Jak działa anonimowość

Mar 12 2013
Prawdopodobnie słyszałeś o grupie haktywistów znanej jako Anonymous, ale czy naprawdę wiesz, co motywuje jej działania lub jak członkowie organizują swoje inicjatywy?
Protestujący w Bahrajnie noszący maski Guya Fawkesa używane przez ruch Anonymous.

Niektóre organizacje wykorzystują moc Internetu na dobre; inni za zło. Niektórzy wykorzystują swoją cyfrową moc w pełnym widoku świata, legalnie (lub po prostu bezwstydnie) zgłaszając roszczenia do terytoriów online. Inni są anonimowi.

Anonimowi to amorficzna grupa ludzi obeznanych z komputerami, którzy czasami pracują dla wspólnej sprawy jako tak zwani haktywiści . Haktywista (kombinacja słów haker i aktywista) to ktoś, kto używa know-how do protestów przeciwko cenzurze lub domniemanym niesprawiedliwościom politycznym, prawnym lub społecznym (między innymi). Czyniąc to, haktywista ma nadzieję zwrócić uwagę na przyczynę i wywołać działanie, które zajmuje się tymi niesprawiedliwościami.

Haktywiści często łączą siły, aby dokonać zemsty według własnego projektu, a Anonymous jest znanym (lub niesławnym) przykładem. Grupa może zdecydować się na zniszczenie popularnej witryny sieci Web, zastępując grafikę i tekst własnymi wiadomościami. Mogą też inicjować ataki DDoS (rozproszona odmowa usługi), w których hakerzy przeciążają systemy komputerowe, czyniąc witryny i sieci całkowicie niedostępnymi dla nikogo.

Te taktyki często działają. Od lat Anonimowi udaje się przyciągać uwagę całego świata dla konkretnych spraw lub w innym czasie, po prostu dla zabawy.

Oto tylko jeden przykład: w 2011 roku firma Sony pozwała jednego ze swoich klientów — George’a Hotza — za stworzenie obejścia, które umożliwiło użytkownikom PlayStation 3 uruchomienie systemu operacyjnego Linux. Chodzi o to, że Sony początkowo reklamowało możliwości Linuksa jako funkcję PS3, ale wycofało się i stworzyło łatkę, aby wyłączyć działanie Linuksa.

Działania Sony były tak oburzające dla Anonimowych, że sabotowały Sony PlayStation Network, internetowy system wieloosobowy tej firmy. Przez prawie miesiąc nikt nie mógł uzyskać dostępu do sieci, a cena akcji firmy mocno spadła.

Czy Anonim był w błędzie, karząc Sony? A może ci hakerzy po prostu żądali uzasadnionej zemsty na gigantycznej, spornej firmie, która atakowała własnych klientów?

Niezależnie od tego, którą stronę popierasz, Anonymous otrzymał dokładnie to, czego chciał: nagłówki. Zapierające dech w piersiach wiadomości, które następują po atakach Anonimowych, często potępiają Anons (skrót od członków grupy) jako cyberterrorystów, złych strażników lub anarchistów. Inne publikacje nazywają ich świętymi, którzy w jedyny możliwy sposób walczą z korupcją i niesprawiedliwością.

Kiedy wystarczająca liczba członków Anonimowych przyłączy się do konkretnej krucjaty, dzieją się okropne i cudowne rzeczy. Czytaj dalej, a dowiesz się znacznie więcej o tej słynnej grupie haktywistów, która trąbi o swojej obecności apokaliptycznym hasłem: „Jesteśmy Anonimami. Jesteśmy legionem. Nie wybaczamy. Nie zapominamy. Oczekuj nas!”

Zawartość
  1. Nadejście Anonimowych
  2. Projekt Chanology
  3. Antropologia Anonimowych
  4. Więcej anonimowych operacji
  5. Wewnątrz Anonimowy
  6. Anonimowe przeznaczenie

Nadejście Anonimowych

Protestujący Occupy Wall Street w parku Zuccotti 30 października 2011 roku, dzień po burzy nor'easter okrył teren śniegiem.

