Jak działa „The Simpsons”

Ale poza sukcesem materialnym, „Simpsonowie” stali się godną uwagi częścią amerykańskiej (i światowej) kultury. Hasła postaci Simpsonów stały się częścią angielskiego leksykonu, a serial zmienił sposób, w jaki rozumiemy komedię i satyrę.

Dobry odcinek „The Simpsons” może być elektryzująco inteligentny i rozśmieszać głośnym beknięciem lub postacią uderzoną prowizją. Twórcy serialu mogą wykorzystać wątek poboczny, aby wyśmiać zorganizowaną religię, jednocześnie parodiując słynny film i rozwijając osobowość drugoplanowej postaci. „The Simpsons” był wyśmiewany przez krytyków i znienawidzony przez rodziców („nie masz krowy, człowieku”), uwielbiany przez fanów („hi-dilly-ho, neighbourinos!”), Akceptowany jako mainstreamowy sukces („meh ") i ostatecznie odrzucony jako stracił swój blask (" d'oh! ").

W jaki sposób ta prymitywnie animowana, antyautorytarna kreskówka odniosła tak ogromny sukces? Wszystko zaczęło się, gdy rysownik spanikował na chwilę przed wielkim spotkaniem i musiał na miejscu wymyślić zupełnie nowy pomysł.

1. Świt „The Simpsons”
2. Główna obsada i załoga
3. Jak powstaje „The Simpsons”
4. Springfield, Stany Zjednoczone
5. Częściowa lista zszywek Simpsonów
6. Sukces „The Simpsons”
7. Wpływ `` The Simpsons '' na kulturę

Twórca „Simpsonów” Matt Groening miał właśnie spotkać się z producentem Jamesem L. Brooksem w 1987 roku, kiedy zdał sobie sprawę, że jego oryginalny pomysł, by zaprezentować animowaną wersję swojego komiksu „Życie w piekle”, był skazany na niepowodzenie. Groening wymyślił bardziej przyjazny dla telewizji pomysł na głęboko wadliwą, ale wciąż kochaną rodzinę z przedmieść, pośpiesznie nadając im imiona członków własnej rodziny. Brooksowi spodobał się boisk, a „Simpsonowie” zadebiutowali jako krótkie fragmenty wypełniające podczas komediowego show „The Tracey Ullman Show” w kwietniu 1987 roku. Szkice odniosły taki sukces, że sieć Fox, wciąż stosunkowo nowa i poszukująca programów przebojowych, rozszerzyła się do półgodzinnego programu animowanego w prime time pod koniec 1989 roku.

„The Simpsons” przyjmuje podstawową formę amerykańskiej komedii sytuacyjnej - rodzina w zabawny sposób radzi sobie z różnymi problemami życiowymi - i wzmacnia je, wykorzystując animację, aby nagiąć rzeczywistość i uczynić każdy scenariusz tak niedorzecznym i zabawnym, jak to tylko możliwe. Homer to głupi ojciec, zmartwiona mama Marge, hałaśliwy syn Bart, Lisa wyśmiewana, zbyt sprytna dla siebie dobra córka, a Maggie - urocza, małomówna maluch. Są otoczeni przez ogromną obsadę oburzających postaci, w tym nikczemnego szefa à la Howard Hughes, stale przytłoczonego dyrektora szkoły, przerażającego barmana, okropnego sąsiada z sąsiedztwa i dziesiątek innych. Ich wyczyny sięgają od banalnych (Homer i jego przyjaciele dołączają do ligi kręgli) po dziwaczne (pan Burns buduje gigantyczną tarczę, aby uniemożliwić całemu miastu dostęp do słońca).

Popularność serialu eksplodowała niczym mina popkulturowa. Wiele wczesnych sukcesów skupiało się na Barta Simpsonie, którego brak szacunku „zjedz moje spodenki, człowieku” zdawał się wpisywać w żyłkę buntu w ówczesnej kulturze amerykańskiej. Pojawiły się jednak kontrowersje: koszulki Barta Simpsona zostały zakazane w niektórych szkołach, a William Bennett, dyrektor Biura Narodowej Polityki Kontroli Narkotyków, zasugerował, że oglądanie „Simpsonów” było złym pomysłem dla mieszkańców ośrodka odwykowego. [źródło: Skonie and Kinsley ].

