Jak działa NSA

Jeśli widziałeś Jamesa Bonda lub Jasona Bourne'a na dużym ekranie, możesz pomyśleć, że wiesz co nieco o międzynarodowym szpiegostwie. Gry szpiegowskie toczące się na całym świecie to jednak nie tylko eksplodujące spinki do mankietów, szybkie pościgi samochodowe i dorodne panienki. Jeśli saga informatora Edwarda Snowdena uczy nas czegokolwiek, to tego, że amerykańscy upiory bardziej interesują się danymi i komunikacją – zarówno zagraniczną, jak i krajową – niż przebieranki i picie martini.

Charakteryzuje to Agencja Bezpieczeństwa Narodowego ( NSA ). Utworzona w 1952 roku na rozkaz prezydenta USA Harry'ego S. Trumana , NSA rozpoczęła działalność jako grupa 7600 pracowników wojskowych i cywilnych, którzy uciekali z dawnej szkoły w Wirginii. W 2013 roku jest to agencja operacyjna zatrudniająca 30 000 pracowników, która śledzi sygnały i inne informacje na całym świecie z rozległego Fort Meade w stanie Maryland, kampusu i innych miejsc [źródło: NSA ].

Agencja jest tylko jednym trybikiem w społeczności wywiadowczej rządu USA, koalicji 17 różnych agencji wykonawczych, które współpracują i niezależnie zbierają informacje, które Wujek Sam wykorzystuje do rozwijania stosunków zagranicznych i ochrony bezpieczeństwa narodowego. Chociaż NSA jest często mylona z CIA , istnieją pewne różnice między tymi dwiema grupami szpiegowskimi. Historycznie rolą NSA było przechwytywanie komunikacji zagranicznej oraz tworzenie i łamanie kodów, co robi głównie ze swojej siedziby. Z drugiej strony agenci CIA prowadzą tajne i kontrwywiadowcze operacje w terenie i często za granicą. Granice między działaniami każdej agencji z czasem zatarły się, a agencje znane są z walenia głów [źródła: USAspołeczność wywiadowcza ,Opłata ].

NSA działała głównie w gęstej chmurze tajemnicy, dopóki Snowden nie ujawnił tajnych informacji na temat działań wywiadowczych USA do The Guardian i innych mediów. Teraz, gdy rzucono trochę światła na agencję, jest sporo osób, które chciałyby wiedzieć, na co patrzy ten federalny organ nadzoru, szczególnie bliżej domu.

1. Co robi NSA
2. Działania związane z gromadzeniem danych wywiadowczych NSA
3. FISA, jej sąd i jej zmiany Its
4. Ujawnione gromadzenie danych wywiadowczych
5. Kim jest Edward Snowden?

Współpracując z Centralną Służbą Bezpieczeństwa , grupą towarzyszącą składającą się z aktywnych członków wojska, NSA ma za zadanie wykonywać szeroki zakres działań związanych z tworzeniem i łamaniem kodów. Innymi słowy, agencja szyfruje tajne wiadomości rządowe, dane i inne informacje, aby chronić je przed hakerami, jednocześnie aktywnie dążąc do odkrycia i odszyfrowania tego samego rodzaju materiałów z innych krajów i osób [źródła: NSA , NSA ].

Dyrektor obu organizacji jest mianowany przez Sekretarza Obrony i zatwierdzany przez prezydenta przed przejęciem sterów. Reżyser musi być oficerem wojskowym o stopniu co najmniej trzech gwiazdek. Osoba ta kieruje również US Cyber ​​Command, jednostką „wojny sieciowej” utworzoną w 2005 r. w celu ochrony przed danymi terrorystycznymi i zagrożeniami sieciowymi [źródło: NSA] .

NSA i CSS mają dwie oficjalne misje: wywiad sygnałowy – powszechnie znany jako „SIGINT” – oraz zapewnienie informacji. Agencje zbierają SIGINT z różnych źródeł, w tym z zagranicznych systemów łączności, radarów i innych systemów elektronicznych. Praca nie jest łatwa. Informacje są często zaszyfrowane, nie wspominając o przekazywaniu w językach obcych i czasami niejasnych dialektach. Tymczasem programy zapewniania informacji mają na celu uniemożliwienie innym włamań, kradzieży lub innego manipulowania systemami bezpieczeństwa narodowego i informacjami wrażliwymi. NSA jest oficjalnie odpowiedzialna za utrzymanie bezpieczeństwa systemów informatycznych wykorzystywanych przez Departament Obrony i kilka innych organizacji rządowych [źródła: NSA , NSA ].