Ale czym dokładnie jest Anonim? Żeby było jasne, Anonymous nie jest dobrze zdefiniowaną grupą hakerów komputerowych. To nie jest klub antyspołecznych geeków ukrywających się w piwnicach swoich rodziców ani dobrze wyszkolonych, militarystycznych banitów ukrywających się w zacienionych bunkrach wyposażonych w szybki dostęp do Internetu.

W zależności od tego, kogo zapytasz, Anonymous to cyfrowa świadomość, światowy umysł ula, kultura, ruch polityczny i społeczny lub kolektyw online. To naprawdę wszystko z powyższych. Anonimowi to ogromna grupa użytkowników o różnych możliwościach obliczeniowych, którzy mają ze sobą wiele wspólnego. Jak w przypadku każdej subkultury, Anonim nie pojawił się od razu. Z biegiem czasu rozwijał się powoli.

Zaczęło się w 2003 roku na 4chan, tak zwanej tablicy obrazów , która jest internetowym forum dyskusyjnym, na którym użytkownicy publikują obrazy na niemal każdy temat, jaki możesz sobie wyobrazić (w tym te, których nie chcesz sobie wyobrażać). Tutaj ludzie dzielą się wszystkim, co mają na myśli, bez autocenzury, po części dlatego, że mogą publikować anonimowo i robią to anonimowo.

Ponieważ czytasz te informacje w witrynie internetowej przyjaznej rodzinie, warto zauważyć, że 4chan nie jest przyjazny rodzinie. I tak właśnie lubią mieszkańcy 4chan. Często przesadny i nieprzyzwoity język, osobiste ataki i chaotyczna atmosfera działają jak filtr odpychający całe połacie populacji internetowej.

4chan słynie po części z miłości do lulz (pochodna LOL lub głośnego śmiechu), gryzącego, czasem mściwego śmiechu zarobionego kosztem kogoś innego. Aby zdobyć lulz, miłośnicy 4chan zrobią prawie wszystko, od pochylenia się do najniższej i najokrutniejszej formy osobistych obelg, po sięganie po bardziej wyrafinowane i skoordynowane sztuczki, które mogą, ale nie muszą, obejmować hakowanie komputerów.

W większości przypadków te psikusy są krótkotrwałe, bezsensowne i szybko zapominane. W rzeczywistości chodzi o to, żeby nie brać niczego zbyt poważnie.

Jednak wraz z ewolucją 4chan niektórzy użytkownicy dostrzegli możliwości osiągnięcia większych i bardziej rozbudowanych schematów wykraczających poza zwykłe, praktyczne żarty . Osoby te przeniosły się z tablicy obrazów w kierunku systemów IRC (Internet Relay Chat), gdzie mogli komunikować się szybciej i wymieniać bardziej szczegółowe informacje.

To w tym środowisku Anonimowy rozpoczął swój powolny i często kłótliwy wzrost. W ramach Anonimowych istnieje wiele odłamów, z których wszystkie mają różne przyczyny, które mogą, ale nie muszą, zyskać na popularności. Ale wszystkie mają ze sobą wiele wspólnego. Nie ma liderów. Chociaż niektórzy ludzie przyjmują role organizacyjne, nie ma ustalonej hierarchii. Wszyscy uważani są za równych. Każdy na planecie może być Anonimem. Aby naprawdę być uważanym za część Anonimowego, musisz podjąć prawdziwe i ostateczne działanie, aby pomóc sprawie.

Na następnej stronie zobaczysz jedno z pierwszych osiągnięć Anonimowych, które naprawdę spotkały się z powszechnym uznaniem, zarówno wiwatami, jak i drwinami ludzi z całego świata.

