Jak działa badminton

Wiele rekordów zostało ustanowionych podczas meczów badmintona na igrzyskach olimpijskich w Londynie w sierpniu 2012 roku . Uczestniczyło najwięcej narodów (51) i największa w historii liczba narodów zdobyła medale (siedem). Co więcej, dziesiątki widzów domagało się biletów, zapewniając, że każdy mecz był wyprzedany. Na nieszczęście dla badmintona uczestniczki tego sportu osiągnęły jednak kolejny kamień milowy, kiedy stały się częścią pierwszej masowej dyskwalifikacji w historii Igrzysk Olimpijskich.

Podczas olimpijskiego turnieju gry podwójnej w badmintona w 2012 r. urzędnicy ustalili, że dwie drużyny z Korei Południowej, jedna z Chin i jedna z Indonezji celowo przegrywały we wczesnej rundzie, aby móc stawić czoła mniej konkurencyjnym drużynom w miarę trwania turnieju. W rezultacie ośmiu zaangażowanych graczy zostało zdyskwalifikowanych [źródło: Associated Press ].

Kiedy rozpoczęły się gry, niewielu by sobie wyobrażało, że badminton, rozrywka, która wyewoluowała z dziecięcej gry, może wywołać takie kontrowersje. W rzeczywistości w badmintona grano od wieków na podwórkach i szkolnych podwórkach, a większość meczów kończy się prawdopodobnie niewielką debatą.

Jeden z najwcześniejszych sportów, który bardzo przypominał badmintona, został odnotowany w Chinach w V wieku, gdzie gracze używali fantazyjnej pracy nóg, aby pchać wahadłowiec w tę iz powrotem. Popularność gry, Ti Jian Zi, która luźno przekłada się na „kopanie wahadłowca”, rozprzestrzeniła się. Doniesienia o podobnych grach, niektóre z użyciem rąk lub prymitywnych rakiet zamiast stóp, zostały odkryte w starożytnej Grecji, klasycznej Japonii i kolonialnych Indiach. W rzeczywistości dzieci w Indiach można uznać za pierwszych miłośników badmintona. Grali w podobną do badmintona grę znaną jako Poona, która została nazwana na cześć miasta w pobliżu Bombaju. Oficerowie armii brytyjskiej stacjonujący w indyjskich placówkach w XVII wieku szybko przyjęli grę i wprowadzili ją na inne tereny.

W Anglii w XIX wieku gra nazywała się battledore lub lotka, od nazwy promu, który uczestnicy uderzali w sieć. Stał się ulubionym pościgiem najbogatszych klas w kraju. Kiedy książę Beaufort zorganizował grę na trawniku w Badminton House w Gloucestershire w 1873 roku, oznaczało to początek nowoczesnej ery gry. Entuzjaści przyjęli nazwę badmintona i do 1934 roku powstała Międzynarodowa Federacja Badmintona. Obecnie liczy ponad 140 krajów wśród swoich członków [źródło: CBC News ].

Więc jakie są zasady badmintona? Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej.

1. Zasady badmintona
2. Punktacja badmintona
3. Porady do badmintona
4. Nota autora: Jak działa badminton

Duża część sukcesu gracza w badmintona opiera się na umiejętności trafienia w 2,5-calowego (6,4 centymetra) ptaszka ważącego mniej niż ćwierć uncji. Ten ptaszek, znany również jako czółenka lub lotka, ma podstawę w kształcie półkola wykonaną z korka. Tradycyjnie ta korkowa podstawa jest oflankowana 16 sklejonymi i zachodzącymi na siebie gęsimi piórami. Jednak z czasem pióra stają się kruche i łamią się; poważni amatorzy i profesjonaliści mogą przejść przez więcej niż jedną lotkę podczas meczu [źródło: Olimpiada NBC ].

Lotki w kształcie stożka używane przez większość graczy podwórkowych zastępują plastikowe spódnice prawdziwymi piórami. Bez względu na materiał, wahadłowiec jest cudem aerodynamicznym . Bez względu na to, która część wahadłowca zostanie uderzona, zawsze będzie się obracać, tak aby koniec z korkiem najpierw przeleciał w powietrzu.

Jednak to, czy gracz może wygrać mecz, w dużej mierze zależy od umiejętności uderzenia tej naładowanej korkiem lotki nad siatką. Gry w badmintona są wygrywane, gdy gracz lub drużyna składająca się z dwóch graczy osiągnie 21 punktów, co jest stosunkowo nowym punktem odniesienia ustalonym przez Światową Federację Badmintona i stosowanym podczas igrzysk olimpijskich w 2012 roku . W przeszłości gry w badmintona były punktowane na 7, 11 lub 15 punktów. Mecze rozgrywane są w meczach „najlepszy z trzech” [źródło: Badminton World Federation ].

Zanim zaczniesz huśtać się na wahadłowcu, warto zapoznać się z niektórymi popularnymi terminami badmintona.

