Czym jest nadzieja?

Według mitologii greckiej, pierwsza kobieta na Ziemi , Pandora, otrzymała pudełko, którego nie wolno jej było otwierać pod żadnym pozorem. Zbyt zaciekawiona, by się oprzeć, otworzyła je i wyleciało całe zło świata: nienawiść, ból, destrukcja, głód. Kiedy Pandora zobaczyła, co zrobiła, zamknęła pudło, zanim ostatnia rzecz z niego zdołała uciec. Tą ostatnią rzeczą była nadzieja.

Nadzieja jest wiarą, że okoliczności w przyszłości będą lepsze. Nie jest to pragnienie, by sprawy się poprawiły, ale rzeczywiste przekonanie, nawet jeśli nie ma dowodów na to, że coś się zmieni. Nadzieja może obejmować wiele różnych przekonań – od ucznia liceum mającego nadzieję na piątkę z algebry po pacjenta chorego na raka, który ma nadzieję na wyleczenie.

W niektórych powtórzeniach historii Pandory nadzieja w końcu opuszcza pudełko i odchodzi, by pocieszyć cierpiących. W innych wersjach nadzieja pozostaje w pudełku, a ludzkość jest karana za brak szacunku dla bogów. Ale jeśli nadzieja była w pudełku z całą tą złośliwością, czy to znaczy, że jest zła? Wielu starożytnych Greków uważało, że los jest z góry przesądzony, czyniąc nadzieję bezużyteczną iluzją. A Nietzsche zgodził się, twierdząc: „Nadzieja jest najgorszym złem, gdyż przedłuża mękę człowieka” [źródło: Czas ]. Nadzieja kojarzy się czasem z zaprzeczeniem; na przykład ten pacjent z rakiem może mieć fałszywą nadzieję, jeśli naukowcy nie są w pobliżu znalezienia lekarstwa.

Chociaż nadzieja została uznana za bezużyteczną, jest coś ujmującego w jej wytrzymałości, gdy czasy są ponure. W „Nadzieja jest rzeczą z piórami” Emily Dickinson poetka pisze o nadziei jako ptaku, który nadal śpiewa, mimo że nie zna słów, mimo że tkwi w burzy, mimo najgorszych warunków. Dickinson pisze, że śpiewający ptak ogrzewał innych, nie prosząc o nic w zamian.

Ale jeśli spojrzysz na nadzieję przez pryzmat biblijny, może się okazać, że mimo wszystko nadzieja stawia wymagania. Chociaż według różnych wersetów nadzieja zapewnia radość, pokój, ochronę i siłę, zapewnia również drogę naprzód nawet w ponurych czasach. Barack Obamazatytułował swoją pierwszą książkę „Odwaga nadziei”, co usłyszał w kazaniu wielebnego Jeremiaha Wrighta. Wright głosił kazanie na obrazie przedstawiającym kobietę w szmatach i pokrytą ranami. Chociaż jej harfa miała tylko jedną strunę, tworzyła muzykę, by chwalić Boga, a Wright powiedział, że to był ten akt, który był zuchwały. Mogła po prostu siedzieć tam, nieszczęśliwa, i życzyć sobie, żeby sprawy się polepszyły. Zamiast tego, kiedy wydaje się, że nie ma nadziei, podjęcie decyzji, by uwierzyć, że rzeczywiście jest nadzieja i że rzeczywiście czeka nas lepsze życie, jest tym, czego Bóg dla nas chce. Obama zsekularyzował przesłanie Wrighta w swojej kampanii i wezwał wyborców, aby zobaczyli, że z innym przywództwem nasze amerykańskie marzenia mogą zostać zrealizowane. I bez względu na sytuację, człowiek może wybrać nadzieję jako sposób patrzenia w przyszłość. Równie łatwo jednak

Powiązane artykuły