Co to jest test potu?

Jeśli podejrzewasz, że test potu wiąże się z wyczerpującym treningiem, mamy dla Ciebie wiadomość: ten stosunkowo prosty test – wykonywany najczęściej na dzieciach – pomaga lekarzom zdiagnozować mukowiscydozę (choroba dziedziczna charakteryzująca się częstymi infekcjami płuc). nie ma nic wspólnego z poruszaniem się.

W rzeczywistości, aby wykonać test potu – znany również jako jontoforetyczny test potu – osoba musi siedzieć względnie nieruchomo. Żel leczniczy nakłada się na skórę ramienia lub nogi. Następnie, za pomocą dwóch izolowanych przewodów, wyspecjalizowana maszyna wysyła łagodne prądy elektryczne - jeden dodatni, jeden ujemny - do miejsc zawierających żel. Żel wraz z prądem elektrycznym wspomaga stymulację gruczołów potowych . Chociaż testowanie nie jest bolesne, może być niewygodne dla dzieci, które nie lubią mrowienia spowodowanego przez elektrody – lub które nie są przyzwyczajone do siedzenia nieruchomo przez bardzo długi czas. Z drugiej strony test nie wymaga żadnych specjalnych przygotowań, a koszt badania od 200 do 400 USD jest zwykle pokrywany przez ubezpieczenie zdrowotne.

Po usunięciu elektrod przykleja się do skóry małe urządzenie w kształcie czapeczki, które służy jako kolektor potu. Proces, od początku do końca, zwykle trwa około 30 minut do godziny, a dotknięty obszar może nadal pocić się lub być zaczerwieniony przez kilka godzin. W międzyczasie zebrany pot jest wysyłany do laboratorium do analizy. Chodzi o to, aby sprawdzić, czy w pocie występują podwyższone ilości sodu i chlorków; osoby z mukowiscydozą często mają nadmiernie słone pocenie się, charakteryzujące się wysokim poziomem chlorków.

Mukowiscydoza, która jest najczęstszą chorobą dziedziczną w Stanach Zjednoczonych, zwykle rozwija się w pierwszym roku życia. Dorośli stanowią tylko około 3 procent diagnoz mukowiscydozy. Aż 15% wszystkich pozytywnych testów potu to wyniki fałszywie dodatnie, które błędnie ujawniają mukowiscydozę. Dlatego powszechną praktyką jest powtarzanie pozytywnych testów potu, zwykle w ciągu jednego lub dwóch dni od pierwotnego testu. Dobrym pomysłem jest również zlecanie testów w ośrodku posiadającym specjalistyczne doświadczenie w zbieraniu potu. Te ekspertyzy zwykle prowadzą do dokładniejszej diagnozy.

Niestety interpretacja wyników staje się bardziej skomplikowana, jeśli badana osoba nie jest w optymalnym przedziale wiekowym: trzy miesiące lub więcej, do dorosłości. Noworodki są trudne do zbadania, ponieważ zwykle nie wytwarzają wystarczającej ilości potu, aby zmierzyć poziom sodu i chlorku. Wielu dorosłych już ma wyższe stężenia chlorków w pocie, co czasami prowadzi do fałszywie dodatnich wyników.

Oprócz trudności związanych z wiekiem, kilka stanów może powodować fałszywie dodatnie wyniki, takie jak niedoczynność tarczycy, przewlekły obrzęk, niektóre rodzaje cukrzycy, jadłowstręt psychiczny lub choroba Addisona. Dzięki łatwości użycia i niedrogiej cenie, test potu stał się standardowym sposobem pomiaru prawdopodobieństwa wystąpienia mukowiscydozy, ale pozytywny wynik testu prawdopodobnie skłoni lekarza do zlecania badań genetycznych w celu potwierdzenia obecności jakiegokolwiek genu mukowiscydozy mutacje.

Powiązane artykuły