Projekt Chanology

Logo Anonymous to mężczyzna w garniturze ze znakiem zapytania zamiast głowy.

Zorganizowane akcje od Anonymous stały się znane jako ops (skrót od operacji). Niektóre operacje kończą się niepowodzeniem, zanim jedna strona internetowa zostanie zdewastowana. Inne prowadzą do internetowych kataklizmów, które wywołują wstrząsy finansowe i polityczne w świecie rzeczywistym, ku przerażeniu i zachwytowi milionów ludzi.

Anonymous osiągnął niezaprzeczalny status celebryty w 2008 roku. W tym roku, ku złości przywódców kościelnych, wyciekło do Internetu raczej niepochlebne (i przerażające) nagranie Toma Cruise'a gadającego o swoich przekonaniach scjentologicznych.

Tak więc kościół próbował dokonać niemożliwego – próbował usunąć wideo z Internetu. W ten sposób wzbudzili gniew Anonimowego, który postrzegał te próby jako formę cenzury . Anons miał również problem z samym kościołem, który uważa za kult karczujący pieniądze .

Tak narodził się Projekt Chanology. Anonim zebrał swoje kolektywne zdolności z zamiarem usunięcia kościoła z Internetu. W ruchu, który stałby się znakiem rozpoznawczym misji Anonimowych, grupa ujawniła swoje zamiary w filmie na YouTube.

Następnie rozpoczął się projekt, najpierw jako atak DDoS, który ingerował w kościelną witrynę sieci Web. Następnie były żartobliwe telefony i zamówienia na bezpłatną pizzę wysyłane do urzędów kościelnych na całym świecie – wszystko, co zakłóca codzienne funkcjonowanie. Oczywiście, te taktyki nie były do ​​końca legalne iw rezultacie ryzykowały przypieczętowanie reputacji Anonimowych jako łamaczy prawa i strażników.

Następnie Anonimowi nadeszła chwila jasności, zapoczątkowana przez nie-anonimowego krytyka scjentologa Marka Bunkera, który błagał grupę o użycie niedestrukcyjnych i legalnych środków do osiągnięcia swoich celów.

Dzięki jego sugestiom Anonymous przeszedł od nielegalnej taktyki do bardziej legalnych działań, wysyłając tysiące protestujących przed kościoły, wszyscy noszący maski Guya Fawkesa, które stały się wizualnym znakiem rozpoznawczym Anonymous. Są to te same maski, które nosi główna bohaterka filmu „V jak Vendetta”, w którym anonimowy antybohater przejmuje władzę.

Podczas zamieszania w Chanology stawało się coraz bardziej jasne, że Anonim wyszedł poza triki dla nieletnich. Anonymous stawał się coraz poważniejszy, bardziej skupiony i potężniejszy.

Po prawie dwóch latach przerywanych psikusów i hakowania, Anons zmęczył się Projektem Chanology i w większości zaprzestał działań przeciwko kościołowi. Było tam mnóstwo innych celów, a Anonymous dopiero się rozgrzewał.

Antropologia Anonimowych

Anonimowy członek protestujący przed budynkiem Kościoła Scjentologicznego w Hamburgu w Niemczech w kwietniu 2012 r.

Możesz kwestionować, jak rzekomo pozbawieni twarzy, bezimiennych aktywistów cyfrowych bez rzeczywistej przynależności lub deklarowanej lojalności mogą naprawdę wiele osiągnąć. Jednak, jak wielu ludzi się nauczyło, Anonymous wykorzystuje swoją wirtualną, cyfrową moc, by osiągać wyniki w świecie rzeczywistym. Nikt nie jest odporny na atak Anonimowy. Potężne rządy, ogromne korporacje , grupy nienawiści… wszyscy byli świadkami zasięgu Anons współpracujących w zespołach.

