To niesamowite, że każdy może latać samolotem. Ale dla elitarnej kadry wyjątkowo wykwalifikowanych i niezwykle nerwowych lotników zwykły, prosty lot nie jest wystarczająco ekscytujący. Zamiast tego, w żargonie pilotów testowych, ci lotnicy pchają kopertę, wykonując egzotyczne manewry w powietrzu – pętle, przewroty, obroty, nagłe zmiany kierunku, a nawet lecąc prosto w górę jak rakieta . Te sztuczki są tak sprzeczne z grawitacją, że nawet ptaki byłyby zazdrosne.
Ten rodzaj latania nazywa się akrobacją lotniczą i jest prawie tak stary jak sam samolot. W rzeczywistości pierwszymi lotnikami akrobacyjnymi byli Orville i Wilbur Wright, dwaj ludzie, którzy wynaleźli sam samolot.
We wrześniu 1904 r., zaledwie dziewięć miesięcy po pierwszym w historii locie z napędem cięższym od powietrza, Wrights z powodzeniem wykonali pierwszy manewr akrobacyjny, czyli zakręt o 360 stopni. Wyczyn był bardziej zdumiewający, niż mogłoby się wydawać, ponieważ lotki, panele na zawiasach, które poruszają się w górę i w dół, aby przechylać samolot ze stałym skrzydłem w lewo lub w prawo, nie zostały jeszcze wynalezione. Zamiast tego bracia zastosowali niewygodny system, który faktycznie przechylał całe skrzydło [źródło: Sheffield ].
Akrobacje szybko przekształciły się w jeżącą włosy na włosach, śmiałą rozrywkę dla widzów na jarmarkach i pokazach lotniczych. A teraz przekształcił się w uznany sport międzynarodowy, z zasadami, przepisami i rekordami.
W tym artykule przyjrzymy się rodzajom sztuczek wykonywanych przez pilotów akrobacyjnych i sposobom, w jaki udaje im się je bezpiecznie zdjąć i wylądować w jednym kawałku – lub nie. Ale najpierw przyjrzyjmy się bliżej historii akrobacji i prawdziwym pionierom tego sportu.