Najwcześniejsze klipy Simpsonów były animowane przez studio Klasky Csupo. Opierając swoją animację na szkicach Groeninga, Klasky Csupo nadał serialowi początkowy szorstki styl animacji i jasną paletę kolorów, w tym żółtą skórę bohaterów. Przez dziesięciolecia, zwłaszcza po przejściu na telewizję cyfrową na zlecenie rządu USA w 2009 r., Animacja stopniowo stawała się płynniejsza i bardziej wyrafinowana.

Oczywiście, potrzeba obsady, aby głosić ukochaną rodzinę Simpsonów i ekipę, aby serial był na antenie.

Zamiast wymieniać całą obsadę i ekipę, którzy kiedykolwiek pracowali nad serialem, co byłoby wyczerpujące, przedstawimy krótkie podsumowanie. Oprócz Groeninga i Brooksa, Sam Simon był producentem wykonawczym serialu. Al Jean był showrunnerem od 13. sezonu - Bill Oakley, Josh Weinstein i Mike Scully to tylko niektórzy z poprzednich showrunnerów. Dziesiątki scenarzystów pracowało przy „The Simpsons”, ale John Swartzwelder i George Meyer są przypisywani nadaniu serialowi charakteru i głosu, zwłaszcza w „złotym wieku” połowy lat 90-tych. Warto zauważyć, że nocny gospodarz telewizyjny Conan O'Brien napisał kilka odcinków, w tym klasyczny „Marge vs. the Monorail”.

Chociaż w „The Simpsons” występują setki postaci, główna obsada wokalna składa się tylko z sześciu osób:

Podczas gdy Kavner i Smith skupiają się na swoich głównych bohaterach, Cartwright wypowiada kilka postaci dziecięcych w „The Simpsons”. Castellaneta daje również głos Krusty'emu, Barneyowi, burmistrzowi Quimby, Groundskeeper Willy'emu i kilku innym postaciom. Azaria wykonuje głosy dla Apu, Snake'a, Comic Book Guy, Cletusa, Moe, Kapitana Morskiego, Wodza Wigguma i naprawdę zbulwersowanej liczby innych. Głosy Shearer: Główny Skinner, Pan Burns, Smithers, Wielebny Lovejoy, Ned Flanders, Dr. Hibbert i niezliczona liczba dodatkowych postaci.

Następnie przyjrzymy się, jak odcinek „The Simpsons” przechodzi od zwariowanego pomysłu w głowie pisarza do głośnego śmiechu.

Twórcy „The Simpsons” używają złożonego procesu tworzenia każdego odcinka, co może zająć miesiące:

Teraz, gdy znasz już proces tworzenia odcinka, poznajmy miasto, w którym odbywa się pokaz: Springfield.

Odsłanianie sceny, ciąg dalszy

„Słychać było kliknięcia, warkoty i trzaski w głośniku, a następnie zapisywało to, co było słyszane na arkuszu, na którym wycięto każdą klatkę” - mówi Russo o etapie ekspozycji. „Następnie animatorzy animowali sceny zgodnie ze ścieżką MAG. Animatorzy czytali arkusze ekspozycji i animowali postacie zgodnie z tym, co usłyszeli w nagraniu i w jaki sposób ujęcie zostało odsłonięte. Reżyser zapisywał notatki na pasku bocznym X -Sheets, aby dodać określone gagi. "

Springfield, miasto, w którym rozgrywa się akcja "The Simpsons", jest główną częścią sukcesu serialu, ponieważ jest tak elastyczne - dosłownie wszystko może się zdarzyć. Paradoksalnie, to miejsce dla każdego małego miasteczka w USA, z przyjaznymi sąsiadami i poczuciem „wszyscy znają twoje imię”. Ale znajduje się tam również wiele uniwersytetów, drużyn sportowych i stadionów, główne lotnisko , kolej jednoszynowa i kilka ważnych punktów orientacyjnych (takich jak wąwóz, wulkan, pożar opon i tajemnicze miejsce).

Groening wybrał nazwę „Springfield” częściowo dlatego, że jest ona popularna w Stanach Zjednoczonych, a autorzy celowo bawią się myślą, że nie można określić lokalizacji miasta. Ukryli go na mapach, uniemożliwili postaciom rozmawianie o tym lub opisali go w niemożliwy sposób (jak wtedy, gdy Ned powiedział, że stan jest w granicach Kentucky, Maine, Nevada i Ohio ... co jest geograficzną niemożliwością). Groening powiedział w wywiadzie , że nazwał miasto na cześć Springfield w stanie Oregon, co skłoniło ludzi do myślenia, że ​​północno-zachodnie miasto było rzeczywistą scenerią serialu. Ale odcinek serialu, który miał swoją premierę wkrótce po wywiadzie, obalił mit w gagach Barta z tablicy, w którym pisze, że „prawdziwa lokalizacja Springfield jest w jakimkolwiek stanie poza twoim” [źródło:Busis ].