Dla pozbawionych głosu i uciskanych, jak również każdego, kto ma zamiłowanie do wymachiwania odręcznymi znakami protestu, Anonim jest światłem w ciemności tego, co niektórzy mogą postrzegać jako opresyjny Nowy Porządek Świata kontrolowany przez bogatych, potężnych i niemoralnych. Dla tych po drugiej stronie Anonymous to banda strażników, anarchistów lub po prostu znudzonych maniaków komputerowych z destrukcyjnymi skłonnościami. Dla nich grupa jest złowieszczym zagrożeniem, śpiącym cyfrowym smokiem, który po przebudzeniu może zadać ogromne obrażenia.

Definiowanie Anonimowych jako grupy może być nieco mylące, ponieważ nie ma tu żadnego podania o członkostwo, żadnych rytuałów inicjacyjnych ani certyfikatu czy dyplomu potwierdzającego, że ktoś jest Anonimem. Ale w Anonimie istnieje kilka bardzo prawdziwych zachowań i zwyczajów.

Anonim zrodził cały zestaw obyczajów, norm społecznych i dziwactw językowych, z których większość została udokumentowana w Encyclopedia Dramatica. To internetowe archiwum jest czymś w rodzaju kursu na tajniki kultury Anonimowych. Uczciwe ostrzeżenie, jeśli zdecydujesz się zapuścić się w to miejsce online: jest to niefiltrowana witryna z językiem graficznym.

Chociaż nie ma standardowego zestawu zasad, istnieją zasady Internetu wymienione w Encyclopedia Dramatica. Reguły takie jak nr 12, który brzmi: „Wszystko może i zostanie użyte przeciwko tobie”. I nr 33: „Czekaj więcej, to nigdy nie wystarczy”. Inne zasady wyraźnie przypominają, że Anonim nie zawsze jest na sprawiedliwych, idealistycznych krucjatach. Zasada nr 6 brzmi: „Anonimowy może być okropnym, bezsensownym, obojętnym potworem”. Czytaj dalej, a dowiesz się więcej o tym, jak ta bestia wygląda, gdy grasuje.

Więcej anonimowych operacji

Egipski demonstrant ubrany w Guya Fawkesa w pobliżu placu Tahrir, 28 stycznia 2013 r.

Znudzony scjentologią Anonim zwrócił swoją zbiorową uwagę na inne organizacje. Zaatakowali Kościół Baptystów Westboro (który jest często klasyfikowany jako grupa nienawiści), szpecąc jego stronę internetową i zamieszczając wiadomości o tolerancji i pokoju [Źródło: Vice ].

Wiele Anons było powiązanych z protestującymi z Occupy Wall Street i zachęcało uczestników do zachowania pokoju podczas okupacji i marszów [Źródło: Guardian ]. Polowali na dziecięcą pornografię, pomagając uszkadzać powiązane strony internetowe i ujawniając nazwiska osób, które rozpowszechniały te nielegalne zdjęcia i filmy [Źródło: Zdnet ].

Anonim często uderza także w instytucje rządowe i komercyjne. W jednym słynnym przypadku zemścili się za zamknięcie przez rząd Pirate Bay i Megaupload, które są stronami internetowymi, które mogą być wykorzystywane do dystrybucji filmów, muzyki i oprogramowania. Nie chodziło o to, że Anons był zły, że nagle nie mogli pobrać muzyki za darmo. Chodziło o to, że władze rządowe wykorzystywały ten sam rodzaj nielegalnych ataków DDoS, który preferują hakerzy. Tylko ludzie, którzy zainicjowali te ataki, rzekomo nigdy nie spotkaliby się z takimi zarzutami kryminalnymi, jak każdy normalny obywatel. Ironia sytuacji podsyciła oburzenie wśród Anons. W odwecie włamali się na strony Międzynarodowej Federacji Przemysłu Fonograficznego, Motion Picture Association of America, Departament Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych, Federalne Biuro Śledcze i wiele innych [Źródło: Forbes ].

