Przyzwyczailiśmy się do pewnego rodzaju smutnego cyklu wiadomości: jeden rok słyszy się, że gatunek jest zagrożony, a wkrótce potem pojawia się kolejna informacja, że zagrożone zwierzę wyginęło. Dlatego tym ważniejsze jest świętowanie historii sukcesu w ochronie dzikiej przyrody, a najnowszy dotyczy jednego z najrzadszych ssaków w Stanach Zjednoczonych: malutkiego lisa nie większego niż kot domowy, który w pełni waży tylko 4 funty (1,8 kg). dorosły.
Na czterech z sześciu Wysp Normandzkich u wybrzeży południowej Kalifornii występuje lis wyspowy ( Urocyon littoralis ). Począwszy od późnych lat 90-tych populacja lisów wyspiarskich na Santa Cruz spadła w ciągu dekady o 95 procent, z 3600 do mniej niż 100 zwierząt na wszystkich wyspach łącznie. W następstwie tego niemal całkowitego upadku wszystkie cztery podgatunki lisa wyspiarskiego żyjące na Wyspach Normandzkich zostały umieszczone na liście gatunków zagrożonych w 2004 r. Jednak dzięki niedawnym wysiłkom rządu i organizacji prywatnych w samym Santa Cruz żyje obecnie ponad 2000 lisów. , w porównaniu z 55 w 2004 roku.
„Niezwykłe jest myślenie, że w 2004 roku te lisy miały 50% szans na wyginięcie w następnej dekadzie. A jednak jesteśmy tu dzisiaj, deklarując, że trzy z czterech podgatunków wyzdrowiały, a czwarty jest w drodze” - powiedział National Park Service reżyser Dan Ashe w komunikacie prasowym .
Do bliskiego wyginięcia przyczyniła się kombinacja różnych czynników. W połowie XIX wieku farmerzy sprowadzili na wyspy świnie. W ciągu ostatnich 160 lat populacja świń szalała, niszcząc ekosystem i zakłócając łańcuch pokarmowy wyspy - świnie deptały siedliska zwierząt, które zjadały lisy. Ponadto populacja świń przyciągała orły przednie z lądu, a te drapieżne ptaki polowały na młode lisy. Orzeł przedni nie żył pierwotnie na wyspach, ale wypełnił niszę po zniszczeniu populacji bielika przez pestycyd DDT. Bieliki żyjące na wyspach zjadały głównie zwierzęta morskie i nie stanowiły zagrożenia dla lisów, ale dieta orła przedniego obejmuje gryzonie i małe ssaki.
Populacja zdziczałych świń osiągnęła najwyższy poziom, przekraczając 5000 sztuk, zanim interweniowali konserwatorzy. Ekolodzy musieli zrestrukturyzować cały ekosystem, aby uratować lisy. National Park Service, Nature Conservancy, Santa Catalina Island Conservancy i Institute for Wildlife Studies połączyły siły, aby sprowadzić lisy znad krawędzi, ustanawiając program hodowli w niewoli. Sprowadzono zespół myśliwych, aby schwytać lub zabić świnie, a naukowcy schwytali orły przednie na wyspach i odesłali je na stały ląd.
„Fakt, że są odizolowani na tych wyspach, nadaje im wyjątkową osobowość” - mówi Christina Boser, naukowiec z Nature Conservancy w powyższym filmie Wired. "Są bardzo ciekawi."
Lisy z San Miguel, Santa Rosa i Santa Cruz, najbardziej bioróżnorodnej wyspy w Kalifornii, zostały usunięte z listy gatunków zagrożonych i wymienione jako w pełni odzyskane, podczas gdy podgatunek Santa Catalina zmienił się z zagrożonego na zagrożony i może wkrótce dołączyć do swoich kuzynów.
„Skreślenie gatunku z listy gatunków zagrożonych wyginięciem to wyjątkowy sukces”, mówi Boser, „zwłaszcza lisa. To najszybszy powrót ssaków w historii ustawy o zagrożonych gatunkach”.
Nie jest jasne, w jaki sposób lisy dotarły na wyspy, chociaż naukowcy wskazują na dowody, że niektóre mogły pływać lub przypływać na wyspy tysiące lat temu. Ponadto rdzenni mieszkańcy przetransportowali lisy z przynajmniej niektórych wysp na inne jako towarzysze podróży.
Ale tylko dlatego, że populacja lisów wyspiarskich obecnie się odradza, nie oznacza to, że życie jest bezproblemowe. Populacja jest nadal delikatna, a naukowcy ostrzegają, że największe zagrożenie dla małych psowatych wciąż czai się zaledwie kilka mil dalej - choroby kontynentalne, których jeszcze nie ma na wyspie, mogą oznaczać kłopoty dla populacji lisów.
Teraz to jest fajne
Spośród 37 gatunków usuniętych z listy gatunków zagrożonych, 19 zostało usuniętych z listy pod rządami Obamy - więcej niż za wszystkich poprzednich prezydentów i 43 lata istnienia listy razem wziętych.