Przesunięcie uwagi na cyberwojnę oznacza napływ pracowników obeznanych z technologią, którzy dołączają do szeregów NSA. Agencja zatrudniła 3500 nowych pracowników łącznie w latach 2011 i 2012. Wiele z nich zajmowało się takimi dziedzinami jak informatyka, inżynieria i analiza inteligencji [źródło: NSA ]. Ale kierunki techniczne nie zawsze są wymagane. Na przykład NSA twierdzi, że zatrudniła ludzi do kryptoanalizy(analiza systemów informatycznych w celu wykrycia ukrytych aspektów), którzy specjalizowali się w muzyce i historii oraz matematyce. Ogólnie rzecz biorąc, specjaliści zatrudnieni na różnych stanowiskach w NSA są umieszczani w programach rozwojowych, w których uczestniczą w zajęciach, przechodzą szkolenie techniczne i rotują między działami. NSA oferuje również kilka płatnych staży, aby pokazać studentom możliwości kariery. Aby uzyskać więcej informacji i zobaczyć dostępne oferty pracy, odwiedź stronę NSA dotyczącą karier .

W swojej ponad 60-letniej historii NSA zgromadziła dane wywiadowcze wykorzystywane w szerokim zakresie działań rządowych, od utrzymywania otwartego kanału Sueskiego na handel po egipskiej nacjonalizacji w latach 50. do przechwytywania kluczowych komunikatów z rosyjskich statków podczas kryzysu kubańskiego . W tym ostatnim incydencie CIA odkryła, że ​​Związek Radziecki przygotowuje się do zainstalowania głowic nuklearnych na Kubie. NSA SIGINT wykazał później, że stawka została podniesiona, gdy agenci dowiedzieli się dzięki pracy kryptologicznej, że Rosjanie przejęli kontrolę nad kubańską obroną powietrzną. Pozyskane przez NSA informacje wywiadowcze powstrzymywały obawy przed wojną nuklearną, pokazując, że radzieccy przywódcy postanowili nie kwestionować morskiej kwarantanny wprowadzonej przez siły amerykańskie w portach kubańskich [źródła: NSA , NSA].

Przed i podczas operacji Pustynna Burza w 1991 r. NSA SIGINT zapewniała informacje wywiadowcze USA i ich sojusznikom, a także bezpieczną komunikację na polu bitwy. Po wydarzeniach z 11 września NSA znalazła się pod ostrzałem za nieujęcie spisku ataku na World Trade Center. NSA odpowiedziała, że ​​przechwyciła dwie wiadomości, że coś ważnego wydarzy się 11 września, ale nie było w nich informacji, gdzie lub jaka będzie akcja [źródła: NSA , NSA ]. W tym czasie również NSA koncentrowała się na zagranicznej inwigilacji, a nie inwigilacji krajowej. NSA była również krytykowana za to, że nie nadąża za postępem technologicznym potrzebnym do zwalczania terroryzmu [źródło: NOVA ].

Od tego czasu NSA ciężko pracowała, aby poprawić swoje możliwości technologiczne, ponieważ ludzie, których agencja ma na oku, zmienili się na wiele sposobów. Nie ma już przeciwników, którzy mogliby nosić mundury lub w inny sposób łatwo je zidentyfikować. Zamiast tego, osobami zainteresowanymi są często osoby działające w małych komórkach komunikujących się przez telefon komórkowy i Internet. Jest też przerażający „samotny wilk” pracujący praktycznie sam, jak Faizal Shahzad, który został aresztowany za próbę zbombardowania Times Square w 2010 roku [źródło: Martin ].

Wydarzenia z 11 września 2001 r. zmieniły również to, kim będzie inwigilacja NSA – nie byli to już tylko ludzie mieszkający poza USA

Uchwalona w 1978 r. ustawa o nadzorze wywiadu zagranicznego została w dużej mierze zaprojektowana w celu zapewnienia, że ​​NSA i inne federalne agencje wywiadowcze nie mogą monitorować komunikacji elektronicznej obywateli amerykańskich bez uprzedniego uzyskania nakazu w oparciu o prawdopodobną przyczynę. Ustawa stworzyła również niezależny Sąd Nadzoru Wywiadu Zagranicznego złożony z sędziów federalnych, których zadaniem jest rozpatrywanie wniosków o nakaz [źródła: Greenwald , Federalne Centrum Sądowe ].

