Jak działa Holi

Rozpryskiwanie sąsiadów i obcych oraz budynków w farbie i kolorowym proszku to najbardziej oczywisty znak Holi. Ciężko go przegapić - ludzie w różowych, czerwonych i żółtych kolorach tańczą na ulicach, te ulice nagle fioletowe, zielone i złote, samo powietrze wypełnione gulalem, sproszkowanym pigmentem, który występuje w każdym możliwym kolorze. Stoiska uliczne wszędzie są zasypane.

Ale kolory to nie jedyne znaki. I na pewno nie są, z kulturowego punktu widzenia, najważniejszym aspektem wakacji. Holi na jeden dzień wymazuje jeden z podstawowych elementów indyjskiego społeczeństwa (i poważnie zniekształca kilka innych). Podczas pełni księżyca w miesiącu Phalgun, mniej więcej w marcu w kalendarzu zachodnim, Indie to zupełnie inny świat.

Ale najpierw trochę historii. Holi, w jakiejś formie, istnieje od wielu stuleci jako powitanie wiosny, ale z czasem zaczęło oznaczać coś więcej.

Wzmianki o Holi, a przynajmniej o obchodach bardzo podobnych, sięgają co najmniej VII wieku, a dzisiejszy festiwal może wyglądać bardzo podobnie do tamtych czasów. Dramaturg z tamtych czasów opisuje dzień rzucania kolorami i ogólne poczucie uniesienia [źródło: BBC ].

W ostatnich czasach odrodzenie i nadzieja na wiosnę stały się tylko częścią świątecznego równania. Gdzieś po drodze dołączono legendy tego dnia. Holi wiąże się z momentem, w którym Pan Śiwa, bóstwo hinduskie , po raz pierwszy otworzył swoje trzecie oko [źródło: The Hindu ]. Inny mówi, że Pan Krishna, inkarnacja głównego boga hinduskiej religii Wisznu, od czasu do czasu cieszył się psotnym rzucaniem kolorów ze swoją małżonką Radhą i dziećmi ze swojej wioski [źródło: The Hindu ].

Ale przede wszystkim Holi kojarzy się z konkretną opowieścią o wielkości Pana Wisznu, popularną legendą wśród jego zwolenników: o zbawieniu Prahlada wbrew wszystkiemu.

To klasyczna opowieść o dobru nad złem: pobożny syn bluźnierczego króla, Prahlad, został zmuszony do wyboru między ojcem a bogiem. Ojciec, król Hiranyakaśipu, uwierzył, że jest potężniejszy od Pana Visnu i zażądał, aby jego poddani i syn czcili go ponad wszystkich innych. Prahlad, głęboko wierzący, stanowczo odmówił, a ojciec ostatecznie zdecydował, że syn musi umrzeć.

Król skorzystał z pomocy swojej siostry Holiki. Holika była odporna na skutki ognia i na rozkaz króla wciągnęła swojego siostrzeńca na płonący stos. Prahlad modlił się pośród płomieni.

Zamiast się palić, Prahlad wyszedł z ognia żywy. Natomiast ciotka jego, spalona na śmierć, została nagle podatna na płomienie przez Wisznu, który odpowiedział na modlitwy jego wyznawcy – dowód, że dobro Wisznu było potężniejsze niż zło króla.

Ta – śmierć Holiki – bardziej niż jakakolwiek inna, jest historią opowiedzianą na Holi, aw wielu częściach Indii festiwal obejmuje rytualne odtworzenie, które zwykle rozpoczyna się noc przed dniem koloru.

Podobnie jak większość innych wiosennych uroczystości, Holi to dzień radości – tańca, muzyki, ogólnej zabawy i rzucania kolorami z bezkarnością i bezkarnością. Absolutnie każdy, kto bierze w nim udział, jest w nim pokryty. Ludzie zalewają ulice pojemnikami z farbami, pistoletami na wodę i wiadrami gulalu, głęboko nasyconych pigmentów w postaci proszku. Dzieci rzucają nim na dorosłych, pracownicy na szefów, a nawet najwyżsi urzędnicy państwowi to uczciwa gra [źródło: BBC ].