Gdy w Tunezji wybuchła arabska wiosna, Anons natychmiast zdecydował się na udział, zachęcając protestujących, koordynując komunikację i niszcząc witryny internetowe rządu tunezyjskiego, aby rozniecić ogień rewolucji [Źródło: Al Jazeera ]. Zrobili to samo w Egipcie, Syrii i innych miejscach, w których wybuchła rewolucja [Źródło: NBC News ].

W 2012 roku, w ramach czegoś, co nazwali karą za złe traktowanie Palestyńczyków, Anons zaatakował szereg witryn rządowych Izraela, wyciekając hasła, prywatne bazy danych i wiele więcej [Źródło: TNW ]. W 2013 roku, kiedy władze indyjskie brutalnie stłumiły protesty polityczne w Kaszmirze, Anonymous zablokował indyjskie strony wojskowe i policyjne [Źródło: Economic Times ].

Kiedy w sierpniu 2012 roku w Steubenville w stanie Ohio rzekomo dokonano napaści seksualnej na 16-letnią dziewczynkę, istniały dowody na to, że władze lokalne próbowały chronić sprawców. Anons z odgałęzienia grupy o nazwie Knight Sec rozpoczęli krucjatę, aby odsłonić historię i zatuszować. Wyciekły zdjęcia z napaści, a także nagranie przedstawiające mężczyznę chwalącego się incydentem – a następnie opublikowano nazwiska zaangażowanych osób, w tym dwóch gwiazd drużyny piłkarskiej lokalnej szkoły średniej [Źródło: The Nation ].

Jak widać, zasięg Anonimowy jest szeroki, a jego działania mają duży wpływ. Na następnej stronie dowiesz się więcej o tym, jak Anonymous gromadzi członków w działający kolektyw.

Wewnątrz Anonimowy

Anonim lubi używać logo osoby w garniturze, ze znakiem zapytania zamiast twarzy. Ale w jaki sposób ludzie bez twarzy, bezimiennych spotykają się i koordynują wyrafinowane ataki hakerskie i masowe wiece w świecie rzeczywistym? Jak zostać Anonimowym?

Odpowiedź nie jest prosta. Anonim jest ukryty na widoku. Nie ma oczywiście oficjalnych stron internetowych ani kanałów w mediach społecznościowych , ponieważ Anonymous nie ma wyznaczonych urzędników ani liderów. Jednak różne frakcje grupy aktualizują kanały na Twitterze i strony internetowe, takie jak AnonNews , który publikuje komunikaty prasowe i informacje o trwających operacjach.

Istnieje kilka publicznie dostępnych forów dyskusyjnych, na których możesz oglądać rozwijane czaty, ale nie znajdziesz żadnych szczególnie poufnych informacji. Trzymaj się wystarczająco długo, udowodnij swoją wartość, pokaż przydatne umiejętności lub wiedzę, a w końcu możesz otrzymać zaproszenie do bardziej prywatnych grup dyskusyjnych. A potem, być może, będziesz miał okazję wziąć udział w kampanii Anonimowej.

Oczywiście nigdy tak naprawdę nie dowiesz się, z kim się komunikujesz. Anons nie ujawnia żadnych danych osobowych. A inteligentne Anony nie łączą się z Internetem z własnymi komputerami. Zamiast tego mogą korzystać z komputerów publicznych , a także oprogramowania lub usług ukrywających ich lokalizację.

Nawet przy tego rodzaju środkach ostrożności Anons twierdzi, że organizacja nie jest dla wszystkich i że udział w atakach DDoS lub hakerskich może skutkować oskarżeniami i karą. Zachęcają jednak osoby niechętne do ryzyka do wnoszenia wkładu przy użyciu innych umiejętności, takich jak badania, produkcja wideo, pisanie komunikatów prasowych lub po prostu oferując wgląd i pomysły na najlepsze wykonanie nowych operacji.