W Springfield są setki sklepów, muzeów, hoteli, restauracji, barów, szkół i innych miejsc, ale niektóre są bardziej widoczne niż inne. Jest Kwik-E-Mart, obsługiwany przez Apu Nahasapeemapetilon. Jest elektrownia jądrowa pana Burnsa, w której Homer otrzymuje wynagrodzenie za pracę, do której nie ma absolutnie żadnych kwalifikacji. Bart i Lisa chodzą do szkoły w Springfield Elementary, nigdy nie starzejąc się przez 30 lat odcinków. Homer spędza dużo wolnego czasu pijąc piwo Duff w tawernie Moe's. Oczywiście rodzina Simpsonów zwykle przebywa w swoim domu, skromnym podmiejskim domu z uprzejmym, choć nazbyt religijnym sąsiadem o imieniu Ned.

Czy chciałbyś przeczytać o niektórych gagach, z których słynie „The Simpsons”? Czy lubisz informacje przedstawione w łatwej do przyswojenia formie listy punktowanej? Cóż, czytaj dalej!

Kod numeru odcinka

Możesz pomyśleć, że istnieje prosty sposób na odniesienie się do odcinków Simpsonów, na przykład według sezonu i numeru odcinka (sezon 4, odcinek 6 to klasyk!) - ale nie. Każdy odcinek ma kod produkcji, który wygląda następująco: 9F03. Pierwsza liczba i litera odnoszą się do partii produkcyjnej (grupy odcinków, które zostały wyprodukowane razem). Druga liczba to sekwencja odcinka w partii. Jednak numery partii nie są zgodne z numerami sezonów; niektóre partie występują w wielu sezonach, a odcinki nie są emitowane w kolejności wsadowej. Tak więc sezon 4, odcinek 6 ma kod produkcji 9F03. W dalszej części serii kody produkcji zostały zmienione na kody literowe dla partii, więc sezon 10, odcinek 13 to AABF09.

Na tej liście fani Simpsonów kiwają głowami i uśmiechają się, podczas gdy fani nie-Simpsonowie robią minę „Nie jestem pewien, czy to mleko jest nadal dobre” (i tak je wypij):

W następnej sekcji przyjrzymy się ogromnemu wpływowi kulturowemu „The Simpsons” i rozdamy wszystkim naszym czytelnikom darmowe pączki.

Uwaga: z powodu błędu technicznego wszystkie pączki zostały zastąpione skorpionami. Ciesz się swoimi darmowymi skorpionami.

„The Simpsons” jest tak popularny, że dosłownie zmienił świat. Odcinek Simpsonów na całym świecie liczy dziesiątki milionów - choć jest popularny w krajach anglojęzycznych, został przetłumaczony na niemiecki, japoński, hiszpański, włoski, arabski i wiele innych języków . Tłumaczenia te mogą wymagać znacznych zmian w opowieściach i postaciach, ponieważ wiele tematów i żartów z serii „Simpsonowie” jest charakterystycznych dla kultury amerykańskiej. Ale zaskakująca ilość atrakcyjności serialu przekracza bariery językowe i kulturowe. Homer to przezabawny głupek w każdym języku, a skupienie się na silnej, kochającej rodzinie (nawet jeśli są dość wadliwe), zwycięża widzów w każdej kulturze. Słowa „d'oh” i „meh”zostały nawet dodane do słowników anglojęzycznych.

W najlepszym okresie - mniej więcej w latach 90. - „The Simpsons” miał średnio ponad 15 milionów widzów na odcinek. Podczas negocjacji kontraktowych w 2004 roku oszacowano, że Fox zarobił 2,5 miliarda dolarów na reklamach, towarach i opłatach licencyjnych Simpsonów [źródło: Weinraub ]. Można powiedzieć, że Simpsonowie to The Beatles w telewizji, szczególnie w porównaniu z Simpsonem, ponieważ „Simpsonowie” nie tylko parodiowali karierę Beatlesów w odcinku „Homer's Barbershop Quartet”, ale także wszystkich trzech Beatlesów, którzy żyli podczas produkcji z "The Simpsons" pojawił się w programie.

