Jak działa głód

Słowo głód niesie ze sobą silne konotacje. Ludziom żyjącym we współczesnym, rozwiniętym świecie może to kojarzyć się z medialnymi relacjami o wychudzonych dzieciach żyjących w Afryce, o spuchniętych brzuchach, wystających pod patykowatymi ramionami żebrach i żałobnych wyrazach twarzy widocznych na zalanych łzami, zakurzonych policzkach.

Dla tych, którzy myślą historycznie, istnieje duża szansa, że ​​słowo głód wywoła epizody podobne do tego, które miało miejsce podczas Wielkiego Skoku w Chinach w latach 1958-1961. Badanie zlecone przez chiński rząd przeprowadzone w połowie lat 80. wykazało, że liczba ofiar śmiertelnych Wielki Głód ma wynosić około 17 milionów. Od tego czasu inne niezależne źródła badały archiwalne dowody i podawały tę liczbę do 30 milionów, a być może nawet do 35, a nawet 45 milionów [źródła: New York Times , Financial Times ]. Ofiary Wielkiego Głodu zmarły z powodu głodu i przemocy, a przypadki tortur i kanibalizmu zostały ujawnione w aktach.

Jest mało prawdopodobne, aby skoncentrowany głód o tak ogromnych rozmiarach mógł mieć miejsce dzisiaj, przy globalnych wysiłkach na rzecz zmniejszenia przypadków głodu, ale populacja świata nie jest pełna pod względem żywności. Ciężko jest określić – a jeszcze trudniej zinternalizować – liczby zaangażowane, gdy mówimy o głodzie na świecie. W 2010 roku Organizacja ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) oszacowała, że ​​około 925 milionów ludzi na całym świecie było chronicznie niedożywionych [źródło: FAO ].

Ale głód jest gorszy niż chroniczny głód czy niedożywienie. Podczas gdy niedożywienie może powodować poważne problemy ze zdrowiem fizycznym i psychicznym, klęski głodu charakteryzują się powszechnymi ofiarami śmiertelnymi, z niewielkimi możliwościami skorzystania z pomocy, z wyjątkiem pomocy z zewnątrz.

Ale najpierw, jak zaczyna się głód?

1. Co powoduje wybuch głodu?
2. Co się dzieje podczas głodu?
3. Czy możemy zapobiec głodom?

Niedożywienie wynika z dwóch zasadniczych niedoborów: ziemi do uprawy żywności i pieniędzy na zakup żywności. Na te dwie kwestie składa się wiele czynników, od słabych warunków wzrostu, przez brak odpowiedniej infrastruktury transportowej, po niepokoje polityczne i gospodarcze. Czynniki te ściśle wiążą się z koncepcją bezpieczeństwa żywnościowego . Jeśli region ma bezpieczeństwo żywnościowe, oznacza to, że żywność jest dostępna, ludzie mają dostęp do tej żywności i ludzie wiedzą, jak wykorzystać tę żywność (wraz z wodą i warunkami sanitarnymi), aby zaspokoić swoje potrzeby zdrowotne.

Wiele czynników może wpływać na bezpieczeństwo żywnościowe, prowadząc z kolei do niedożywienia, a nawet głodu. Często przyczyniają się do tego klęski żywiołowe, takie jak susza, zaraza upraw, okresy zimna i powodzie. Takie wydarzenia – wraz z konfliktami politycznymi i innymi poważnymi zakłóceniami – mogą wywołać zjawisko określane czasem jako szok w zakresie utrzymania . Zakłócenie jest tak głębokie, że populacja nie może szybko wyzdrowieć z bezpośrednich konsekwencji, a sytuacja wymyka się spod kontroli. Tak było podczas Wielkiego Głodu, który miał miejsce w Irlandii pod koniec lat 40. XIX wieku.

Inne czynniki przyczyniające się do głodu obejmują dynamikę gospodarczą i polityczną, zarówno regionalną, jak i globalną. Na przykład, gdy bezpieczeństwo żywnościowe w jednym kraju lub regionie zaczyna się załamywać, inni dysponujący większymi pieniędzmi mogą gromadzić zapasy, aby chronić własne populacje , podnosząc w ten sposób ceny dla tych, którzy już zmagają się z problemami. Podobnie narody z żywnością na eksport mogą zablokować swoje granice, powodując dalsze problemy pod względem podaży i popytu.

W ten sposób ubóstwo jest dużą częścią stabilności żywności. Chociaż na świecie może być wystarczająco dużo żywności, aby nakarmić wszystkich, rynek często utrudnia przepływ żywności do wszystkich, którzy jej potrzebują. Jest to również cykl pozytywnego sprzężenia zwrotnego: ludzie, którzy nie mają wystarczającej ilości jedzenia, częściej osiągają słabe wyniki lub brakuje im zasobów, aby poprawić swoją sytuację, co z kolei prowadzi do ubóstwa i nadal nie mają wystarczającej ilości jedzenia.

Jedzenie Pustynie

„ Pustynia z jedzeniem ” to kolejna koncepcja związana z niedoborem żywności, chociaż w tym przypadku nie chodzi o brak jedzenia. Zamiast tego dostępna żywność nie jest uważana za pożywną, a każda zdrowa żywność, którą można wygodnie znaleźć (pomyśl, owoce, warzywa i produkty pełnoziarniste) jest zbyt droga dla mieszkańców tego obszaru. Na przykład duże połacie Chicago i Detroit uważane są za desery spożywcze – podczas gdy stacje benzynowe i fast-foody obfitują, tradycyjne sieci supermarketów w dużej mierze opuściły wiele części miasta, zwłaszcza z ośrodków miejskich [źródło: TIME ].