Usunięcie różnic społeczno-ekonomicznych i norm behawioralnych, co najbardziej oszałamiające, indyjskiego systemu kastowego, który wymusza ścisłą separację między wysoko urodzonymi i nisko urodzonymi, jest kluczowym elementem uroczystości. To całkowity, szczęśliwy chaos; dzień równości i zamiany ról. W niektórych rejonach dzieci spędzają cały dzień, mówiąc rodzicom, co mają robić. Mężczyźni i kobiety mogą brać udział w pozorowanej walce, a kobiety wychodzą zwycięsko (zgodnie z projektem) [źródło: BBC ].

A kolor ukrywa wszystkie linie klasowe. Z przebraniem bogatych i biednych, Holi jest jedynym dniem w roku, kiedy kasta znika [źródło: Britannica ]. Tego jednego dnia wszyscy są tacy sami.

Jednak przed kolorami inny obrzęd wprowadza święto. W wielu rejonach obchody zaczynają się wcześnie, odtworzeniem ocalenia Prahlada przez Wisznu – a dokładniej, zniszczenia Holiki. W noc przed lub przed świtem przed głównym wydarzeniem ludzie rozpalają ogniska przed swoimi domami, co oznacza płomienie, które zabiły Holikę i dowód mocy Wisznu. Niektórzy składają ofiary z jedzenia, podczas gdy inni palą kukły Holiki.

Holi, ze swoimi ogniami i kolorami oraz zerwaniem z przyzwoitością, świętuje zwycięstwo dobra nad złem, odrodzenie i odnowę oraz jakoś, w radosnym chaosie, nieprawdopodobne wyparowanie tradycyjnych indyjskich definicji społecznych. Bogaci i biedni, wysocy i nisko, młodzi i starzy, mężczyźni i kobiety świętują razem. A w kulturze, której podziały są często uważane za wyryte w kamieniu, prawdopodobnie usuwa to Holi z kategorii „dziesięciocentowych” obchodów wiosennych. W okolicach pełni księżyca Phalgun Indie są nie tylko pokryte kolorami. To się przez to przemienia.

Zatrucie kolorami

Kiedyś proszki Holi pochodziły z roślin, ale teraz często zawierają potencjalnie szkodliwe chemikalia, które mogą powodować uszkodzenie oczu i reakcje alergiczne [źródło: BBC ]. W marcu 2012 roku do jednego szpitala w Bombaju przyjęto co najmniej 200 osób cierpiących na tzw. zatrucie barwne [źródło: NGTV ]. Indyjskie władze zaczęły nakłaniać obywateli do powrotu do starych, naturalnych składników w kolorze Holi, tradycyjnie kwiatów tesu, granatów i buraków [źródło: The Hindu ].

Nota autora: Jak działa Holi

Holi to indyjskie święto, ale odkryłem, że obchodzone jest gdzie indziej. Znalazłam zdjęcia nowojorczyków, londyńczyków, mieszkańców RPA i Pakistańczyków w kolorach Holi. W Salt Lake City w stanie Utah dziesiątki tysięcy ludzi zgromadziło się na Holi w 2012 roku. San Francisco też je obchodzi. Więc szanse są całkiem przyzwoite, że w pobliżu odbywa się festiwal Holi, ale uważaj: kolor może nie być łatwy do usunięcia z ubrania, skóry lub włosów, przynajmniej sądząc po liczbie filmów instruktażowych dotyczących usuwania kolorów Holi, z którymi się natknąłem w moich badaniach. Odszedłem z uczuciem, że jeśli pójdziesz, powinieneś nosić ubrania, których nie miałbyś nic przeciwko wyrzuceniu do kosza. A może jakieś gogle!

Powiązane artykuły