Jak działa trąd

Pozbawiony owrzodzeń, może brakujących palców u nóg, zdecydowanie nieczysty. Trędowaci rozpalają w naszej wyobraźni dość okropne rzeczy, prawda? To jest wyobraźnia, a NIE rzeczywistość. Jednak jeśli chodzi o tę chorobę, istnieje od dawna piętno; pomyśl o tym, co tak naprawdę mówisz, nazywając kogoś trędowatym. Kiedyś uważano nawet, że ofiary chorób były w rzeczywistości ofiarami grzechu (wspomnianego - poprzez możliwe wątpliwe tłumaczenie - w Księdze Kapłańskiej 13:14 w Starym Testamencie). Chociaż trąd był uważany za wysoce zaraźliwy (nie jest) i śmiertelny, w rzeczywistości jest całkowicie uleczalny. A ryzyko przeniesienia jest tak niskie, że nie ma powodu, aby izolować lub wykluczać ludzi z trądem.

Trąd jest z nami od około 1500 roku pne (wtedy po raz pierwszy wspomniano o nim w egipskim papirusie Ebersa, ale wspomina się o nim również w innych starożytnych pismach, w tym w prehistorycznych pismach azjatyckich z 600 roku pne). Ale prawdopodobnie nęka ludzi znacznie dłużej, przynajmniej od czasów starożytnych cywilizacji Chin, Egiptu i Indii. W 2009 roku antropolodzy odkryli ślady trądu w szkielecie sprzed 4000 lat, którego zarażenie sięga prehistorycznych Indii, około 2000 roku pne [źródło: Robbins ]. Naukowcy przypuszczają, że infekcja rozprzestrzeniała się wraz z rozwojem imperiów i szlaków handlowych oraz że prawdopodobnie dotarła do obu Ameryk podczas europejskiej eksploracji Nowego Świata.

W 1866 r., Po tym, jak trąd zaczął zarażać Hawajczyków, półwysep Kalaupapa na wyspie Molokai został przekształcony w pierwszą kolonię trądu - którą pozostawał do 1969 r. (To jest około dekady po tym, jak Hawaje stały się stanem USA). Osiem tysięcy Hawajczyków zostało wysłanych, aby tam żyć (i umrzeć), poddanych kwarantannie, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby. Obecnie jedyne ofiary trądu, które żyją na Kalaupapie, liczą zaledwie kilka, kilkanaście; jest więcej turystów.

Współczesna medycyna zmieniła nazwę trądu na chorobę Hansena (HD), na cześć Gerharda Henrika Armauera Hansena, naukowca, który odkrył przyczynę zakażenia - zarazek - już w 1873 roku. Chociaż nie został on wykorzeniony, obecnie nie ma wielu przypadków; w rzeczywistości w 2012 roku było ich tylko 232 857, a te, które się pojawiają, znajdują się zwykle w 16 krajach, głównie w tropikach. Stany Zjednoczone nie są odporne na tę chorobę, ale incydentów jest niewiele. W Stanach Zjednoczonych odnotowano tylko 213 nowych przypadków trądu w 2009 r. (Większość wystąpiła w Kalifornii, na Florydzie, na Hawajach, w Luizjanie, Massachusetts, Nowym Jorku i Teksasie, a większość wystąpiła u osób, które niedawno imigrowały). W sumie w USA żyje około 6500 osób z trądem (w tym niektórzy nadal mieszkają na Molokai),i zazwyczaj od 150 do 250 nowo zdiagnozowanych zakażeń każdego roku [źródła:Narodowy program dotyczący choroby (trądu) Hansena , Doerr ]. I niech to uspokoi twój umysł: około 95 procent ludzi jest naturalnie odpornych na infekcję.

Kiedyś uważano ją za karę od wyższego autorytetu, teraz rozumiemy, że trąd jest w rzeczywistości nabytą przewlekłą infekcją bakteryjną wywoływaną przez Mycobacterium leprae ( M. leprae). Jest zaraźliwa - tak między dwoma ludźmi, ale jest również przenoszona z pancernika na człowieka. Ponieważ zmiany skórne są widoczne, są one charakterystyczną cechą choroby, ale to uszkodzenie nerwów obwodowych leży u podstaw.

