Jak działa Solowheel

Prawdopodobnie widzieliście komiks „BC” O grupie jaskiniowców z kreskówek o podejrzanie nowoczesnym nastawieniu, z których jednym jest wynalazca imieniem Thor. A co wynalazł ten wynalazca? Oczywiście koło. Koło Thora jest wykute w kamieniu i ma krótką oś, na której może postawić stopy, co pozwala mu stać na nim i jeździć nim po wzgórzach i dolinach, jak współczesny kierowca z pojazdem jednokołowym zamiast pełnowymiarowy samochód.

Cóż, jeśli historia może się powtarzać, to może i prehistoria, nawet prehistoria komiksów. Solowheel firmy Inventist, Inc. jest jednocześnie zaawansowaną formą niskoenergetycznego, bezemisyjnego, ultraprzenośnego transportu i nowoczesną wersją prehistorycznego koła Thora z „BC”. nowoczesne czasy. Najbardziej znanym produktem w tej kategorii jest Segway. Główną różnicą między Segwayem a Solowheelem jest rozmiar. Segway ma dwa koła i długi uchwyt, na którym „kierowca” może się przyczepić. W przeciwieństwie do tego, Solowheel jest dokładnie tym, na co wygląda – pojedynczym kołem, ale z małym uchwytem na górze, więc kiedy skończysz używać go do transportu, możesz go podnieść i nosić ze sobą. Jeśli jesteś uczniem i używasz go, aby dostać się na zajęcia, niePotrzebujesz nawet miejsca parkingowego. Możesz po prostu zaparkować go obok swojego biurka. Lub jeśli jesteś dojeżdżającym do pracy i używasz go, aby złapać autobus, nie musisz mocować go do bagażnika rowerowego. Po prostu noś to ze sobą. To jak 25-funtowy. okrągła walizka z silnikiem elektrycznym i dwiema małymi platformami po bokach, na których można oprzeć stopy.

Tylko nie oczekuj, że będziesz go używać podczas długich dojazdów bez pomocy autobusu lub pociągu. W swoim obecnym wcieleniu Solowheel osiąga prędkość maksymalną około 12 mil na godzinę i działa na baterii, która przypadkowo ma żywotność około godziny przy maksymalnej prędkości. Jeśli spróbujesz odbyć podróż w obie strony o długości ponad 12 mil, możesz znaleźć się w domu z Solowheelem. Tak więc, chociaż może mieć kilka praktycznych zastosowań, takich jak szybkie wycieczki do sklepu spożywczego, Solowheel jest tak samo zabawką, jak pojazdem dojeżdżającym do pracy. Idealnie nadaje się do toczenia się po parku w leniwe weekendy lub po prostu krąży wokół bloku, ale nie jest tak doskonały na dalekie podróże.

Mimo to, pomimo prehistorycznych wynalazców kreskówek, Solowheel jest imponującym dziełem nowoczesnej inżynierii . Jak dokładnie wynalazcy z Inventist byli w stanie sprowadzić osobisty transport do czegoś niewiele większego niż piłka nożna? Spójrzmy.

Ludzie z Inventist, Inc. lubią mówić, że „wynaleźli koło na nowo”, co nie jest do końca prawdą. Jak każde koło, jakie kiedykolwiek wyprodukowano, Solowheel jest okrągłe i obraca się, pozwalając mu się toczyć. Nie ma w tym nic nowego. To, co Inventist zrobił inaczej, to bardziej sposób użycia koła niż sposób jego działania. Solowheel ma 1000-watowy silnik elektryczny, który obraca kołem, akumulator litowo-jonowy, który zasila silnik elektrycznyoraz żyroskop, który pomaga użytkownikowi zachować równowagę podczas ruchu. Wykorzystuje również system regeneracji mocy, który może doładować akumulator za pomocą energii kinetycznej hamowania lub szybowania. To nie zmienia go w perpetuum mobile, który może się w pełni naładować podczas ruchu, ale może przedłużyć żywotność baterii, jeśli spędzisz dużo czasu zjeżdżając nią w dół lub zatrzymując się na światłach.

Solowheel nie ma zbyt wielu elementów sterujących. W rzeczywistości tak naprawdę wcale nie ma. Zaczynasz, stawiając stopy na małych platformach rozciągających się po obu stronach koła, wstając i pochylając się do przodu. Hamujesz go, pochylając się do tyłu. I sterujesz nim, pochylając się na boki w kierunku, w którym chcesz iść. To mniej więcej tak proste, jak chodzenie i prawie nie musisz ruszać nogami (choć użytkownicy Solowheela twierdzą, że balansowanie na nim i kierowanie przez godzinę nadal może być wyczerpującym treningiem). Kiedy skończysz, możesz złożyć platformy na stopy do futerału otaczającego górną część koła i chwycić uchwyt na górze, aby go podnieść. Solowheel ładuje się normalnym prądem, a pełne ładowanie zajmuje około 45 minut, więc jeśli chcesz przejechać nim pełne 12 mil do pracy rano,możesz go naładować i przygotować do popołudnia, aby ponownie zabrać Cię do domu.

Czy to jest łatwe w obsłudze? Ludzie z Inventist mówią, że tak i mają filmy, na których ludzie szczęśliwie suną na Solowheel, nie przewracając się i nie łamiąc żadnych delikatnych części ciała. Ale recenzenci w Engadget twierdzą, że mieli trochę problemów ze zbalansowaniem tego i mają filmy, które pokazują, że nie całkiem udało im się wejść na pokład. Najwyraźniej balansowanie na kole to umiejętność, której opanowanie wymaga czasu i praktyki, chociaż wynik może być tego wart, jeśli potrzebujesz szybkiego sposobu na złapanie pociągu podmiejskiego. Jest to również dość tani, jeśli nie najtańszy środek transportu na bloku – to twoje stopy, a za nimi rower. Jest wygodny, tani w eksploatacji, łatwy do przechowywania i przyciągnie wiele ciekawych spojrzeń osób postronnych.

A gdzieś jaskiniowiec z kreskówek będzie się do ciebie uśmiechał podczas jazdy.

Mieszkam w Los Angeles, mieście powszechnie znanym z (nad)uzależnienia od samochodów. A jednak pewnego dnia, stojąc na rogu ulicy w pobliżu Hollywood, zobaczyłem paradę ludzi przejeżdżających Segwayami, pojazdem, którego raczej nie zobaczysz na słynnej sieci autostrad w Los Angeles. Dziwnie ekscytujące było uświadomienie sobie, że nawet tutaj, w samym sercu krainy samochodów, byli ludzie, którzy szukali prostszych, mniej szkodliwych dla środowiska sposobów poruszania się. Miło jest również zobaczyć, że istnieją firmy, takie jak Segway i Inventist, które są zaangażowane w opracowywanie alternatyw dla samochodów. Nie żebym pukał do samochodów – sam jeżdżę Priusem, kiedy nie idę lub nie jeżdżę na rowerze – ale samochody nie zawsze są najwłaściwszą formą transportu. Jeśli potrzebujesz tylko pojazdu, który przejedzie kilka kilometrów bez pasażera,rozważ słabszą alternatywę, czy to rower, Segway – czy Solowheel. Będziesz zdrowszy, a ziemia stanie się lepszym miejscem. A te autostrady w Los Angeles będą o wiele mniej zakorkowane, kiedy wjadę na nie moim Priusem.

Powiązane artykuły

Źródła