Chociaż ludzie działający w ramach Anonimowych robią, co w ich mocy, aby ukryć swoją tożsamość, grupa jako całość bardzo publicznie informuje o swoich celach. Anonimowy prawie zawsze ogłasza swoje zamiary przed uruchomieniem operacji. Czyniąc to, grupa demonstruje gotowość do wzięcia odpowiedzialności za własne czyny, a ponadto utrudnia innym przypisywanie sobie zasług (lub kozła ofiarnego) Anonimowych za czyny, których grupa nie popełnia.

Pomimo wszelkich środków ostrożności, od czasu do czasu członkowie Anonimowi nie są niczym innym. Czytaj dalej, a zobaczysz, że grupie nie zawsze podobają się jej nagłówki.

Anonimowe przeznaczenie

Ryan Cleary i jego prawnik Karen Todner przed Sądem Koronnym Southwark do dnia 27 czerwca 2011 r. w Londynie w Anglii. W tym czasie Cleary został oskarżony o włamanie się do brytyjskiej Agencji ds. Poważnej Przestępczości Zorganizowanej.

Wiesz już, że Anons starają się sprawdzać potencjalnych aktywistów, kiedy tylko mogą. Ale chociaż systemy czatu tylko na zaproszenie mogą wyeliminować wielu chętnych i prześladowców, nie zawsze działają zgodnie z przeznaczeniem.

Władze i wrogowie Anonymous infiltrują grupę od czasu do czasu, ku wielkiemu rozczarowaniu (lub mówiąc po Anon, „anty-lulz”) grupy. A raz na jakiś czas prokuratorzy budują solidne sprawy, które skutkują wyrokami skazującymi.

W 2012 roku w Anglii Ryan Cleary i Jake Davis zostali aresztowani pod zarzutem włamania do komputerów w imieniu anonimowej grupy odłamkowej zwanej Lulz Security lub LulzSec. Obaj przyznali się do atakowania komputerów należących m.in. do Pentagonu, US Air Force , Nintendo, Sony i Arizona State Police [źródło: The Guardian ].

W 2012 roku na całym świecie odbyły się dziesiątki aresztowań innych członków Anonimowych. Większość zarzutów dotyczy niszczenia witryny sieci Web, ataków DDoS lub publikowania prywatnych informacji, które zostały skradzione i ujawnione w szerszym świecie.

Krótko mówiąc, władze bardzo poważnie traktują grupy takie jak Anonymous. Na początku 2013 roku prokurator generalny USA Eric Holder nazwał grupy związane z Anonymous „stale rosnącym zagrożeniem dla amerykańskiej gospodarki i interesów bezpieczeństwa narodowego” [źródło: CNET ]. Mówią, że aby przeciwdziałać temu zagrożeniu, nadadzą priorytet przestępstwom związanym z hakerami i będą bardziej aktywnie ścigać.

Wiele osób ze społeczności Anonimowych miało problem z tego rodzaju stwierdzeniami. Mówią, że nie chcą nieuczciwie uzyskanych nagród finansowych lub uzasadnionych tajnych informacji. Zamiast tego chcą po prostu rzucić promień światła na zakażone i skorumpowane zakątki naszego społeczeństwa.

Niezależnie od tego, czy zgadzasz się z metodami i celami Anonimowych, możesz się założyć, że ten kolektyw haktywistów nie zniknie w najbliższym czasie. Z każdym nowym exploitem Anonymous zyskuje wiarygodność jako zagrożenie lub heroiczna inicjatywa. Ta legitymacja oznacza, że ​​Anons są siłą kulturową, która może i sprawia, że ​​rzeczy się dzieją.

Więc kiedy rząd lub władze zawiodą, ich obywatele i dziennikarze nie będą słuchać, nadal jest nadzieja w Anonimowych. A dla nieszczęśliwych ludzi, którzy celowo lub przypadkowo trafią na celownik anonimowej operacji, ich cyfrowy świat już nigdy nie będzie taki sam.

