prawdopodobnie widział również, jak Daniel, Casper i Cooley wykonali backslide w „Solid Gold”, aw innych publikacjach twierdził, że Casper i Cooley go nauczyli. Cała trójka została ostatecznie zatrudniona przez Michaela w jakimś charakterze – Daniel stworzył choreografię do teledysków „Smooth Criminal” i „Bad”, a także wystąpił w nich. Casper i Cooley byli „szczupłymi” tancerzami po obu stronach Michaela w „Smooth Criminal”. Daniel twierdzi, że uczył Michaela backslide, podczas gdy Cooley mówi, że jest „jednym z facetów”, który uczył Michaela [źródło: Jaxson]. Żaden z mężczyzn nie twierdzi, że go wymyślił, chociaż Daniel był zaskoczony podczas występu w brytyjskim talk-show w 2007 roku, gdy pokazał klip Billa Baileya z backslide z 1955 roku; nie wiedział, że pochodzi tak daleko. Daniel przypisuje zasługi ekipie popowej z lat 70., The Electric Boogaloos, podczas gdy Cooley wymienia mimów Shieldsa i Yarnella jako inspirację.

Prawdopodobnie nigdy nie dowiemy się dokładnie, kto nauczył Michaela, co stanie się moonwalk. Chodzi o to, że chociaż Michael tego nie wymyślił, z pewnością wprowadził go, wraz z innymi stylami funk, hip-hopem i breakdancem, do mainstreamu.

Czy całe to gadanie o moonwalkingu sprawia, że ​​masz ochotę spróbować samemu (ponownie lub po raz pierwszy)? Dowiedz się, jak chodzić po księżycu, krok po kroku, na następnej stronie.

Moonwalk jest uważany za ruch taneczny od średnio zaawansowanego do trudnego; jeśli nie masz jeszcze doświadczenia tanecznego (a nawet jeśli masz), opanowanie tego kroku może zająć Ci trochę czasu. Jednak gdy już go zdobędziesz, na zawsze będziesz mógł zaimponować ludziom swoimi umiejętnościami. Musisz ćwiczyć moonwalk na gładkiej podłodze, zakładając skarpetki lub buty z bardzo gładką podeszwą i wygodne ubranie.

Na początek stań bardzo wysoki i wyprostowany ze złączonymi stopami. Następnie wysuń prawą stopę do przodu i trzymaj tę nogę idealnie prosto. Zegnij lewe kolano i zdejmij lewą piętę z podłogi. Trzymając prawą nogę prosto, prawą stopę równolegle do ciała, a prawą piętę płasko na podłodze, przeciągnij prawą nogę do tyłu, aż palce prawej stopy minią piętę lewej stopy, a następnie zatrzymaj się. Siła ruchu powinna pochodzić z główki lewej stopy; jeśli w ogóle popchniesz prawą nogą, nie będzie wyglądała, jakby się ślizgała. Gdy twoja prawa stopa ciągnie się, lewa pięta powinna jednocześnie się opuścić.

Gdy prawa stopa minie piętę lewej stopy, zamień kolana. Wyprostuj lewą nogę i przyciśnij lewą piętę do podłogi. Zegnij prawe kolano i podnieś prawą piętę. Tym razem przeciągnij lewą nogę do tyłu.

Brzmi dość prosto, prawda? Podobnie jak większość rzeczy, które wyglądają na bezwysiłkowe, spacer po księżycu jest trudny do opanowania. Utrzymanie prostej nogi i płaskiej stopy podczas jej przeciągania wymaga dużej równowagi i precyzji. Jeśli zginasz nogę ciągnącą, podniesiesz piętę tej stopy z podłogi lub zdejmiesz palce obu stóp z podłogi w dowolnym momencie, zepsujesz efekt. Moment obniżenia jednej pięty podczas przeciągania przeciwnej stopy również musi być dokładny. Moonwalk powinien wyglądać tak, jakbyś się unosił; nie powinno być szarpane ani wyglądać, jakbyś ciągnął swoje ciało do tyłu. Z praktyką nauczysz się wykonywać ruchy z prędkością i bez myślenia o nich.

Wersja moonwalk Michaela miała więcej ruchów ramion; wykonując to, zwykle wymachiwał rękami w przód iw tył, gdy przeciwna noga przesuwała się do tyłu. Często też podnosił głowę w tę iz powrotem i garbił ramiona, gdy chodził po księżycu. Oba dodatki sprawiają, że iluzja chodzenia jest bardziej przekonująca.

Istnieją inne pływaki lub kroki taneczne, które są związane ze zjeżdżaniem do tyłu, w tym zjeżdżalnia boczna, zjeżdżalnia po okręgu i zjeżdżalnia do przodu. Po opanowaniu slajdu wstecznego możesz rozpocząć pracę nad rozszerzeniem kroków slajdu. Następnym razem, gdy zobaczysz kogoś moonwalka – lub zrobisz to sam – będziesz wiedział, że to nie tylko ruch Michaela Jacksona, ale także produkt ponad 70 lat ewolucji tańca. To prawie tak niesamowite, jak sam moonwalk.

Powiązane artykuły