Wielki sukces „The Simpsons” przyniósł go do wielu branż poza telewizją. W parkach rozrywki Universal Studios na Florydzie iw Kalifornii odbywają się przejażdżki o tematyce Simpsonów. Film „The Simpsons Movie” został wydany w 2007 roku, a dochód ze sprzedaży biletów przekroczył 500 milionów dolarów. A jeśli możesz wymyślić jakiś towar, możesz go znaleźć z nadrukowaną postacią Simpsonów. Od maja 2017 r. Fani Simpsonów mogą uzyskać dostęp do każdego odcinka całego serialu za pomocą aplikacji do strumieniowego przesyłania wideo firmy Fox.

Niektóre z kulturowego wpływu programu są mniej namacalne. Hasła i jednowierszowe hasła programu tworzą wspólną wiedzę kulturową wśród fanów. A jego sukces jako animowanego programu emitowanego w czasie największej oglądalności doprowadził bezpośrednio do powstania innych tego rodzaju, takich jak „Family Guy” i „Futurama”, a mniej bezpośrednio do eksplozji bystrych animowanych programów skierowanych do dorosłych.

Nie ma nic mniej zabawnego niż wyjaśnianie żartu, ale właśnie to robili przez lata socjolodzy i krytycy, analizując, jak „Simpsonowie” wykorzystują humor w skomplikowany sposób. Najlepsze odcinki Simpsonów składają się na żarty z wieloma odniesieniami - do samego serialu, do konceptów kulturowych i do prostych pomysłów komediowych, takich jak gagi wzrokowe, a wszystko to skłania do satyrycznych pomysłów na temat amerykańskiej kultury. Przykład: Homer ignorujący głosy w swojej głowie („Plan dentystyczny!”, „Lisa potrzebuje aparatu ortodontycznego!”), Aby głosować przeciwko własnemu interesowi, jest sam w sobie zabawny, ale nawet zabawniejszy, jeśli zrozumiesz trwający od dziesięcioleci filmowy wątek przedstawiający echo wspomnień postaci. A żart jest jeszcze lepszy, jeśli znasz historię praw pracowniczych w Stanach Zjednoczonych. To duża waga, jak na jeden żart.

Popularność serialu spadła na przestrzeni dziesięcioleci - w sezonie 27 było średnio 4 miliony widzów w porównaniu z 10 milionami w sezonie 17 - i wiele napisano o tym, dlaczego „The Simpsons” nie jest tak dobry jak kiedyś. Główni członkowie obsady zgodzili się nawet na obniżenie pensji do 300 000 $ za odcinek z 400 000 $ w 2011 r. Z powodu spadających ocen serialu [źródło: Block & Masters ].

Możliwe, że w połowie lat 90. pokaz był tak dobry, że nawet najmniejszy spadek jakości jest rażący. Program może być ofiarą tego, że „Simpsonowie już to zrobili”, ponieważ scenarzyści mają coraz większe trudności z wymyślaniem nowych historii i żartów. „The Simpsons” może nadal być tak dobry, jak zawsze, ale publiczność może być podzielona i rozproszona przez rozdrobniony krajobraz medialny. Możliwe jest również, że pisanie po prostu nie było tak dobre, lub satyra serialu wydaje się osobliwa w czasach, gdy rzeczywistość stała się zbyt niewiarygodna, by ją kpić. To prawdopodobnie trochę z tych wszystkich czynników.

Jednak od grudnia 2019 r. „The Simpsons” wyemitował ponad 672 odcinki i był emitowany przez więcej sezonów niż jakikolwiek serial w prime time w historii telewizji. Było więcej odcinków "The Simpsons" niż jakikolwiek serial w prime time, przewyższając rekord posiadany przez "Gunsmoke" [źródło: Porter ].

Niezależnie od aktualnej jakości programu lub kiedy skończy się jego występ, jedno jest pewne: zawsze będziemy pamiętać Springfield.

Notka autora

Jestem wielkim fanem „The Simpsons” i jestem nim odkąd byłem bardzo młody. Ale piosenka przewodnia utkwiła mi w głowie już od trzech tygodni - proszę o pomoc. (Moją ulubioną postacią Simpsonów jest profesor Frink.)

powiązane linki

Więcej świetnych linków