Co czyni zabójcę?

Co popycha człowieka do zakończenia życia innej osoby? Czy do zabicia potrzebny jest jakiś szczególny rodzaj człowieka, czy też każdy z nas ma potencjał? Czy to zależy od sytuacji i scenariuszy? Czy wszyscy jesteśmy urodzonymi zabójcami, którzy tłumią nasze pragnienia, czy też musimy przełamać bariery społeczne i psychologiczne, zanim będziemy mogli odebrać życie?

To pytania, na które ludzie od wieków próbują odpowiedzieć. Istnieje wiele różnych rodzajów zabójców. Są niestabilni psychicznie zabójcy, którzy wykazują skłonności psychopatyczne lub socjopatyczne. Wydaje się, że ci ludzie mają ograniczoną odporność na zabijanie, jeśli w ogóle mają. Są też zabójcy i zabójcy, którzy zabijają albo dla zysku, albo dla utrzymania statusu w grupie. Są tacy, którzy zabijają z samoobrony. Są też żołnierze, których zadaniem jest zabijanie wrogów w walce.

Czy istnieje wspólny element wśród wszystkich tych typów zabójców? A może każda kategoria ma swoje szczególne okoliczności? Na ten temat toczy się wiele dyskusji. Żołnierz prawdopodobnie sprzeciwiłby się umieszczeniu w tej samej kategorii, co seryjny morderca . Ale pod powierzchnią, zakładając, że żołnierz chce i jest w stanie zabić wroga, czym różni się on od kogoś, kto zabija kompulsywnie?

Temat jest trudny do rozwiązania bez sensacji lub bagatelizowania związanych z nim elementów. Prawda jest taka, że ​​nie mamy ostatecznych odpowiedzi na te pytania. Ale naukowcy, psychologowie, psychiatrzy i neurolodzy wysunęli hipotezy, dlaczego możemy zabijać.

Podzielimy te argumenty na dwie szerokie kategorie: natura i wychowanie. Argument natury sugeruje, że wszyscy posiadamy zdolność zabijania, ponieważ ewoluowaliśmy w ten sposób.

Istnieje nieco kontrowersyjne podejście do psychologii, które mówi, że niektóre, jeśli nie wiele, z naszych zachowań jest w nas na stałe. Według tej nauki ludzie wyewoluowali z pewnymi cechami behawioralnymi, które przekazali kolejnym pokoleniom. Z biegiem czasu te zachowania mogą się zmienić. Podejście to mieści się pod parasolem psychologii ewolucyjnej .

Nie ma zgody co do psychologii ewolucyjnej nawet wśród jej zwolenników. Według Davida Sloana Wilsona, jednym z powodów, dla których wokół tego tematu są tak kontrowersje, jest wczesna popularna teoria wysunięta przez Ledę Cosmides i Johna Tooby'ego [źródło: Huffington Post]. Wilson stwierdza, że ​​ten pogląd na psychologię ewolucyjną jest wąski i mylący. Wśród jego skarg na ich pracę jest sposób, w jaki, jak mówi, Cosmides i Tooby ograniczyli środowisko przystosowania ewolucyjnego jako szereg środowisk, w których ludzie żyli w trakcie swojego procesu ewolucyjnego. W rezultacie, jak powiedział Wilson, Tooby i Cosmides twierdzą, że ludzki umysł opracował wiele elementów zaprojektowanych do rozwiązywania konkretnych problemów napotykanych w tych środowiskach. Wilson wierzy, że Cosmides i Tooby nadmiernie upraszczają elementy ludzkiego doświadczenia poprzez swoją teorię, że istnieją dwie podstawowe ludzkie natury – jedna dla mężczyzn, a druga dla kobiet . Ponadto krytykuje również zakres ich teorii, mówiąc, że nie wzięli pod uwagę zmienności między populacjami iszybka ewolucja mózgu w stosunkowo krótkim czasie. Wilson wskazuje, że istnieje wiele innych podejść do wyjaśniania ludzkiego zachowania z ewolucyjnego punktu widzenia.

W swoim rozdziale poświęconym psychologii ewolucyjnej w odniesieniu do zabójstwa w książce „Psychologia ewolucyjna i przemoc” David M. Buss i Joshua D. Dunley stawiają hipotezę, że agresja jest cechą nieodłączną człowieka, która sięga czasów prehistorycznych. Ludzie musieli konkurować między sobą o zasoby. Czasami ta rywalizacja stawała się gwałtowna. W rezultacie ludzie, którzy przeżyli, rozwinęli równoległe zestawy umiejętności. Jeden zestaw pomógł ludziom przetrwać agresję. Drugi zestaw pomógł ludziom wyrządzić większą krzywdę konkurentom.

