Opowieść o Króliku Brer. Taniec deszczu wykonywany przez wiele plemion indiańskich . Te głupie łańcuszki, które błagają cię o przekazanie ich dalej, statystyka, żeby nie trafić nieszczęście. To wszystko przykłady folkloru, wszechogarniającej, trudnej do ustalenia koncepcji. Folklor to mit i legenda, sztuka i taniec. To rytuały i specjalne urodzinowe posiłki, to, jak traktujesz przeziębienie i historie o duchach, które opowiadałeś sobie jako dzieci. Przenika każdą kulturę na Ziemi, łącząc ludzi z ich zbiorową przeszłością, jednocześnie pomagając im zrozumieć teraźniejszość. Folklor nie musi oznaczać czegoś, co jest stare lub „wiejskie”. Ciągle się zmienia, zawsze świeży, ale zawsze ugruntowany w przeszłości. Amerykański Folklore Society zauważa, że nie ma on oficjalnej definicji „folkloru”, ponieważ folkloryści definiują go na wiele różnych sposobów.
Folklor istnieje tak długo, jak ludzie. Jednak termin „tradycja ludowa” (w pierwotnym stylu) powstał dopiero w 1846 r., Kiedy to angielski uczony William J. Thoms wymyślił słowo [źródło: The Ohio State University ]. Wcześniej do jego opisu używano bardziej niezręcznych sformułowań, takich jak „popularne antyki” i „minione czasy”. Pierwotnie przekazywany ustnie folklor (baśnie, przysłowia, dowcipy) powstawał także w XVI i XVII wieku [źródła: Jaffe , Thompson ]. Wcześniej pisarze mogli czerpać inspirację z baśni ludowych, ale tak naprawdę ich nie nagrywali.
Wiele form folkloru jest wspólnych dla ludzi na całym świecie, nawet jeśli nie mieszkają blisko siebie, nie mówią tym samym językiem lub nie mają dostrzegalnych powiązań. Na przykład żaby i ropuchy są w centrum niezliczonych fragmentów folkloru. W wielu chińskich opowieściach głównym oszustem jest ropucha; w średniowiecznej Europie żaby były postrzegane jako złe chochliki towarzyszące czarownicom. Ale byli też postrzegani jako mistrzowie przemian - prawie każdy w kulturze zachodniej zna opowieść o żabim księciu [źródło: Wanner ].
Podobnie, wiele kultur ma mity o stworzeniu dotyczące wielkiej powodzi [źródło: Dom ]. Być może najważniejszą rzeczą, jakiej możemy się nauczyć z folkloru, jest to, że pokazuje on, że ludzie są zasadniczo tacy sami bez względu na to, gdzie mieszkają lub jak dawno chodzili po ziemi.