Dużo więcej informacji

Uwaga autora: Jak działa anonimowość

Kochaj ich lub nienawidź, Anons to prawdziwa światowa siła, która ma poważne konsekwencje dla polityki i gospodarki na całym świecie. Jest to siła wyrównująca, która dociera wszędzie tam, gdzie jest sieć komputerowa. Nikt nie może powiedzieć, czy ta siła będzie dobra, czy zła, ale prawdopodobnie można bezpiecznie powiedzieć, że Anonymous zawsze będzie po trochu obu – innymi słowy, cyfrową manifestacją samej kondycji ludzkiej.

Powiązane artykuły

  • Jak surfować po Internecie anonimowo
  • Jak działają trolle
  • Jak ukryć swój adres IP?
  • Jak działają hakerzy

Źródła

  • Andersona, Nate'a. „Nazwiska FBI aresztują Anon, która przeniknęła do jego tajnej telekonferencji”. Ars Technica. 6 marca 2012. (6 marca 2013) http://arstechnica.com/tech-policy/2012/03/fbi-names-arrests-anon-who-infiltrated-its-secret-conference-call/
  • Wiadomości Anonowe. „Wszystko Anonimowe”. (06.03.2013) http://anonnews.org/
  • Wiadomości BBC. „Anonimowa grupa hakerska, najnowsza ofiara hakowania na Twitterze”. 21.02.2013. (6.03.2013) http://www.bbc.co.uk/news/technology-21532858
  • Biddle, Sam. „Anonymous Goes on Megaupload Revenge Spree: DoJ, RIAA, MIAA i Universal Music All Offline”. Gizmodo. 19 stycznia 2012 r. (6 marca 2013 r.) http://gizmodo.com/5877679/anonymous-kills-department-of-justice-site-in-megaupload-revenge-strike
  • Codzienna poczta. „Najlepsi członkowie anonimowej grupy hakerskiej aresztowani po tym, jak przywódca „Zdradza ich i współpracuje z FBI przez sześć miesięcy”. 6 marca 2012 r. (6 marca 2013 r.) http://www.dailymail.co.uk/news/ artykuł-2111020/Najlepsi-członkowie-grup-hackingowych-Anonimowy-LulzSec-aresztowany-lider-Sabu-zamienia-w.html
  • Davis, Jake. „Moje życie po anonimowości: 'Czuję się bardziej spełniony bez Internetu'” Guardian. 8 września 2012 r. (6 marca 2013 r.) http://www.guardian.co.uk/technology/2012/sep/09/jake-davis-anonymous-charged-bail
  • Dotson, Kit. „Anonimowy wpływ: haktywizm w 2011 r. przekroczył kryminalne naruszenia”. Krzemowy kąt. 22 marca 2012 r. (6 marca 2013 r.) http://siliconangle.com/blog/2012/03/22/the-anonymous-impact-hacktivism-in-2011-exceeded-criminal-breaches/
  • Dugdale, Addy. „Chiny odrzucają zarzuty New York Timesa o wspieranych przez armię próbach hakerskich jako „bezpodstawne”.” Fast Company. 19 lutego 2013 r. (6 marca 2013 r.) http://www.fastcompany.com/3006018/fast-feed/china-dismisses-new-york-times-allegations-army-backed-hacking-attempts-groundless
  • Forsyth, Jim. „Przywódca anonimowej grupy hakerów aresztowany w Teksasie”. Reutera. 13 września 2013 r. (6 marca 2013 r.) http://www.reuters.com/article/2012/09/13/us-usa-arrest-anonymous-idUSBRE88C1BT20120913
  • Haddad, Mahomet. „Interaktywna oś czasu: anonimowy”. Al Jazeera. 19 maja 2011. (6 marca 2013) http://www.aljazeera.com/indepth/interactive/2011/05/2011519182744550587.html