Aż do przecieków Edwarda Snowdena, działania 11-osobowego sądu FISA były okryte taką samą tajemnicą, jak szpiegostwo rządowe, dla którego służył jako strażnik. Teraz wiemy, że brama jest prawie zawsze otwarta: sąd odrzucił tylko 11 z prawie 34 000 wniosków o nakaz, które rozpatrywał w latach 1979–2012. Jest to wskaźnik akceptacji wynoszący około 99,97 procent [źródło: Barnes ].

Tymczasem prawodawcy rozszerzyli FISA, aby rozszerzyć krajowe szpiegostwo, które NSA i inne agencje wywiadowcze mogłyby robić legalnie. Tuż po atakach z 11 września prezydent George W. Bush- przy szerokim, ponadpartyjnym poparciu Kongresu - podpisał ustawę USA PATRIOT Act. Wśród innych poprawek, ustawodawstwo rozszerzyło rodzaje „rejestrów biznesowych”, które federalni mogli uzyskać od firm, o „wszelkie materialne rzeczy” związane z dochodzeniem w celu uzyskania zagranicznego wywiadu lub ochrony przed terroryzmem. W zarządzeniu wykonawczym z 2002 r. Bush również po raz pierwszy upoważnił NSA do monitorowania międzynarodowych e-maili i rozmów telefonicznych od osób z USA. Kiedy trzy lata później pojawiły się informacje o programie, urzędnicy administracji powiedzieli, że nadal wymagają od NSA uzyskać nakazy na komunikację wyłącznie krajową [źródła: Bazon , Risen ].

Ustawa o poprawkach FISA z 2008 r. w dużej mierze uprawomocniła program monitorowania bezprzewodowego NSA. Zmieniona ustawa, przedłużona przez prezydenta Baracka Obamę i Kongres na kolejne pięć lat w grudniu 2012 roku, pozwala federalnym monitorować komunikację obywateli USA z obcokrajowcami będącymi celem dochodzenia bez uprzedniego uzyskania nakazu. Osoby zbierające dane wywiadowcze potrzebują jedynie nakazu zgodnie z prawem, gdy osoba w USA jest celem śledztwa lub komunikacja odbywa się wyłącznie w kraju [źródła: Granick , Greenwald ].

Poprawki FISA pozwalają również NSA na gromadzenie informacji masowych, w tym danych „nieumyślnie uzyskanych” z komunikacji krajowej. To, jak rząd zinterpretował te przepisy, nie było do końca jasne, dopóki Snowden nie ujawnił niedawnych działań inwigilacyjnych NSA.

Dokumenty, które ujawnił Snowden, szczegółowo opisują dwa programy NSA, wcześniej nieznane opinii publicznej. Pierwsza polegała na zebraniu i przeanalizowaniu zapisów telefonicznych milionów klientów sieci Verizon w Stanach Zjednoczonych. Nakaz sądowy FISA wydany w kwietniu 2013 r. wymagał od firmy dostarczenia informacji, takich jak lokalizacja, czas i czas trwania połączeń zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i poza nimi, jak również liczby obu stron na bieżąco, codziennie. Nakaz nie obejmował jednak treści żadnego wezwania [źródło: Greenwald ].

Administracja Obamy i inni bronili programu, powołując się na różne zabezpieczenia prywatności osobistej, a także jego znaczenie dla bezpieczeństwa narodowego. W szczególności zauważyli, że uzyskane „metadane” nie obejmowały rzeczywistej komunikacji telefonicznej. W rezultacie FISA nie wymagała zindywidualizowanego nakazu obejmującego każdą osobę, której telefony zostały przechwycone, gdy NSA pojawiła się w swojej sieci [źródło: Roberts i Ackerman ].

Argument „to tylko metadane” wyszedł przez okno, gdy Snowden upuścił kolejną porcję informacji, tym razem o rządowym trollowaniu ludzkiej komunikacji elektronicznej. W programie o nazwie " PRISM " NSA gromadzi informacje internetowe osób fizycznych , w tym historię wyszukiwania , treść wiadomości e - mail i czatów na żywo oraz transfery plików . Według 41-slajdowej prezentacji PowerPoint ujawnionej przez Snowdena, program jest prowadzony z pomocą gigantów komputerowych, takich jak Google, Apple i Facebook, z których każdy odmówił udziału. [źródło: Greenwald i MacAskill ].

FISA nadal całkowicie zabrania federalnym szpiegowania elektronicznej komunikacji i działań Amerykanów na terenie Stanów Zjednoczonych. Problem polega na tym, że może być trudno stwierdzić, czy dany e-mail, czat lub telefon pochodzi z kraju, czy z zagranicy. Oznacza to, że wiele informacji, które mają być niedostępne, zostaje „nieumyślnie” włączonych do rządowych zaciągów [źródła: Drum , Friedersdorf ].

