W latach czterdziestych, około sto lat po tym, jak Charles Babbage przewidział koncepcję mechanicznego urządzenia obliczeniowego, stworzono Electronic Numerical Integrator and Computer (ENIAC). Pierwszy działający komputer, ENIAC, był 30-tonową bestią zajmującą ogromne pomieszczenie, której moc obliczeniową zapewniały tysiące lamp próżniowych. Wkrótce potem wynaleziono tranzystor , który zastąpił lampę próżniową. Około dekadę później opracowano proces wycinania wszystkich potrzebnych tranzystorów i innych komponentów z solidnych bloków materiału, co zapoczątkowało wynalezienie mikroczipa lub mikroprocesora, mały chip, który wykonuje wszystkie zadania przetwarzania danych komputera. Stawały się one coraz mniejsze, aż w końcu tworzyliśmy je w skali atomowej, a dzięki miniaturyzacji komponentów komputerowych urządzenia, w których się znajdowały, również stawały się coraz mniejsze. W miarę jak coraz więcej tranzystorów mieści się w coraz mniejszych chipach, ich moc przetwarzania rosła i rosła wraz ze zmniejszaniem się ich rozmiaru.
Tymczasem pod koniec lat 60. armia amerykańska opracowała ARPANET , który przekształcił się w Internet. Było to w dużej mierze narzędzie do udostępniania danych dla naukowców i innych naukowców do lat 90., kiedy Tim Berners-Lee wymyślił World Wide Web, dzięki czemu Internet stał się repozytorium całej przydatnej i bezużytecznej wiedzy, a także umożliwiał wiele impulsowych zakupów które znamy dzisiaj.
A gdy świat informatyczny przeszedł z przewodowego do bezprzewodowego, było tylko kwestią czasu, kiedy nalegamy, aby móc nosić Internet ze sobą, gdziekolwiek się udamy.
To doprowadziło rasę ludzką do stworzenia mobilnego urządzenia internetowego ( MID ), małego, bardzo przenośnego gadżetu, który umożliwia nam dostęp do sieci w celu sprawdzania poczty e-mail, aktualizowania wybranych serwisów społecznościowych, grania w gry i znajdowania się na mapę, między innymi.
Ale jakie urządzenia można uznać za MID?