  • McCullagh, Declan. „Biały Dom ostrzega przed niebezpieczeństwami stwarzanymi przez WikiLeaks, LulzSec i inne„ Hacktivists ”.” CNET. 20.02.2013. (6.03.2013) http://news.cnet.com/8301-13578_3-57570384-38/white-house-warns-of-dangers-posed-by-wikileaks-lulzsec-other -haktywiści/
  • Baranina, Paul. „Wywiad z Anonimem”. Wysoka dotkliwość. 8 stycznia 2011 r. (6 marca 2013 r.) http://www.highseverity.com/2011/01/interview-with-anonymous.html
  • Norton, Quinn. „Wired.com osadza z #Occupy i Anonymous”. Przewodowy. 18 października 2011 r. (6 marca 2013 r.) http://www.wired.com/threatlevel/2011/10/quinn-norton-occupy/
  • Norton, Quinn. „Anonimowy 101: Wprowadzenie do Lulz”. Przewodowy. 8 listopada 2011 r. (6 marca 2013 r.) http://www.wired.com/threatlevel/2011/11/anonymous-101/all/
  • Norton, Quinn. „2011: Rok, w którym Anonimowi zajęli się policjanci, dyktatorzy i egzystencjalny strach”. Przewodowy. 11 stycznia 2012 r. (6 marca 2013 r.) http://www.wired.com/threatlevel/2012/01/anonymous-dicators-existential-dread/
  • Olson, Parmy. „Pomimo całego zamieszania, anonimowe logo ze znakiem towarowym „Może nie być ważne”. Forbes. 2 sierpnia 2012 r. (6 marca 2013 r.) http://www.forbes.com/sites/parmyolson/2012/08/02/despite-all-the-fuss-trademarked-anonymous-logo-might-not -być ważny/
  • Risley, Michele Cristini. „Rozmowa z Anonimem”. Poczta Huffingtona. 8 stycznia 2013 r. (6 marca 2013 r.) http://www.huffingtonpost.com/michealene-cristini-risley/a-conversation-with-anony_b_2433813.html
  • RT. „Dwaj hakerzy z Wielkiej Brytanii przyznają się do winy za oskarżenie LulzSec”. 25.06.2012. (6.03.2013) http://rt.com/usa/guilty-charges-cleary-us-702/
  • RT. „Anonimowy rzucony w chińsko-amerykański skandal cyberwojny”. 20.02.2013. (6.03.2013) http://rt.com/usa/anonymous-thrown-into-china-us-cyberwar-scandal-172/
  • RT. „Biały Dom atakuje Wikeleaks i LulzSec w raporcie o cyberszpiegostwie”. 21.02.2013. (6.03.2013) http://rt.com/usa/white-house-targets-wikileaks-and-lulzsec-in-cyber-espionage-report-233/
  • Sołom, Katarzyna. „Wtajemniczony mówi, dlaczego Anonimowi „może być najpotężniejszą organizacją na Ziemi”. Poczta Krajowa. 13 maja 2012 r. (6 marca 2013 r.) http://news.nationalpost.com/2012/05/12/insider-tells-why-anonymous-might-well-be-the-najpotężniejsza-organizacja- na ziemi/
  • New York Times. „25 podejrzanych hakerów aresztowanych podczas międzynarodowych nalotów”. 28 lutego 2012 r. (6 marca 2013 r.) http://www.nytimes.com/2012/02/29/world/europe/25-suspected-hackers-arrested-in-international-raids.html?_r =0
  • Tolentino, Meliso. „Powstanie haktywisty [Infografika]” Krzemowy kąt. 22.02.2012. (6.03.2013) http://siliconangle.com/blog/2012/02/22/the-rise-of-the-hactivist-infographic/
  • Zetter, Kim. „Anonimowy rzecznik Barrett Brown staje w obliczu nowych zarzutów”. Przewodowy. 25.01.2013. (6.03.2013) http://www.wired.co.uk/news/archive/2013-01/25/barret-brown-charges