Nikt nie jest w 100% pewien, jak zarazisz się M. Laprae , ale powszechnie przyjmuje się, że u ludzi jest przenoszony przez małe kropelki, które są uwalniane przy kaszlu i kichaniu - na przykład kichnięcie może rozproszyć te kropelki tak szybko, jak 10 mil (16 kilometrów) na godzinę [źródło: Engber ]. To może nie być szybkie jak na samochód, ale z pewnością jest to dobry klip na coś, co leci z dróg oddechowych.

M. Leprae jest organizmem pasożytniczym , co oznacza, że ​​jego przetrwanie zależy od tych komórek gospodarza, a gdy dostanie się do organizmu, jest to dość trudne. Ta klasa bakterii atakuje komórki Schwanna - są to komórki nerwowe, których organizm używa do naprawy obwodowego układu nerwowego - i zmienia sposób ich działania. Po pierwsze, organizm chowa się w tych komórkach, co oznacza, że ​​układ odpornościowy ich nie widzi, a układ odpornościowy nie będzie walczył z tym, o czym nie wie. Może minąć lata, zanim choroba pojawi się po zakażeniu, ale wewnątrz twojego ciała zainfekowane komórki pozostają atakowane. W miarę trwania infekcji komórki zaczynają się rozpadać, a po utracie ochrony M. Lepraewykorzystuje je. Komórki Schwanna zakażone Bacilli są przekształcane w komórki, które zachowują się jak komórki macierzyste, a oto, co sprawia, że ​​jest to tak śmiertelne. Ponieważ komórki macierzyste mają zdolność przekształcania się w inny typ komórki w twoim ciele, wyobraź sobie, jaką moc daje to organizmowi. Jeśli na przykład zakażona komórka Schwanna zostanie przekształcona w mikocyt (komórkę mięśniową), M. Leprae infekuje teraz tkankę mięśniową organizmu. A gdy wpływają na włókna nerwowe, zaczynają pojawiać się objawy choroby.

Zmiany skórne, które mogą być płaskie lub wypukłe i mogą pojawiać się pojedynczo lub w grupach, są cechą charakterystyczną trądu. W cięższych przypadkach infekcja może powodować problemy z oddychaniem, od chrypki po objawy ze strony nosa (w tym utratę węchu, zatkany nos, krwawienie, a nawet zapadnięty nos). Oczy są również narażone na uszkodzenia, a trąd może powodować zaczerwienienie oczu, wypadanie brwi i rzęs, ból, lagopthalmos (tak się nazywa, gdy nie można zamknąć powiek) i inne dolegliwości oczu, a wszystko to prowadzi do ślepoty.

Dodatkowo i co najważniejsze M. leprae powoduje uszkodzenie nerwów. Owrzodzenia troficzne (zwykle w okolicy podeszwy stóp) mogą pojawić się wraz z związaną z tym utratą bólu i czucia skórnego. Upośledzenie ruchowe, a także osłabienie mięśni i paraliż (w tym takie problemy, jak deformacje rąk i pazurów, porażenie nerwu twarzowego) również unieszkodliwiają osoby cierpiące na trąd.

Infekcje trądem są powolne, a przy wczesnej diagnozie i odpowiednim leczeniu trąd nie jest wyrokiem śmierci.

Zmiany skórne i utrata czucia są charakterystycznymi wczesnymi objawami infekcji i zwykle wystarczają, aby lekarz mógł postawić diagnozę, ale na pewno ustalą konkretne testy. Dwa podstawowe testy to biopsja zmian skórnych i zeskrobanie skóry. Wszystkie infekcje trądem są wywoływane przez M. Leprae , ale sposób, w jaki się pojawia (wyraz) i jak ciężka jest, różni się w zależności od osoby.

Istnieją dwa rodzaje trądu, paucibacillary i multibacilly. Trąd Paucibacillary (PB) objawia się tylko jedną do pięciu zmian skórnych, a biopsje skóry i nerwów przeprowadzone podczas diagnozy dają wynik negatywny dla prątków M. Laprae . Po drugiej stronie spektrum trądu znajduje się trąd wielobakteryjny (MB), charakteryzujący się ponad pięcioma zmianami skórnymi i dodatnim wynikiem dla prątków M. Laprae w skórze i nerwach.