Urzędnicy zachwalają pewne „procedury minimalizacji”, mające na celu ograniczenie wykorzystania błędnie uzyskanych danych i komunikacji. Podczas gdy te informacje muszą zostać zniszczone, dość duża luka pozwala federalnym zachować i wykorzystać informacje, jeśli odnoszą się one do „groźby wyrządzenia krzywdy ludziom lub mieniu” [źródła: Drum , Friedersdorf ].

Nie wiedzielibyśmy o tych programach, gdyby nie Edward Snowden. Kim on jest i jak zdobył swoje rękawice na towary?

Historia wycieków

Ed Snowden nie jest pierwszą osobą, która bawi się w pokaz i opowiada tajemnice NSA. W 1960 roku Bernon F. Mitchell i William Martin uciekli do Rosji, przywożąc ze sobą skarbnicę informacji o amerykańskiej działalności szpiegowskiej, zdobytych w ciągu czterech lat pracy w agencji. Raporty wskazują, że mężczyźni później pogorszyli się na swoich nowych wykopaliskach, ale zostali odrzuceni w kilku próbach powrotu do Stanów [źródło: Anderson ].

Nazywano go bohaterem i zdrajcą. Człowiekiem stojącym za tym, co niektórzy uważają za najważniejsze, a inni za najniebezpieczniejsze przecieki wywiadowcze w najnowszej historii Stanów Zjednoczonych, jest 30-letni pracownik technologiczny, który pracował w CIA, zanim podpisał kontrakt z wykonawcą obronnym Boozem Allenem Hamiltonem. Pracując nad kontraktem NSA na Hawajach, Snowden skopiował pewne tajne dokumenty i usunął je ze swojego biura, zanim powiedział szefom, że potrzebuje kilku tygodni urlopu, aby poddać się leczeniu padaczki. Potem zaszył się w Hongkongu, gdy wiadomość o programach szpiegowskich NSA, które ujawnił, wysyłając skradzione dokumenty do prasy, rozprzestrzeniła się lotem błyskawicy [źródło: Greenwald ].

Wychowany w Maryland w pobliżu siedziby NSA, Snowden zdobył GED, zanim wstąpił do wojska w 2003 roku. Później został zwolniony po złamaniu nogi podczas programu szkoleniowego sił specjalnych. Według Snowdena pracował jako ochroniarz NSA, a następnie w bezpieczeństwie IT dla CIA. Do 2007 roku CIA wysłała go do pracy w Genewie w Szwajcarii [źródło: Greenwald ].

Jak więc facet z GED awansował w szeregach największej agencji szpiegowskiej w kraju, a później przeszedł do 200 000 $ rocznie (lub 122 000 $, w zależności od tego, kogo zapytasz) koncertu administratora systemów w Booz Allen? W wywiadzie dla The Guardian Snowden przypisywał naturalny talent do programowania komputerowego i pracy nad technologią [źródła: Greenwald , The Washington Post ].

Mimo to Snowden przed przeciekami pozostawał pracownikiem stosunkowo niskiego szczebla w krajowej skali wywiadu. Niektórzy eksperci stwierdzili, że udało mu się uzyskać informacje, które ujawnił, dzięki poszerzeniu wymiany między agencjami po 11 września. informacje po atakach na World Trade Center i Pentagon. Około 70 procent budżetu amerykańskiej społeczności wywiadowczej idzie na płacenie wykonawcom, którzy zostali zaangażowani masowo, aby wypełnić luki zidentyfikowane po 11 września. Jednak w erze post-Snowdena ustawodawcy ponownie rozważają kwestię outsourcingu prac wywiadowczych pierwotnie przeznaczonych dla NSA i innych rządowych grup szpiegowskich [źródło: Bussey ].

Chcesz dowiedzieć się więcej o operacjach gromadzenia danych wywiadowczych przez rząd? Spójrz na linki na następnej stronie.

Uwaga autora: Jak działa NSA

Nie będę wykorzystywał tej przestrzeni do śmiałych oświadczeń o tym, czy Ed Snowden postąpił właściwie, czy też nie. Wykorzystam to, aby argumentować, że NSA powinna była wiedzieć, że robi coś, z czego nie byliby zbyt szczęśliwi. To znaczy daj spokój: spójrz na ten odcień skóry! Facet mieszkał na Hawajach i jakoś zachował cerę ducha. Jeśli to nie jest najpewniejszy znak, że koleś coś knuje, to nie wiem co.

Powiązane artykuły