Korty do badmintona mierzą 20 stóp na 44 stopy (6,1 metra na 13,4 metra), a wiele linii wyznaczających powierzchnię gry czasami wprawia w zakłopotanie początkujących graczy. Największy zarys kortu jest używany podczas gry w deblu; obrys 1,5 stopy (0,5 metra) wewnątrz największego obrysu jest używany podczas gry w single. Oczywiście wiele meczów podwórkowych rozgrywanych jest w ogóle bez wyraźnie oznaczonego kortu.

Aby zdobyć punkt w badmintonie, musisz najpierw zagrać w grę. Aby to zrobić, musisz zdecydować, który zawodnik zaserwuje jako pierwszy. Na meczach zawodowych neutralna osoba trzecia często rzuca monetą. Innym razem gracz po prostu wyrzuca lotkę w powietrze; gracz, na którego wskazuje po wylądowaniu, będzie służył jako pierwszy, dzięki czemu ta metoda przypomina trochę zakręcanie butelki w badmintona.

Oficjalny podręcznik Światowej Federacji Badmintona zawiera kilka stron zasad. W przypadku większości graczy wystarczy kilka podstaw. Zasada nr 1? Każdy serwis da punkt, a pierwsza osoba (lub drużyna), która zdobędzie 21 punktów, wygrywa mecz. Gracze następnie rywalizują ponownie, aby wygrać dwóch najlepszych z trzech. Ten system punktacji wydaje się dość prosty, ale jest pewien haczyk: musisz wypracować dwupunktową przewagę, aby wziąć udział w grze. Na przykład, jeśli masz 21 punktów, a przeciwnik 20, nie możesz ogłosić zwycięstwa. Oznacza to, że gracze czasami zdobywają ponad 21 punktów, dzięki czemu lider może zyskać dwupunktową przewagę. Mimo to, pierwszy gracz, który osiągnie 30 lat, zawsze wygrywa (nawet jeśli jest to tylko jeden punkt przewagi).

Musisz także wiedzieć, gdzie stać, kiedy służysz. W obrębie większego kortu znajdują się pola serwisowe, a to, czy serwujący stoi na prawym czy lewym polu serwisowym, zależy od tego, czy wynik jest parzysty, czy nieparzysty. Na przykład, jeśli wynik jest parzysty, zawodnik podaje serwis z pola serwisowego po prawej stronie boiska do przeciwnika na lewym korcie. Jeśli wynik jest liczbą nieparzystą, gracz przełączy się na lewe pole serwisowe.

Punktacja w deblu jest podobna, a ten tri-fold tip może pomóc ci pozostać we właściwej pozycji: Kiedy zaserwujesz, pole serwisowe, na którym stoisz, będzie dyktowane przez wynik (parzysty lub nieparzysty). Jeśli wygrasz wymianę, ponownie zaserwujesz, ale z drugiej strony boiska. Przyjmujący zawodnicy nie zmieniają stron, kiedy otrzymują serwis; muszą tylko przestrzegać zasady parzyste/nieparzyste [źródło: Hopley ].

Gdy już dobrze zrozumiesz zasady, które obowiązują w Twoim życiu, nadszedł czas, aby udoskonalić swoją taktykę , w tym trzy najpopularniejsze uderzenia forhendowe opisane na następnej stronie.

Kiedy po raz pierwszy zagrałem w minigolfa , ustawiłem piłkę, chwyciłem kij i wysłałem zadziorowaną kulę w poprzek ulicy. Okazuje się, że powinno być w tym trochę finezji. To samo dotyczy badmintona. Stanie się siłą, z którą trzeba się liczyć na korcie do badmintona, wymaga mistrzostwa, a nie brutalnej siły, a te trzy uderzenia z forhendu są dobrym początkiem.

Będziesz także chciał zrozumieć ruchy, które mogą Cię zarzucić, co oznacza, że ​​albo przegrywasz serwis, albo tracisz punkt. Oto kilka typowych błędów:

Wygląda na to, że trzeba się wiele nauczyć, ale ludzie od wieków grają w podwórkowego badmintona. Niedługo możesz poczuć się jak profesjonalista, choćby na zjazdach rodzinnych.

W mojej dalszej rodzinie na każde spotkanie składają się dwie rzeczy: dużo, dużo jedzenia, a następnie porywający mecz sportowy, który zwykle kończy się przypadkową kontuzją. Mój siostrzeniec nosił szwy po tym, jak stanął zbyt blisko huśtawki golfowej jego siostry; moja szwagierka złamała nadgarstek po niefortunnym obaleniu flagi; moja córka zleciała z konia podczas zaimprowizowanego meczu polo i wspólnie odkryliśmy, że rakiety tenisowe nie są w stanie wytrzymać woleja na żywopłot. Badminton to jednak inna historia. Daj nam pospiesznie naciągniętą sieć i ptaszek z piórami, a zobaczysz podniebną, ale bezbolesną rywalizację. Fantastyczny futbol to jednak zupełnie inna sprawa.

Powiązane artykuły

Źródła