Zgodnie z tą hipotezą ludzie na przestrzeni pokoleń stali się bardziej biegli w unikaniu i wyrządzaniu krzywdy. Z perspektywy wysokiego poziomu można powiedzieć, że w oparciu o tę hipotezę wszyscy jesteśmy zdolni do zabijania. Wielu zwolenników psychologii ewolucyjnej, w tym Buss i Dunley, nie zaprzecza, że ​​inne czynniki odgrywają rolę w przekształceniu kogoś w zabójcę. Uznają, że okoliczności danej osoby również na nią wpłyną. Ale u nas wszyscy jesteśmy zabójcami.

Krytycy psychologii ewolucyjnej twierdzą, że nasze umysły nie są tak zaprogramowane, jak sugerują ci psychologowie. Wskazują na to, jak szybko umysł ewoluował od naszych czasów prehistorycznych – mózg jest znacznie szybszy, niż może to uzasadnić popularna prezentacja psychologii ewolucyjnej. Krytycy tacy jak David Brooks twierdzą, że ludzie są zbyt skomplikowani i adaptacyjni, by psychologia ewolucyjna miała duże znaczenie [źródło: Brooks ].

Jaka jest druga strona medalu? Co takiego może sprawić, że człowiek stanie się zabójcą?

Zakładając, że nie wszyscy jesteśmy zabójcami, którzy powstrzymują się od powodowania szkód z powodu ograniczeń społecznych lub psychologicznych, co może stworzyć zabójcę? Według żołnierzy, takich jak emerytowany ppłk. Dave Grossman, jest to proces obejmujący cztery strategie: brutalizację, warunkowanie klasyczne, warunkowanie instrumentalne i modelowanie ról [źródło: Grossman ].

Brutalizacja to proces, w którym tracisz poczucie własnej wartości jako jednostki. W wojsku jest to wysoce kontrolowany proces. Nowi rekruci przechodzą trudne i czasami upokarzające doświadczenia szkoleniowe, aby osłabić poczucie indywidualności. Pomaga wojsku rozbić opór większości ludzi wobec idei zakończenia czyjegoś życia.

Wojsko również warunkuje żołnierzy, aby byli skuteczni. W warunkowaniu klasycznym celem jest powiązanie pożądanego zachowania z nagrodą. Grossman mówi, że nie jest to często używane w amerykańskich szkoleniach wojskowych, ponieważ łączenie przemocy z nagrodami wydaje się moralnie naganne. W warunkowaniu operacyjnym żołnierze trenują w symulowanych środowiskach, aby wypracować automatyczną reakcję na bodźce. Przykładem jest strzelanie do celów w kształcie człowieka.

Wzorem w wojsku jest sierżant. Zadaniem sierżanta musztry jest zademonstrowanie agresji przy jednoczesnym zachowaniu dyscypliny. Zakładając, że proces przebiega zgodnie z zamierzeniami wojska, żołnierze będą traktować sierżanta musztrowego jako wzór zachowania. To połączone podejście teoretycznie stworzy żołnierzy zdolnych do zabicia wroga w walce.

Możliwe, że zabójcy, którzy nigdy nie byli żołnierzami – w tym większość seryjnych morderców lub masowych morderców – mieli doświadczenia podobne do tych z rekrutów wojskowych. Główna różnica polega na tym, że w przypadku tych zabójców narażenie nie miało miejsca w kontrolowanym środowisku. Przeszłość wielu zabójców pokazuje historię brutalizacji. W kilku przypadkach zabójcy zaczęli stosować przemoc na słabszych stworzeniach jako sposób na zapewnienie kontroli lub zademonstrowanie zachowań wyuczonych przez brutalność.

Przyjrzyj się przeszłości seryjnych morderców, a zauważysz kilka wspólnych elementów. Wiele osób, które ostatecznie stały się seryjnymi mordercami, miało traumatyczne dzieciństwo i sami padło ofiarą nadużyć. Sugerowanie, że traumatyczne dzieciństwo jest głównym czynnikiem przyczyniającym się do zachowania seryjnego mordercy, jest rażącym uproszczeniem, ale wydaje się, że istnieje silna korelacja.

Wielu zabójców wyraziło poczucie wyobcowania i pokazało dowody na ukrywanie brutalnych fantazji, zanim zdecydują się zabić. W niektórych przypadkach zabójca cierpi na zaburzenia psychiczne lub uszkodzenie mózgu, które hamują lub zapobiegają społecznym i psychologicznym restrykcjom, jakie ludzie mają wobec zabijania innych ludzi.

Niezależnie od tego, czy tłumimy pragnienia, które mają więcej niż kilka tysięcy lat, czy też naturalnie nie chcemy kończyć życia innej osoby, jasne jest, że w większości przypadków potrzebujemy katalizatora, który popchnie nas do zabijania. Identyfikacja i zrozumienie elementów, które mogą zmienić osobę zagrożoną w zabójcę, może pomóc nam w leczeniu i zapobieganiu tragedii w przyszłości.

Dowiedz się więcej o psychologii, przestępczości i pokrewnych tematach, korzystając z łączy na następnej stronie.

Powiązane artykuły

Więcej świetnych linków