Ludzie często wychodzą na ulice i robią zamieszki, gdy ceny żywności gwałtownie rosną, a groźba potencjalnego głodu zaczyna narastać. Tak było w 2008 roku, kiedy cena ryżu przebiła dach. Zamieszki miały miejsce na całym świecie – od Egiptu przez Haiti po Bangladesz – gdy bezpieczeństwo żywnościowe wyparowało w większości krajów rozwijających się. Ze względu na zdolność bogatszych narodów do ochrony zaopatrzenia ludności w żywność, biedniejsze narody są często zbyt świadome tego, co się dzieje, gdy zapasy żywności zaczynają się kurczyć, a cena pozostałej żywności uniemożliwia wielu jej zdobycie.

Kiedy sytuacja staje się naprawdę tragiczna – być może susza zakłóciła produkcję roślin na kilka sezonów wegetacyjnych lub brutalny reżim uzbroił granicę, blokując import żywności – wtedy problemy związane z bezpieczeństwem żywnościowym mogą przekształcić się z chronicznego niedoboru w dotkliwe trudności i głód może zejść.

Dzieci i osoby starsze są najbardziej podatne na uraz związany z głodem i niedożywieniem w ogóle. Każdego roku około 6 milionów dzieci pada ofiarą głodu ; to średnio 17 000 dziennie [źródło: CNN ]. Zarówno dzieciom, jak i osobom starszym brakuje wytrzymałości, jaką posiadają zdrowi dorośli, chociaż ta druga populacja z czasem zacznie cierpieć. Choroba idzie w parze z głodem, ponieważ organizmy głodnych ludzi są mniej zdolne do zwalczania infekcji. Jeśli żywność nie zostanie ostatecznie zdobyta, ofiary głodu zmarnują, co często jest przyspieszane przez chorobę.

Kiedy susza, wojna lub inna katastrofa, która spowodowała głód (lub po prostu sam głód), zmusza ofiary do ucieczki z ojczyzny, warunki mogą być jeszcze trudniejsze, ponieważ populacje uchodźców są często spychane na marginalne tereny, które nie są idealnie przystosowane do rolnictwo. Jeśli dojdzie do takiej sytuacji, grupy pomocy humanitarnej, takie jak UNICEF, próbują wkroczyć z zapasami awaryjnymi, aby pomóc uchodźcom, dopóki nie zostanie wynalezione bardziej trwałe rozwiązanie.

Wiele zrobiono i nadal robi się na całym świecie, aby spróbować zmniejszyć niedożywienie i zapobiec głodowi, ale jak dotąd wysiłki te nie przyniosły spektakularnego sukcesu; około miliarda ludzi nie ma wystarczającej ilości jedzenia do regularnego jedzenia, a głód wciąż nawiedza. Bogatsze narody, takie jak Stany Zjednoczone, rutynowo udzielają pomocy biedniejszym narodom, aby spróbować zneutralizować problem głodu, ale jak dotąd nic nie okazało się idealnym rozwiązaniem.

Trudno jest zrównoważyć dzisiejsze potrzeby z jutrzejszymi, gdy fundusze i zasoby są ograniczone. Grupy pomocowe starają się współpracować w walce z głodem na wszystkich frontach. Organizacje takie jak ONZŚwiatowy Program Żywnościowy i UNICEF pracują nad zwalczaniem zarówno chronicznych, jak i ostrych niedoborów żywności. Na przykład ta pierwsza prowadzi szkolne programy żywnościowe, aby pomóc nakarmić dzieci, jednocześnie wzmacniając wysiłki edukacyjne, oraz programy żywności za pracę, które zapewniają wyżywienie walczącym członkom społeczności w zamian za pracę nad poprawą infrastruktury i działaniami na rzecz ochrony środowiska. Te bieżące projekty i inne podobne można znaleźć w krajach od Etiopii po Ekwador i na Wybrzeżu Kości Słoniowej po Kambodżę. Kiedy nadejdzie głód, UNICEF działa, dostarczając awaryjne racje żywnościowe – czasami nie w pełnej zalecanej dziennej ilości, ale wystarczające, aby oszukać śmierć na kolejny dzień, dopóki sytuacja się nie ustabilizuje.

Wczesna interwencja jest kluczem do skutecznego zażegnania głodu, a jednym kontrowersyjnym aspektem tego wszystkiego jest to, czy beneficjenci finansowi i organizacje pomocowe działają odpowiednio, jeśli chodzi o zaspokojenie potrzeb natychmiastowych, w porównaniu do potrzeb długoterminowych miejsc, w których bezpieczeństwo żywnościowe jest niepewne. Niektórzy twierdzą również, że populacje nie dotknięte chorobą reagują powoli, dopóki sytuacja nie jest rozpaczliwa, nawet jeśli istnieją oznaki, że region zmierza w kierunku chronicznego niedożywienia, a nawet głodu. Ludzie w tym obozie uważają, że działania łagodzące powinny rozpocząć się na długo przed zrobieniem zdjęć głodujących dzieci, aby wywołać międzynarodową reakcję, zwłaszcza w miejscach narażonych na głód.

Inni uważają, że nawet to nie wystarczy. Uważają, że ograniczenia i regulacje – takie jak te nałożone na światowy handel żywnością – muszą zostać poważnie przemyślane, aby wyrównać szanse między tymi, którzy mają, a tymi, którzy nie mają [źródło: New York Times ]. Sugerują również, że organizacje pomocowe muszą traktować priorytetowo rozwiązywanie problemu głodu w dłuższej perspektywie , zamiast po prostu przyklejać plaster na złą sytuację. Te same populacje – szczególnie te w Afryce – często cierpią z powodu głodu z powodu poważnych przyczyn, które muszą zostać usunięte, jeśli głód ma zostać całkowicie wykorzeniony.

Powiązane artykuły