Aby trochę skomplikować sprawę, trąd jest również klasyfikowany według stopnia ciężkości; nazywa się to klasyfikacją Ridleya-Joplinga. Klasyfikacje, od drobnych do najcięższych, obejmują: trąd nieokreślony, trąd gruźlicy, trąd gruźlicy z pogranicza, trąd z pogranicza środkowego, trąd z pogranicza trądu i trąd trądowy.

Wszystkie formy infekcji są uleczalne i występują od lat czterdziestych XX wieku. Pierwszymi metodami leczenia trądu były zastrzyki prominy (leku sulfonowego, co oznacza, że ​​jest wytwarzany z organicznych związków siarki), która została odkryta w 1941 roku. , i jest nadal używany. Ale gdy M. Laprae zaczęła rozwijać oporność na te leki, rozważano inne terapie, aw latach 60. XX wieku jako leczenie trądu wprowadzono klofazyminę (środek przeciwgrzybiczy) i ryfampicynę (antybiotyk).

Najskuteczniejsze leczenie, stosowane z wielkim sukcesem przeciwko trądowi od 1981 r., To właściwie nie tylko jedna rzecz, ale raczej terapia wielolekowa (MDT), która łączy w sobie klofazyminę, dapson i ryfampicynę. Infekcje paucibacillary wymagają sześciomiesięcznego leczenia skojarzonego (dapson i ryfampicyna) w celu usunięcia infekcji. Najcięższe zakażenia trądem wieloczynnikowym wymagają najsilniejszej terapii: połączenia wszystkich trzech leków przyjmowanych w ciągu roku. Łagodna infekcja z tylko pojedynczą zmianą może wymagać tylko jednej dawki antybiotyków, która zawiera połączenie ryfampicyny, ofloksacyny i minocykliny [źródło: WHO ]. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zapewnia te terapie bezpłatnie wszystkim chorym na trąd, a po rozpoczęciu leczenia infekcja nie jest już zaraźliwa.

Nawet przy leczeniu mogą wystąpić długotrwałe powikłania infekcji, w zależności od tego, jak długo infekcja mogła postępować przed rozpoczęciem leczenia, a także od ogólnego nasilenia choroby. Pacjenci mogą mieć trwałe kalectwo, w tym uszkodzenie nerwów oraz utratę czucia i bólu, szczególnie rąk i nóg, a także długotrwałe osłabienie mięśni. Czasami trąd powoduje oszpecenie. Ofiarom nie brakuje palców u nóg, ponieważ odpadły (daj odpocząć wyobraźni), ale dlatego, że ciało ponownie wchłania chrząstki w tych palcach (i palcach, rękach i stopach oraz nosie). Powikłania wynikające z uszkodzenia nerwów mogą czasami wymagać zabiegu chirurgicznego w celu złagodzenia skutków fizycznych wynikających z utraty czucia; na przykład, jeśli nie czujesz stopy,często można go zranić - może to czasami prowadzić do utraty palców rąk i nóg. Zabiegi chirurgiczne mogą również złagodzić i naprawić dłoń z pazurami, aw niektórych przypadkach zakażone części ciała mogą wymagać amputacji.

Uwaga autora: Jak działa trąd

Nie byłam zaskoczona, że ​​trąd naprawdę nadal istnieje w naszym współczesnym świecie (co mogę powiedzieć, szklanka jest dla mnie w połowie pusta), ale zdziwiła mnie liczba przypadków, które zdarzają się każdego roku. Nie ma jeszcze szczepionki przeciw trądowi - jeszcze - jednak szczepionka przeciwko Bacillus Calmette Guerin (BCG), która służy do ochrony przed gruźlicą, może być pomocna w zapobieganiu infekcji, w zależności od tego, które badanie czytasz. (Wydaje się, że nikt nie zgadza się co do tego, jaką ochronę może zapewnić, marginalną lub umiarkowaną).

Powiązane artykuły

Więcej świetnych linków